Sturgis Moto Rally 2020 ΗΠΑ- 460.000 μοτοσυκλέτες: Απολογισμός για την μεγαλύτερη συγκέντρωση εν μέσω πανδημίας

Χωρίς μείωση συμμετοχών!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/8/2020

Η πόλη των 7.000 κατοίκων περνά αυτή την στιγμή υποχρεωτική εξέταση κορωνοϊού για όλους τους κατοίκους, ώστε να υπάρχει πλήρη αντιμετώπιση χωρίς να αποκλειστούν στα σπίτια τους μαζικά. Το πρωί της Δευτέρας αποχώρησαν και οι τελευταίοι μοτοσυκλετιστές από τους συνολικά 46.000 που πέρασαν φέτος. Μισό εκατομμύριο μοτοσυκλέτες σε μία εκδήλωση που κράτησε 10 ημέρες, με τις αρχές να εκτιμούν πως καθημερινά στην περιοχή υπήρχαν πάνω από 80.000 καθώς ελάχιστοι ήταν εκείνοι που έμειναν και τις δέκα ημέρες. Οι περισσότεροι πήγαιναν για δύο ημέρες, με την αρχική εκτίμηση να είναι πως φέτος θα επισκεπτούν την εκδήλωση περίπου 250.000 μοτοσυκλέτες.

Με την έκταση που πήρε η αντίδραση για μία τόσο μεγάλη συγκέντρωση ανθρώπων, την μεγαλύτερη στις ΗΠΑ, τις τελευταίες ημέρες υπήρχε κόσμος που πήγαινε στο Surgis Motorcycle Rally απλά και μόνο για να δηλώσει την αντίθεσή του, προς την αντίθεση των υπολοίπων να γίνει η συγκέντρωση… Εμφανίστηκαν λοιπόν οπαδοί του Trump που αντιτίθενται στα μέτρα κατά της πανδημίας και να καλούν σε εγγραφές ενόψει των αμερικανικών εκλογών και στο τέλος ένα κομμάτι της μοτοσυκλετιστικής εκδήλωσης πολιτικοποιήθηκε. Η συνέπεια όλων αυτών ήταν να προγραμματιστούν εκδηλώσεις antifa, πορείες για το black lives matter συγκεντρώνοντας τελικά ακόμη περισσότερο κόσμο!

Στο τέλος η μείωση κατά 50% των συμμετοχών εξαιτίας της πανδημίας δεν έγινε ποτέ και αυτό εν μέρη οφείλεται στις αντιδράσεις μέσα από τα social media όσων έτσι και αλλιώς δεν θα πήγαιναν… η αντίδρασή τους έφερε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα και λίγο έλειψε να οδηγήσει και σε περαιτέρω κλιμάκωση.

Το μόνο θετικό όλων αυτών, ήταν πως η πολιτικοποίηση της εκδήλωσης έγινε προς το τέλος της κι έτσι δεν συνέβησαν παρά λίγα μόνο επεισόδια μεταξύ των παρατάξεων. Θα ήταν και δύσκολο βέβαια να πάρουν έκταση τα επεισόδια καθώς οι ίδιοι οι μοτοσυκλετιστές δεν ανήκουν σε μία και μόνο παράταξη και σίγουρα δεν θέλουν να πάρει πολιτική διάσταση η συγκέντρωσή τους που γίνεται σταθερά εδώ και 80 χρόνια!

Ο όρος Rally στην ονομασία του είναι χαριστικός, ακόμη και όταν ξεκίνησε το 1938 θα του ταίριαζε καλύτερα ο όρος Φεστιβάλ, αν και τότε όλα τα Rally ήταν σαν φεστιβάλ από πλευράς οργάνωσης. Στην πράξη αυτό που συμβαίνει στο Sturgis είναι ένα μουσικό φεστιβάλ για μοτοσυκλετιστές, με πάρα πολλές παράλληλες εκδηλώσεις για εξίσου πολλές διαφορετικές μουσικές σκηνές. Φέτος ένα μεγάλο ποσοστό των προγραμματισμένων εκδηλώσεων είχε ακυρωθεί, μέχρι που τα πράγματα πήραν άλλη τροπή βέβαια και ξαφνικά προστέθηκαν νέες «εκδηλώσεις».

Μετά τα παραπάνω και με την συμμετοχή να φτάνει τελικά τα περσινά νούμερα, το μεγαλύτερο φεστιβάλ μοτοσυκλετιστών της Αμερικής, που ταυτόχρονα αποτελεί την μεγαλύτερη συγκέντρωση ανθρώπων σε καιρό πανδημίας για τις ΗΠΑ, αλλά και μία από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις παγκοσμίως, έληξε μετρώντας πέντε νεκρούς συνολικά από τους οποίους οι δύο είναι εντός πόλης και σίγουρα συμμετέχοντες στο Rally σε συνολικά 4 θανατηφόρα δυστυχήματα για το σύνολο της περιοχής, αριθμός αυξημένος από πέρσι. Το 2019 έγιναν δύο δυστυχήματα με δύο νεκρούς.

Από εκεί και πέρα σημειώθηκαν 18 ατυχήματα χωρίς τραυματισμό και 31 με τραυματισμούς, μέσα στην πόλη και αντίστοιχα 50 και 56 ατυχήματα για ολόκληρη την περιοχή. Που σημαίνει πως σημειώνονταν ατυχήματα φεύγοντας ή πηγαίνοντας στο Rally αλλά χωρίς να μπορεί η τροχαία αυτή την στιγμή να τα αποδώσει απευθείας σε συμμετέχοντες. Ιδιαίτερα από την στιγμή που υπάρχουν και αρκετοί που ταξιδεύουν με μεγάλα van και αυτοκινούμενα, αντί να καβαλούν τις μοτοσυκλέτες τους.

Η δημοτική αρχή και η διοργάνωση δεν δημοσιεύουν ακριβή νούμερα, ωστόσο ο έλεγχος της κίνησης στους δρόμους που γίνεται από την πολιτεία σε εννέα διαφορετικά σημεία και με τα δεδομένα που ανέλαβε να συλλέξει μία τρίτη εταιρεία, συμπεριλαμβανομένων της χρήσης των κινητών τηλεφώνων, έδειξαν μία μείωση μόλις 7,5% συγκριτικά με πέρσι.

Έγιναν συνολικά σε όλη την περιοχή 145 συλλήψεις για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και 241 για κατοχή ναρκωτικών με 7 μοτοσυκλέτες να κατάσχονται για παραπτώματα που σχετίζονταν με ναρκωτικά.

Οι κάτοικοι της μικρής αυτής πόλης στην Ν. Ντακότα κοντά στο φημισμένο μνημείο με τα γιγάντια πρόσωπα των προέδρων σκαλιστά στο βράχο, δηλώνουν ευτυχείς που έληξε η συγκέντρωση αν ρωτήσεις εκείνους που το επάγγελμά τους δεν σχετίζεται απευθείας με τα υπέρογκα ποσά που μπαίνουν στα ταμεία όλες αυτές τις ημέρες. Διότι ακόμη και οι δύο τεχνικοί υπολογιστών που υπάρχουν στην πόλη, είχαν αυξημένη δουλειά εξαιτίας της εκδήλωσης, τόσο πριν, όσο και μετά.

Συνολικά 4.000 κλίνες ενοικιάζονται αυτές τις ημέρες, κάποιοι νοικιάζουν ολόκληρα τα σπίτια τους και φεύγουν για δύο εβδομάδες, άλλοι νοικιάζουν δωμάτια, αχυρώνες, ή πρόχειρα καταλύματα στις αυλές τους. Από εκεί και πέρα τεράστια camping στήνονται στα χωράφια και τις ιδιοκτησίες γύρω από την πόλη με αντίστοιχο ενοίκιο ενώ τα εστιατόρια λειτουργούν σε 24ωρη βάση για όλες αυτές τις ημέρες. Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες σπιτιών έχουν πλέον αναπτύξει προσωπική σχέση με τους συμμετέχοντες στο Rally και δέχονται τους ίδιους κάθε χρόνο με αποτέλεσμα να υπάρχει οικειότητα αλλά και μία κάποια εμπιστοσύνη ώστε να αφήνουν το ίδιο τους το σπίτι για να μείνουν αλλού, συνδυάζοντας τις δικές τους διακοπές με το έσοδο του ενοικίου από την πρώτη τους κατοικία.

Ένας από τους τρόπους που έχει η πολιτεία για να μετρήσει τον αριθμό των επισκεπτών, είναι με βάση τους τόνους σκουπιδιών που αυτές τις ημέρες απομακρύνονται με πρόσθετο προσωπικό και αυξημένο κόστος. Καταλήξουν σε μία χωματερή περίπου 55 χιλιόμετρα μακριά με κόστος μεταφορικών 60 Ευρώ τον τόνο, που καταλήγει στα δημοτικά τέλη. Το κόστος συγκομιδής είναι κατά πολύ μεγαλύτερο.

Ο άμεσος απολογισμός του Sturgis Motorcycle Rally ήταν αυτός για το 2020, οι εξετάσεις που γίνονται αυτή την στιγμή και στους 7.000 κατοίκους, θα δείξουν αν η συγκέντρωση αυτή ήταν το επίκεντρο για μία μαζική εξάπλωση της πανδημίας. Οι κάτοικοι λένε πως η χρήση μάσκας ήταν σπάνια, πέρα από τις παντάνες που έτσι κι αλλιώς αρκετοί φορούν, αλλά μόνο όταν οδηγούν… Τήρηση αποστάσεων δεν υπήρχε, πάντα σύμφωνα μας τους κατοίκους, όπως και βασικών κανόνων υγιεινής, πράγμα που ήταν εκείνο που τους ενοχλούσε περισσότερο. Ο μέσος όρος ηλικίας για τους συμμετέχοντες στο Sturgis Motorcycle Show υπολογίζεται στα 54 έτη.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.