Στις φλόγες το σπίτι του Ghost Rider από ηλεκτρική μοτοσυκλέτα

Καμπάνια GoFundMe για την υποστήριξη του, διοργανώνεται από την σύντροφο του
Ghost Rider House Burnt
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

28/5/2025

Το σπίτι του Σουηδού “Ghost Rider” Patrik Fürstenhoff, που έγινε διάσημος απο μια σειρά DVD που τον έδειχνε να περιφρονεί επιδεικτικά κάθε όριο ταχύτητας και κώδικα κυκλοφορίας σε ανοιχτούς, δημόσιους δρόμους της Σουηδίας και άλλων πόλεων της Ευρώπης, τυλίχτηκε στις φλόγες με την πυρκαγιά να έχει προκληθεί από φόρτιση μπαταρίας λιθίου. Για την στήριξη του διοργανώθηκε καμπάνια gofundme με πρωτοβουλία της συντρόφου του Magdalena Brocka

Ο Σουηδός μηχανικός και πρώην αγωνιζόμενος Patrik Fürstenhoff αναφέρεται στα Guinness ως ο κάτοχος του ρεκόρ για την πρώτη καταγεγραμμένη σούζα με ταχύτητα 354 χλμ/ώρα πάνω σε μια turbocharged Suzuki Hayabusa με ισχύ 500 ίππων .

Με την ευκαιρία να απαντήσουμε για ακόμη μία φορά στο ερώτημα που για μυστήριο λόγο επιστρέφει: Όχι δεν είναι άλλος ο "κανονικός" Ghost Rider, όχι δεν πέθανε ποτέ και ναι, είναι ο συγκεκριμένος και όχι δεν ανήκει στο σώμα της αστυνομίας.

Ghost Rider

Ως Ghost Rider εμφανίζεται σε μια σειρά από ανεξάρτητης παραγωγής DVD, στα οποία το επαναλαμβανόμενο θέμα είναι η εκτέλεση παράνομων ελιγμών με τη μοτοσυκλέτα του σε δημόσιους δρόμους στη Σουηδία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οι ταινίες δείχνουν τον Ghost Rider, κυρίως από την οπτική γωνία καμερών που είναι τοποθετημένες στη μοτοσυκλέτα του, να οδηγεί με ακραίες ταχύτητες σε πολυσύχναστους δρόμους, να προκαλεί τις αστυνομικές δυνάμεις σε καταδιώξεις υψηλής ταχύτητας και να εκτελεί διάφορα παράνομα ακροβατικά.

Η σύντροφος του Magdalena Brocka δημιούργησε μια σελίδα στην πλατφόρμα GoFundMe για την υποστήριξη του Fürstenhoff με το ακόλουθο μυνημα:

“Γεια σας,
Ονομάζομαι Magdalena και δημιουργώ αυτή τη σελίδα στο GoFundMe για τον Patrik “Ghostrider” Fürstenhoff, ο οποίος τραγικά έχασε τα πάντα σε μία πυρκαγιά – το σπίτι του, τα ρούχα του, τα έπιπλά του, προσωπικά αναμνηστικά και πολλά άλλα.
Αν υπάρχουν φίλοι ή θαυμαστές του Patrik εκεί έξω που θέλουν να τον βοηθήσουν σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση, αυτή είναι μια υπέροχη ευκαιρία να το κάνουν.
Δείξτε του πόσο νοιάζεστε και στηρίξτε τον ώστε να μπορέσει να σταθεί ξανά στα πόδια του και να ξαναχτίσει τη ζωή του.

Σας ευχαριστώ θερμά,
Magdalena (η σύντροφός του)”

Ο ίδιος ο Patrik Fürstenhoff  σε λογαριασμό του στο Facebook έκανε μια συναισθηματική ανάρτηση:

“Από πού ξεκινά κανείς 48 ώρες μετά τη στιγμή που το έδαφος κυριολεκτικά χάνεται κάτω από τα πόδια του; Δεν ξέρω – ξέρετε εσείς;

Μόλις βγήκα από το ντους στο προσωρινό κατάλυμα (ξενοδοχείο) και ήδη μετά από δύο νύχτες εκεί, αισθάνομαι τους τοίχους να με κλείνουν, καταλαβαίνω τα σκυλιά που υποφέρουν από τον περιορισμένο χώρο την ίδια στιγμή, νιώθω πως αναπνέω μέσα από μια βρεγμένη πετσέτα, γνωρίζοντας πως θα χρειαστούν 8-12 μήνες πριν μπορέσουμε να επιστρέψουμε στο σπίτι που ζούμε από το 2001, εκεί όπου τα παιδιά μας μεγάλωσαν από τη γέννησή τους.

Κι όμως, το χειρότερο δεν είναι η απώλεια των υλικών πραγμάτων, των χρημάτων ή η μείωση της αξίας· είναι κάτι τόσο απλό όπως ο τοίχος στο πλυσταριό, όπου με τη μητέρα των παιδιών σημειώναμε με μικρές γραμμές το ύψος, το βάρος, την ημερομηνία, η σπαρακτική εικόνα της πρώτης φόρμας καρτ του Oliver, μισολιωμένη και κρεμασμένη, ο πίνακας με το κάστρο της Κρακοβίας που εγώ και η Magdalena είχαμε πάρει από τον εκλιπόντα πατέρα μου, εκείνα τα δύο χαρτοκιβώτια με οικογενειακές. Είναι πράγματα σαν αυτά που σε κάνουν να θέλεις να κρυφτείς κάτω από μια πέτρα για έναν μήνα...

Αλλά θέλω να σας δώσω την καλύτερη συμβουλή, αυτή που μου έδωσε ένας από τους πυροσβέστες στο σημείο: Μην φορτίζετε ποτέ μπαταρίες λιθίου σε εσωτερικό χώρο, ούτε κινητά τηλέφωνα τη νύχτα, γιατί ευθύνονται για ένα τρομακτικό ποσοστό οικιακών πυρκαγιών σήμερα.

Ένα τεράστιο ευχαριστώ στην Carolina από την ασφαλιστική εταιρεία, που έδειξε αληθινό ενδιαφέρον για αυτό που συνέβη, και στην εταιρεία Gärdets bygg για την ενημέρωση και τη βοήθεια!
Τώρα προχωράμε, να δούμε τι έχει να μας φέρει η μέρα, θετικό ή αρνητικό και προσπαθούμε να βρούμε ένα σπίτι για μακροχρόνια ενοικίαση.”

Ελπίζουμε να πάνε όλα καλά και ο Ghost Rider να ξανά μπει σύντομα στο σπί του...

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες