Σύμπραξη Brembo και Michelin - Μείωση απόστασης φρεναρίσματος έως και 4 μέτρα!

Βελτιώνοντας συνεργατικά αλγόριθμους, AI και τεχνογνωσία σε φρένα και ελαστικά
Brembo - Michelin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/12/2024

Εξαιρετικά είναι τα πρώτα δοκιμαστικά αποτελέσματα της νέας συνεργασίας Brembo και Michelin, που για την ώρα αφορούν μόνο στα αυτοκίνητα. Ο ιταλικός γίγας των φρένων και η γνωστή γαλλική εταιρεία ελαστικών εργάζονται από κοινού στην εξέλιξη των αλγόριθμων και του know-how για την πέδηση, πραγματοποιώντας άλματα βελτίωσης που δεν θα μπορούσαν να πετύχουν χωριστά.

Όπως μπορεί εύκολα να καταλάβει κανείς, η βέλτιστη συνεργασία ελαστικών και φρένων μπορεί να σημαίνει τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου σε φρενάρισμα πανικού, κάτι που γνωρίζουμε όσοι δοκιμάσαμε τα πρωτόλεια συστήματα ABS τα οποία πολλές φορές αύξαναν αντί να μειώνουν τις αποστάσεις φρεναρίσματος, ειδικά σε περίπλοκες συνθήκες -συνεχόμενα σαμαράκια, εναλλαγή βρεγμένου και στεγνού οδοστρώματος, μοτοσυκλέτα σε κλίση, κ.α.

Με τον καιρό οι αλγόριθμοι του ABS εξελίχθηκαν, εμφανίστηκαν οι μονάδες αδρανειακών μετρήσεων IMU που άλλαζαν την απόδοση του ABS ανάλογα με την κλίση και τη θέση του οχήματος, ενώ πολλά από τα σύγχρονα συστήματα ABS και λοιπών βοηθημάτων (Traction Control, Wheelie Control, κ.α.) πλέον βρίσκονται στο επίπεδο να έχουν την ασφάλεια ως δεδομένο, και επιπρόσθετα να μπορούν να συνεισφέρουν στις επιδόσεις, επεμβαίνοντας απειροελάχιστα ακριβώς όσο και όπου χρειάζεται, ώστε ο αναβάτης να μην καταλαβαίνει καν την επέμβασή τους, βλέποντας μόνο το πορτοκαλί λαμπάκι της επέμβασής τους να ανάβει.

Την ίδια ώρα οι τεχνολογίες των ελαστικών πέρασαν και αυτές από πολλά στάδια βελτίωσης, με τη radial πλέξη, τη διαφορετική σύσταση σε ώμους και κορώνα, τη χρήση προηγμένων υλικών, και τη βελτιωμένη αυλάκωση, προσφέροντας χαρακτηριστικά πρόσφυσης που πριν από μερικές δεκαετίες ήταν κυριολεκτικά αδιανόητα.

Brembo

Παρόλα αυτά, κάθε εταιρεία συνήθως εργάζεται μόνη της στο R&D, και φρένα και ελαστικά συναντώνται κυρίως στην πρώτη τοποθέτηση ελαστικών στις μοτοσυκλέτες.

Τώρα, Brembo και Michelin ενώνουν τις δυνάμεις τους για το επόμενο βήμα στη βελτίωση της πέδησης, δουλεύοντας μαζί πάνω σε αλγόριθμους και τεχνογνωσία, ώστε να κόψουν πολλά μέτρα από τις ήδη εξαιρετικές τιμές πέδησης της σύγχρονης εποχής, και να βελτιώσουν κι άλλο τα χαρακτηριστικά φρεναρίσματος σε όλες τις συνθήκες.

Η καινοτομία αφορά στη συνεχή ανταλλαγή δεδομένων σε πραγματικό χρόνο μεταξύ του λογισμικού της Michelin, που παρέχει δεδομένα πρόσφυσης ελαστικών στο σύστημα SENSIFY (συνδυασμός λογισμικού και ηλεκτρικής -αντί υδραυλικής- ενεργοποίησης των φρένων) της Brembo.

Τώρα, οι τεχνικοί των δυο εταιρειών μπόρεσαν να συνδυάσουν σε πρωτόγνωρο βαθμό τα στοιχεία τηλεμετρίας τους, ώστε να ρυθμίσουν με μοναδική ακρίβεια την πέδηση, κόβοντας πολλά μέτρα από κάθε φρενάρισμα!

Απο την πλευρά της η Michelin έχει εξελίξει μια σουίτα λογισμικού που μπορεί να παρέχει λεπτομέρειες σε πραγματικό χρόνο στο όχημα, που αφορούν την φθορά του ελαστικού (Michelin SmartWear), το φορτίο (Michelin SmartLoad) και την πρόσφυση (Michelin SmartGrip).

Αξιοσημείωτο είναι πως αυτό το λογισμικό της Michelin δεν περιορίζεται στα ελαστικά της εταιρείας, αλλά συνεργάζεται με όλες τις εταιρείες ελαστικών της αγοράς!

Παράλληλα, το λογισμικό SENSIFY της Brembo συνδυάζει τα κορυφαία εξαρτήματα πέδησης της εταιρείας (δίσκοι, δαγκάνες, αντλίες, κλπ.) με έναν ψηφιακό εγκέφαλο που χρησιμοποιεί Τεχνητή Νοημοσύνη, αλγόριθμους και αισθητήρες, παρέχοντας βέλτιστη πέδηση ανεξάρτητα σε κάθε τροχό -σημειώνουμε εδώ ξανά πως για την ώρα ο λόγος γίνεται για τα αυτοκίνητα.

Brembo-Michelin

Τα αρχικά στάδια δοκιμών στη νέα αυτή συνεργασία Brembo & Michelin δείχνουν τουλάχιστον θεαματικά, καθώς αφότου το λογισμικό των δυο εταιρειών ξεκίνησε να συνεργάζεται με τον ίδιο στόχο ανταλλάζοντας στοιχεία σε πραγματικό χρόνο, κατά τη διάρκεια δοκιμών στην πίστα, τα αυτοκίνητα που συμμετείχαν κατάφεραν να μειώσουν τις αποστάσεις πέδησης -με επέμβαση του ABS- έως και 4 ολόκληρα μέτρα σε διάφορες συνθήκες!

Τα συστήματα πέδησης είχαν ταχύτερους ρυθμούς απόκρισης, μειωμένη απώλεια πρόσφυσης, βελτιωμένη πλευρική ευστάθεια και απουσία μπλοκαρίσματος τροχών!

Σημειώστε πως με το λογισμικό SmartWear της Michelin, οι οδηγοί θα μπορούν να έχουν αποτελεσματικότερη πέδηση ακόμα και με φθαρμένα ελαστικά, οδηγώντας σε αυξημένα επίπεδα ασφάλειας ακόμα και κοντά στο τέλος ζωής των ελαστικών!

Το μόνο που λείπει τώρα είναι η εφαρμογή της παραπάνω συνεργασίας και στα ελαστικά και φρένα μοτοσυκλετών, ώστε να δούμε και στον τομέα μας ανάλογη κατακόρυφη βελτίωση στις αποστάσεις πέδησης, και στην ασφάλειά μας.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.