Συνάντηση Ελλήνων ταξιδιωτών στη Γη του Πυρός - Οι Mad about Americas συναντούν τους The World Offroad

Οι δρόμοι των Ηλία Βροχίδη & Αγγελικής Δούκα τέμνονται με εκείνους των Άκη Τεμπερίδη, Βούλα Νέτου και της δωδεκάχρονης κόρης τους, Αναστασίας
Mad about Americas συναντούν τους The World Offroad
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

8/3/2024

Η αποστολή εξερεύνησης της αμερικανικής ηπείρου “mad about Americas” ξεκίνησε στις 23 Ιουλίου του 2023 από τον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης. Ο Ηλίας Βροχίδης, έχοντας ήδη ολοκληρώσει δύο πολυετείς αποστολές με τη μοτοσυκλέτα του στην Ασία και την Αφρική, αυτήν τη φορά εξερευνεί με τη μικρή, παλιά μοτοσυκλέτα του ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο, από την Παταγονία μέχρι την Αλάσκα! Μαζί του σ’ αυτήν την αποστολή ταξιδεύει η Αγγελική Δούκα μ’ ένα βανάκι 4x4, που το ζευγάρι μετέτρεψε σε αυτοκινούμενο με τα χέρια του μετά από μια επίπονη ανακατασκευή που διήρκησε τρία χρόνια.

Ο Ηλίας και η Αγγελική, αφού οδήγησαν μέχρι τη Γαλλία, φόρτωσαν τα οχήματά τους σε καράβι και τα έστειλαν στην Ουρουγουάη. Μετά από 7 μήνες, έχοντας καλύψει συνολικά 20.000 χιλιόμετρα, έφτασαν στην Ushuaia της Αργεντινής, τη νοτιότερη πόλη του κόσμου! Στην πορεία εξερεύνησαν τις Άνδεις και την Παταγονία, η οποία τους μάγεψε με τα πανέμορφα τοπία της, αλλά τους δυσκόλεψε κιόλας με τους θυελλώδεις ανέμους, που μαστίζουν την περιοχή. Εξερεύνησαν βουνά και λαγκάδια πεζοπορώντας, κατεβαίνοντας ποτάμια με το καγιάκ τους, πετώντας με το αλεξίπτωτο πλαγιάς τους και ιππεύοντας τα περιβόητα άλογα της Νότιας Αμερικής.

Εκεί, στο τέλος του κόσμου, συναντήθηκαν, μάλιστα, με την αποστολή “The World Offroad”! Ο Άκης Τεμπερίδης, η Βούλα Νέτου και η δωδεκάχρονη κόρη τους, Αναστασία, γυρίζουν τον κόσμο μ’ ένα αυτοκινούμενο φορτηγό Iveco, που αποτελεί το σπίτι τους τα τελευταία έξι χρόνια! Για εκείνους η Ushuaia σηματοδοτεί το τέλος του οδοιπορικού τους, ενώ για τους “mad nomad” το λεγόμενο “Τέλος του Κόσμου” είναι μόλις η αρχή του ταξιδιού τους… Από ’δω και στο εξής, με κατεύθυνση βόρεια, σκοπεύουν να εξερευνήσουν ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο μέχρι την Αλάσκα! Ενδιάμεσα, βέβαια, θα σταματήσουν για να εργαστούν σε ιστιοφόρα σκάφη στην Καραϊβική.

Τα νέα τους δημοσιεύονται στις ιστοσελίδες madnomad.gr και theworldoffroad.com, ενώ μπορεί κανείς να τους βρει και στα κοινωνικά δίκτυα με τα ίδια ονόματα.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.