Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Τα ονομαστά πλαίσια της εταιρείας έφτασαν μέχρι και στο MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.
 
Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.
 
Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”
Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.
Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.
 
Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.
Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.
 
Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.
Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.
 
Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.
 
Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.
 
Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.
Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.
 
Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.
Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.
 
Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.
 
Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.
Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.
 
Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.
Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.
 
Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).
Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

Yamaha - Θα είναι σαν να έχει κινητήρα βενζίνης αλλά θα κάνει Βζινν!

Η ιαπωνική εταιρεία κατοχυρώνει “ψεύτικο” κινητήρα για ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες
Yamaha Fake Engine Patented
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/9/2025

Η Yamaha φαίνεται να αναπτύσσει μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα εξοπλισμένη με έναν λειτουργικά περιττό κινητήρα, έναν μοναδικό τρόπο να ξεπεράσει την αντίσταση των αναβατών στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες

Η πατέντα, που κατατέθηκε πρόσφατα, φαίνεται να αναγνωρίζει ότι πολλοί αναβάτες δυσκολεύονται να δεχτούν την ιδέα της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας καθώς το μέσο είναι κυρίως αισθητηριακό. Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες, όπου οι ήχοι και οι δονήσεις αυξάνουν την αίσθηση ενθουσιασμού, η επίπεδη και αθόρυβη λειτουργία ενός ηλεκτρικού οχήματος δεν προσφέρει την ίδια εμπειρία.

Το καινοτόμο σχέδιο της Yamaha περιλαμβάνει έναν “ψεύτικο” κινητήρα, που όμως  από πλευράς μηχανικής δεν είναι παρά μία αντλία αέρα, δεν χρησιμοποιεί καύσιμα, αλλά περιστρέφει έναν στροφαλοφόρο άξονα που κινεί έμβολα, εισάγει αέρα και τον αποβάλλει μέσω εξατμίσεων, μιμούμενος τόσο τις κινήσεις, όσο και τους ήχους ενός τετράχρονου κινητήρα.

Yamaha Fake Engine Patented

Σύμφωνα με την πατέντα (WO/2025/191637), “Οι διακυμάνσεις πίεσης στον αέρα που προκαλούνται από την εμβολοφόρα κίνηση του κυλίνδρου δημιουργούν κύματα συμπίεσης με περιοχές υψηλής και χαμηλής πίεσης στον σωλήνα εισαγωγής, στις εξατμίσεις και στο αντηχείο. Το αντηχείο ενισχύει τον ήχο που παράγεται από τα κύματα πίεσης. Αυτό επιτρέπει στην ισχύ του ηλεκτρικού κινητήρα να παράγει ήχους εισαγωγής και εξαγωγής παρόμοιους με εκείνους ενός κινητήρα εσωτερικής καύσης”.

Yamaha Fake Engine Patented

Με άλλα λόγια, ήχος και δονήσεις θα συνδέονται με την ταχύτητα και την επιθετικότητα της οδήγησης, ενώ το σύνολο θα έχει εμφάνιση συμβατικής μοτοσυκλέτας. Η μοτοσυκλέτα θα φαίνεται, θα ακούγεται και θα δίνει την αίσθηση κινητήρα εσωτερικής καύσης, χωρίς όμως να χρησιμοποιεί καύσιμα.

Yamaha Fake Engine Patented

Η ιδέα είναι πρωτότυπη και έξυπνη, αλλά ταυτόχρονα κάπως… παράξενη, τουλάχιστον. Μοιάζει να πήγε την ιδέα της Triumph με το σώματα ηλεκτρονικού ψεκασμού, σε σχήμα καρμπυρατέρ, για χάρη της “κλασσικής εμφάνισης” ένα βήμα παραπέρα. Μένει να δούμε αν θα καταφέρει να πείσει τους παραδοσιακούς αναβάτες να στραφούν στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, ειδικά αν συνδυαστεί με καλή αυτονομία και γρήγορη φόρτιση. Παρά την τεχνολογική “λύση” σε ένα υπαρκτό πρόβλημα, η αίσθηση ότι πρόκειται για μια σκόπιμη “απάτη” ίσως φαίνεται σε κάποιους αποκρουστική, όπως ακριβώς το εργαστηριακά παρασκευασμένο κρέας που μοιάζει με κανονικό, αλλά δεν είναι, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα είναι και απαραίτητα άνοστο!