Suzuki - Εξαιρετικές παγκόσμιες οικονομικές επιδόσεις, με την Ινδία στον ρόλο της κότας με τα χρυσά αυγά

Η απόλυτη στοχοπροσήλωση σε περικοπή εξόδων και η παραγωγή χρηστικών και οικονομικών οχημάτων αποδίδει καρπούς
Suzuki - Εξαιρετικές πωλήσεις χάρη στην ινδική αγορά
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/11/2024

Η πάντα συντηρητική Suzuki είχε κάνει σωστά τις προβλέψεις και τους λογαριασμούς της εδώ και χρόνια, με την απόσυρση από την αγωνιστική δράση, το φρένο στην εξέλιξη νέων μεγάλων μοτοσυκλετών και με την εξέλιξη και παραγωγή οικονομικών μικρών scooter και μοτοσυκλετών για την ινδική πρωτίστως αγορά, με τμήμα R&D και εργοστάσια στην ινδική ήπειρο. Οικονομικά scooter για καθημερινές μεταφορές που αργότερα μεταφέρθηκαν και στην Ευρώπη -της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης-, και μεγάλη προσοχή σε οικονομικά ανοίγματα απέδωσαν καρπούς, με το Hamamatsu να επιδεικνύει εύρωστα οικονομικά αποτελέσματα τόσο για το 2023, όσο και για τα πρώτα δύο οικονομικά τρίμηνα του 2024.

Συγκεκριμένα, για το 2ο οικονομικό τρίμηνο του 2024 (στο ιαπωνικό οικονομικό έτος που ξεκινά τον Απρίλιο αυτό αφορά στο διάστημα Ιούλιος-Σεπτέμβριος 24) τα έσοδα της Suzuki συνολικά φτάνουν τα 2,885 δις. Γιεν, που σε σύγκριση με τα 2,556.1 δις. Γιεν του αντίστοιχου διαστήματος του 2023 μεταφράζονται σε άνοδο 11,7%, άνοδο που είναι η τέταρτη συνεχόμενη σε αντίστοιχα οικονομικά τρίμηνα! Άνοδο έχουμε και στα λειτουργικά έσοδα (40,7%), στα έσοδα προ φόρων (+30,7%), και στα τελικά έσοδα των 217,5 δις Γιεν (+43,9%).

Όσον αφορά στα αυτοκίνητα (έσοδα 1,665 δις. Γιεν), αυτά παρουσίασαν άνοδο 2% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2023, ενώ στις μοτοσυκλέτες τα έσοδα του 1,022 δις. Γιεν μεταφράζονται σε άνοδο 6,7% σε σχέση με το περυσινό αντίστοιχο χρονικό διάστημα, με άνοδο κυρίως σε Ινδία, Λατινική Αμερική, κ.α.

Στις μοτοσυκλέτες, το 2ο οικονομικό τρίμηνο του 2024 οι πωλήσεις MONO στην Ινδία αυξήθηκαν στις 496.000 (+20.1% YoY), με μεγάλο ατού τις δυνατές πωλήσεις των Access και V-Strom250SX!

Για να πάρουμε μια ιδέα για τη δύναμη της Ινδίας και των υπόλοιπων ασιατικών αγορών ΠΛΗΝ της Ιαπωνίας, ας δούμε τις πωλήσεις δικύκλων του 2ου τριμήνου ανά γεωγραφική περιοχή.

  • Ινδία: 496.000
  • Ασία (Ινδονησία, Βιετνάμ, Ταϊλάνδη, κ.α.): 348.000
  • Άλλες χώρες (Λατινική Αμερική, κ.α.): 120.000
  • Ευρώπη: 23.000
  • Βόρεια Αμερική: 18.000
  • Ιαπωνία: 18.000

Σημειώστε πως και στο αυτοκίνητο η κατάσταση είναι παρόμοια στη σειρά σημαντικότητας των αγορών (αν και εδώ αναλογικά σε σχέση με το δίκυκλο Ιαπωνία, Ευρώπη και Αμερική στέκονται πολύ καλύτερα), με τη Suzuki να πουλά το 2ο οικονομικό τρίμηνο του 2024 861.000 αυτοκίνητα στην Ινδία, 343.000 στην Ιαπωνία, 155.000 σε Αμερική κ.α., 118.000 στην Ευρώπη, και 89.000 στην υπόλοιπη Ασία.

Πολύ καλά όμως τα πηγαίνει η Suzuki στις πωλήσεις δικύκλων και στην μικρή αγορά της Ελλάδας, αφού το πρώτο 10μηνο του 2024 έχουν σημειωθεί 576 ταξινομήσεις, που σε σχέση με τις 374 του αντίστοιχου χρονικού διαστήματος του 2023 μεταφράζονται σε άνοδο 54%!

Να περάσουμε τώρα στην πρόβλεψη για τα αποτελέσματα του 2024, με τους Ιάπωνες να κάνουν λόγο για προβλεπόμενα έσοδα 5,600.00 δις. Γιεν (+4,5% σε σχέση με πέρυσι), ενώ άνοδος προβλέπεται τόσο στα λειτουργικά έσοδα (550.0 δις. Γιεν +11,4%), και στα τελικά έσοδα των 350.0 δις. Γιεν (+10,4%).

Συνολικά για το 2024, οι προβλέψεις κάνουν λόγο για παραγωγή 3.315.000 και για πωλήσεις 3.244.000 αυτοκινήτων, και για παραγωγή 1.817.000 και πωλήσεις 2.008.000 δικύκλων. Αξίζει να σημειωθεί πως την ώρα που άλλες ιαπωνικές και ευρωπαϊκές εταιρείες παραγωγής κάνουν αναπροσαρμογή των προβλέψεών τους προς τα κάτω, η Suzuki στις μοτοσυκλέτες αναπροσαρμόζει τις προβλέψεις της προς τα πάνω από την προηγούμενη πρόβλεψη για πωλήσεις 1.892.000 δικύκλων!

Ινδία λοιπόν και ξερό ψωμί για τη Suzuki, που έχει μεταφέρει εκεί και R&D κέντρα και εργοστάσια, απολαμβάνοντας τους καρπούς της "απόβασής" της στην τεράστια σε μέγεθος τοπική αγορά. Κρατώντας κόστη εξέλιξης και παραγωγής χαμηλά, η ιαπωνική εταιρεία στοχεύει με προσήλωση σε λογικές και χρηστικές προτάσεις, που μπορεί στα χαρτιά να μην εξιτάρουν το ίδιο με μοτοσυκλέτες 200+ hp και 40.000 ευρώ, όμως οδηγούν την εταιρεία σε οικονομική ευμάρεια, σε μια δύσκολη για τους περισσότερους οικονομική χρονική περίοδο.

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες