Speed is Expensive - Ταινία του 2022, αφιερωμένη στις μοτοσυκλέτες της Vincent

Με σπικάζ του Ewan McGregor
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/8/2022
Η ταχύτητα είναι ακριβή, και πληρώνεται πάντα, τόσο σε χρήμα όσο και σε είδος. Το Speed is Expensive πραγματεύεται την θρυλική ιστορία των μοτοσυκλετών του Philip Conrad Vincent, με το γλυπτό αριστούργημα που είχαν για κινητήρα, με τις κορυφαίες επιδόσεις τους, με τα παγκόσμια ρεκόρ ταχύτητας που σημείωσαν και με την μοναδική κληρονομιά που άφησαν.
 
Οι μοτοσυκλέτες του Vincent κατέκτησαν τον κόσμο, σημειώνοντας πληθώρα ρεκόρ ταχύτητας, με αξέχαστο βίντεο από την προσπάθεια του ντυμένου μόνο με μαγιό και οριζοντιωμένου πάνω στη σέλα μιας Black Shadow, Rollie Free το 1948 στην έρημο της Bonneville, και με αποκορύφωμα το Παγκόσμιο Ρεκόρ των 297,7 χλμ/ώρα, το 1955! Μερικούς μήνες μετά, η εταιρεία έκλεισε.
 
Ο Philip Vincent δεν σχεδίασε ποτέ ξανά άλλο όχημα παραγωγής, ενώ πέθανε το 1979 έχοντας εξαντλήσει την οικογενειακή περιουσία του χάρη στην ψύχωση του με την ταχύτητα.
 
Σήμερα όσες Vincenct έχουν απομείνει βρίσκονται στα χέρια συλλεκτών, όπως οι Brad Pitt, Ryan Reynolds και Jay Leno, ενώ αγωνιστικά μοντέλα της εταιρείας έχουν φτάσει να πωλούνται μέχρι και την αξία του ενός εκατομμυρίου δολαρίων σε δημοπρασίες. Παράλληλα έχουν αφήσει το στίγμα τους και στις τέχνες, εμφανιζόμενες σε ταινίες όπως τη μεταφορά του δυστοπικού “1984” του George Orwell στη μεγάλη οθόνη το 1957, αλλά και στους στίχους ενός τραγουδιού του Joe Strummer των “the Clash”, κ.α..
Η ταινία ακολουθεί τον 26χρονο εγγονό του ιδρυτή της φίρμας, που δεν γνώρισε ποτέ τον παππού το, στο ταξίδι του για να ανακαλύψει ποιος ήταν ο άνθρωπος πίσω από τις Vincent.
 
Θα μιλήσει με τους ανθρώπους που κατασκεύασαν τις μοτοσυκλέτες, τους φίλους και την οικογένεια του Philip, και θα ανακαλύψει πως η μοίρα της εταιρείας κρίθηκε χάρη σε ένα περίεργο ατύχημα σε ένα αεροδρόμιο κοντά στο εργοστάσιο, τον χειμώνα του 1948.
 
Στο φιλμ περιλαμβάνεται και κινηματογραφικό υλικό που είχε τραβήξει ο ίδιος ο Philip Vincent, με πλάνα από τη δουλειά και την προσωπική του ζωή.
Ο Philip Vincent (ο αναβάτης άνω) θεωρείται σήμερα μια ιδιοφυία της μηχανικής, ένας άνθρωπος που το σχέδιο των πλαισίων που σχεδίασε θα δανειζόταν πολλά χρόνια αργότερα οι Ιάπωνες, με μοτοσυκλέτες όπως την Black Shadow που θα παρέμενε η ταχύτερη μοτοσυκλέτα παραγωγής μέχρι τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1970.
 
Στην ταινία Speed is Expensive μιλούν μεταξύ άλλων ο συλλέκτης και αστέρας της τηλεόρασης Jay Leno, ο John Surtees –που είχε σημειώσει ρεκόρ ταχύτητας με τις μοτοσυκλέτες της φίρμας, ο Marty Dickerson που είχε επίσης σημειώσει ρεκόρ με Vincent, κ.α.
 
Τα γυρίσματα του Speed is Expensive έλαβαν χώρα σε Βρετανία, Γαλλία, Ιρλανδία, Αυστραλία και Η.Π.Α., με τον σκηνοθέτη David Lancaster να έχει ξεκινήσει να δουλεύει πάνω στην ιδέα τέσσερα χρόνια πριν.
 
Αφηγητής είναι ο γνωστός ηθοποιός, ταξιδιώτης και φανατικός μοτοσυκλετιστής Ewan McGregor, ενώ η ταινία προβάλλεται σε επιλεγμένους κινηματογράφους, και ελπίζουμε να έρθει σύντομα και σε κάποια μεγάλη πλατφόρμα διαδικτυακών τηλεοπτικών εταιρειών.
 
Λίγα λόγια για τη Vincent
Η Vincent-HRD παρήγαγε μοτοσυκλέτες μεταξύ 1935 και 1955, ενώ την εποχή εκείνη η τιμή μιας Vincenct ισούταν με τον ετήσιο μισθό του μέσου εργαζόμενου.
 
Η κατάμαυρη Black Shadow κινούνταν από έναν πανέμορφο V2 κινητήρα 1.000 κ.εκ., και ήταν ικανή για τελική ταχύτητα 201 χλμ/ώρα το 1948!
 
Ο ιδρυτής της εταιρείας παράτησε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Cambridge για να δημιουργήσει την εταιρεία μοτοσυκλετών του, ενώ ήταν μόλις 19 ετών. Όμως καθώς οι μοτοσυκλέτες του έχτιζαν παγκόσμια φήμη, ο ίδιος είχε ένα σοβαρό ατύχημα δοκιμάζοντας μια Rapide, που τον άφησε σε κώμα για μήνες.
 
Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, ο βελτιωτής Fritz Egli στέφθηκε Πρωταθλητής Hill Climb με μια Black Shadow βελτιωμένη με δικό του πλαίσιο, ενώ συνέχισε να κερδίζει αγώνες μέχρι τη δεκαετία του 1980 απέναντι σε πολύ πιο σύγχρονες μοτοσυκλέτες, και να δημιουργεί εξαιρετικά καλαίσθητα υβρίδια Egli-Vincent για χώμα και άσφαλτο, ενώ σήμερα οι Cafe-Racer Egli-Vincent θεωρούνται από τις ομορφότερες μοτοσυκλέτες της ιστορίας.
 
Ακολουθεί το trailer.

Δήμος Αθηναίων: Σηκώνει δίκυκλα αντί να φτιάξει πάρκινγκ!

Αυτά συμβαίνουν όταν σε νοιάζει η επικοινωνία και όχι η ουσία
dimos
Από τον

Παύλο Καρατζά

5/2/2026

Για ακόμη μία φορά η δημοτική αστυνομία σε συνεργασία με την τροχαία Αθηνών προχώρησαν σε 30 άρσεις δικύκλων και εντόπισαν ακόμη 22 παραβάσεις. Οι παρεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν ενδεικτικά στις οδούς Υμηττού, Ακαδημίας, Πανεπιστημίου, Πατησίων, Σταδίου, Φιλελλήνων και Αμαλίας.

Σωστή βάσει νόμου είναι η παραπάνω ενέργεια, με ένα μεγάλο “αλλά” να πλανάται στον ορίζοντα. Για αρχή, καλό θα ήταν ο δήμος Αθηναίων να φτιάξει δημόσια πάρκινγκ στο κέντρο της πόλης, εφόσον στην ανακοίνωσή του δηλώνει πως στόχος του είναι η ενίσχυση της οδικής ασφάλειας και τη βελτίωση της καθημερινότητας στην πόλη. Οι κάτοικοι του κέντρου σπαταλούν απίστευτο ποσοστό από τον χρόνο τους για να μετακινηθούν και έπειτα να βρουν μία θέση πάρκινγκ. Το γεγονός αυτό έχει εκτός των άλλων και τεράστιο περιβαλλοντικό αποτύπωμα στην πόλη.

Επίσης, οι αναβάτες δικύκλων ρισκάρουν κυριολεκτικά τη ζωή τους -που είναι βεβαίως επιλογή τους- για να μετακινηθούν, όμως συνεισφέρουν απίστευτα πολύ στο τεράστιο κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αθήνας και δεν βρίσκουν θέση πάρκινγκ για τα οχήματά τους, καθώς αφενός αυτοκίνητα παρκάρουν πολλές φορές στις θέσεις τους, αφετέρου οι θέσεις αυτές είναι ελάχιστες και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα χιλιάδες δίκυκλα που κυκλοφορούν στο κέντρο.

parkarisma

Όπως έχει πει και ο Γερμανός φιλόσοφος Εμάνουελ Καντ, το ηθικό είναι νόμιμο, αλλά το νόμιμο δεν είναι πάντα ηθικό και αυτό ακριβώς συμβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση, αφού δεν είναι νόμιμο να παρκάρεις το δίκυκλό σου πάνω σε πεζοδρόμιο, όμως τι κάνεις σε περίπτωση που δεν βρίσκεις θέση για το όχημά σου και πόσο παράνομο και ανήθικο είναι να παρκάρεις το δίκυκλό σου όπως στην παραπάνω εικόνα, που δεν ενοχλεί τους διερχόμενους. Προσοχή, δεν αναφέρομαι σε περιπτώσεις που ένα δίκυκλο κλείνει το πεζοδρόμιο και δεν αφήνει χώρο για καρότσια, διαβάσεις κλπ, εκεί πρέπει να κοπούν κλήσεις, γιατί εκτός από παράνομο είναι και θέμα σεβασμού στον συνάνθρωπο.

Οπότε σε μία πόλη με απίστευτο κυκλοφοριακό πρόβλημα, έλλειψη θέσεων παρκινγκ, ρυμοτομία για κλάματα, κάκιστους δρόμους, υψηλή ρύπανση και ένα σωρό ακόμα προβλήματα που θα χρειαστώ δύο – τρία ακόμα άρθρα για να τα συμπεριλάβω όλα, αυτό που δεν ανέχεται ο δήμος Αθηναίων είναι το παράνομο παρκάρισμα των δικύκλων. Τότε ένα μεγάλο εύγε από εμένα στον δήμαρχο, στο επιτελείο του, στην δημοτική αστυνομία και τροχαία που μας έλυσαν το τεράστιο αυτό πρόβλημα και από σήμερα θα κοιμόμαστε ήσυχοι.