Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Τα ονομαστά πλαίσια της εταιρείας έφτασαν μέχρι και στο MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.
 
Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.
 
Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”
Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.
Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.
 
Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.
Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.
 
Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.
Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.
 
Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.
 
Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.
 
Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.
Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.
 
Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.
Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.
 
Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.
 
Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.
Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.
 
Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.
Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.
 
Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).
Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

Fleximan: ο καταστροφέας των ραντάρ στην Ιταλία χτυπά ξανά

Κάμερες κάτω, νεύρα πάνω και οι αρχές σε αναβρασμό
Fleximan
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

4/2/2026

Ο μυστηριώδης σαμποτέρ που τροχίζει κολόνες ραντάρ-καμερών συνεχίζει τη δράση του στους δρόμους της Ιταλίας και ρίχνει λάδι στη διαμάχη για τους αυστηρούς ελέγχους των ορίων ταχύτητας.

Στο φθινόπωρο του 2023 άρχισαν να εμφανίζονται στη βόρεια Ιταλία περίεργες "εικαστικές παρεμβάσεις", στύλοι από κάμερες-ραντάρ κομμένοι στη ρίζα τους. Σε όλα τα περιστατικά υπάρχει μάλιστα και η ίδια υπογραφή, ένα χαρτί που έγραφε "Fleximan". Το όνομα είναι λογοπαίγνιο μεταξύ του ευέλικτου (flexible) και της ιταλικής ονομασίας "Flessibile" για τον γωνιακό τροχό, το εργαλείο που κάνει τη βρόμικη δουλειά.

Fleximan

Υπενθυμίζουμε πως στην Ιταλία το ζήτημα των καμερών είναι λίγο πιο σύνθετο καθώς τα δικαστήρια σε πολλές περιπτώσεις έχουν δικαιώσει τους “παραβάτες” για διάφορους λόγους, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως η συγκέντρωση καμερών τροχαίας στην Ιταλία είναι  μεγαλύτερη από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, με περισσότερες από 11.000 σύμφωνα με εκτιμήσεις. Άλλη μια ιδιαιτερότητα εντοπίζεται στο ότι μεγάλος αριθμός καμερών είναι παράνομα τοποθετημένος με στόχο τις εισπράξεις, που φαίνεται να πηγαίνουν περίφημα, καθώς οι ιταλικοί δήμοι έχουν δεχτεί κριτική πολλές φορές στο παρελθόν για τον πρωτίστως εισπρακτικό τρόπο που διαχειρίζονται τις κάμερες-ραντάρ ταχύτητας, με τοποθετήσεις όπου μπορούν και όχι εκεί που πραγματικά εξυπηρετούν την βελτίωση της οδικής ασφάλειας, χωρίς απαραίτητα να προειδοποιούν τους διερχόμενους. 

Fleximan

Αρκετοί υποστηρίζουν πως δεν μιλάμε για έναν μοναχικό λύκο, αλλά ενδεχομένως για ομαδική δράση ή για μιμητές που εμπνεύστηκαν από το παράδειγμα του αρχικού Fleximan και των κατορθωμάτων του. Οι δολιοφθορές συμβαίνουν πάντα υπό την κάλυψη της νύχτας, με καθαρό κόψιμο και συνοδεύονται πάντα από ανάληψη ευθύνης -το γνωστό σημειωματάκι Fleximan. Κάποιες φορές μάλιστα, ο/οι "Fleximen" προανήγγελλαν το επόμενο ραντεβού τους με τις κολόνες, τύπου "Fleximan is coming, for you too"!

Fleximan

Το 2024 οι αρχές κυνήγησαν τον "Ιταλό Ρομπέν των Καμερών" με ζήλο, και τον Μάιο συνέλαβαν έναν ύποπτο χάρη σε ταυτοποίηση από βίντεο επιτήρησης. Σε έρευνες στο σπίτι του βρέθηκαν στοιχεία για τη σύνδεση του με πέντε περιστατικά που τον έφεραν αντιμέτωπο με κατηγορίες βανδαλισμού Το τέλος της χρονιάς έφερε μερικές ακόμα επιθέσεις, και μετά… σιωπή. Το 2025 κύλησε σχεδόν ήρεμα, και όλα έδειχναν πως τα ραντάρ είχαν πάρει μια ανάσα.

Fleximan

Μέχρι το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Τα ξημερώματα της Κυριακής 1 Φεβρουαρίου, δύο ακόμα κάμερες ταχύτητας "ξάπλωσαν" κοντά στο Τορίνο. Η περιοχή είναι γνωστή για ατυχήματα που έχουν επιφέρει το όριο των 70 χ.α.ω., προφανώς αρκετό για να ανάψει τα αίματα. Οι κολόνες βρέθηκαν κομμένες, όπως πάντα, με χειρουργική ακρίβεια.

Ο δήμαρχος της Orbassano δεν το πήρε με χιούμορ: "Θα τα αποκαταστήσουμε σύντομα, η αναρχία δεν θα επικρατήσει", δήλωσε. Η αστυνομία του Τορίνο ερευνά, ενώ οι μοτοσυκλετιστές της περιοχής κοιτάζουν τα άδεια σημεία όπου άλλοτε κρεμόταν το μάτι του Μεγάλου Αδελφού.

Fleximan

Το εγχείρημα έχει εμπνεύσει μάλιστα μέχρι και καλλιτέχνες του δρόμου που παραλλήλισαν την δράση, με την εκδίκηση της Uma Therman ως “Νύφη” στις ταινίες του Quentin Tarantino, Kill Bill.

Κάποιοι βλέπουν τον Fleximan ως προστάτη των οδηγών που πνίγονται από πρόστιμα, άλλοι ως απλό βάνδαλο που παίζει με την οδική ασφάλεια. Η αλήθεια και οι ισορροπίες είναι όπως πάντα λεπτές και πολλές φορές προσωπικές, αλλά το σίγουρο είναι πως η δράση των  Fleximan προσφέρει μια αναθέρμανση της συζήτησης για την οδική ασφάλεια, τα όρια ταχύτητας, τον βανδαλισμό και τις διαφωνίες με την χωρίς μέτρο αστυνόμευση.