Συνεχίστηκαν οι πτώσεις στο Mugello… την Δευτέρα!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/6/2015

Την Κυριακή το απόγευμα υπήρχε συνέχεια για τα περιστατικά του αγώνα, και την Δευτέρα για τις πτώσεις…

Δοκιμάζοντας τα Michelin στο Mugello σε επίσημη δοκιμή, χωρίς όμως "επίσημη" χρονομέτρηση, έπεσαν κι αυτοί που δεν είχαν πέσει την Κυριακή! Οι δύο Yamaha και (ξανά) η Honda του Marquez σημείωσαν πτώσεις, δίνοντας οριστικό τέλος στις δοκιμές. Όπως ήταν προγραμματισμένο, η δοκιμή των Michelin ξεκίνησε το πρωί και θα συνεχιζόταν σε ρυθμό αγώνα, ώστε να εξακριβωθεί, εκτός των άλλων και η αντοχή τους στη διάρκεια των γύρων, σε συνθήκες πανομοιότυπες του αγώνα. Ξεκίνησε ο Lorenzo και ήταν ο πρώτος που έπεσε, ακολούθησε ο Marquez και αμέσως μετά και ο Rossi. Τρεις πτώσεις στη σειρά ήταν αρκετές για να δοθεί λήξη και μαζί με αυτές που μετρούν ήδη τα Michelin (Lorenzo και Dovizioso την πρώτη φορά), να δώσουν μπόλικη τροφή για συζητήσεις. Το μόνο σίγουρο ως συμπέρασμα, είναι ότι κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει το παραμικρό σε αυτό το στάδιο. Είναι ακόμα πολύ νωρίς. Με τα Bridgestone χρειάστηκε μια μακρά περίοδος προσαρμογής, στήθηκαν πλαίσια και αναρτήσεις από την αρχή, οι αναβάτες άλλαξαν οδηγικό στιλ φορτίζοντας περισσότερο το μπροστινό τροχό, και τώρα η διαδικασία θα πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή. Μέσα σε όλα αυτά, έρχονται και τα προηγμένα ηλεκτρονικά που οι ρυθμίσεις τους βασίζονται 100% στα χαρακτηριστικά του ελαστικού, οπότε θα πρέπει να ξανά γίνουν από την αρχή, μόλις αποκτηθούν δεδομένα. Είναι πλέον τόσο πολύπλοκο το θέμα αλλαγής ελαστικού, που σε κάνει να απορείς για πιο λόγο οι ομάδες μπαίνουν τόσο γρήγορα στα βαθιά, από την άλλη, δεν είναι κι όλες οι ομάδες…

Τυχερός, μετά την ατυχία της Κυριακής, ήταν ο Aleix Espargaro που δήλωνε ανυπόμονος να δοκιμάσει τα Michelin. Αν συμμετείχε είναι πολύ πιθανό να είχε την κατάληξη των υπολοίπων. Ωστόσο ο τραυματισμός στο χέρι, που ταλαιπωρήθηκε και από την πτώση, τον κράτησε μακριά την Δευτέρα. Η Suzuki τελικώς απουσίαζε από την δοκιμή, παρόλο που είναι σημαντικό για εκείνη ν’ αποκτά όσα περισσότερα δεδομένα μπορεί. Σχετικά με το περιστατικό της σύγκρουσης του Danilo Petrucci, με τον Aleix Espargaro λίγους γύρους μετά την εκκίνηση στον αγώνα της Κυριακής, ο Aleix τόνισε ότι ο Petrucci του ζήτησε επανειλημμένα συγνώμη και απέδωσε το θέμα σε πρόβλημα του εμπρός φρένου. Η αλήθεια είναι ότι απ’ έξω φάνηκε σαν να μην μπόρεσε να κρατήσει την γραμμή του και τελικώς φρέναρε επάνω στον A.Espargaro βγάζοντάς τον εκτός. Για αυτό κι εκείνος του ζήτησε να είναι πιο προσεκτικός στο μέλλον.

Αν δεν ήταν σύμπτωση, θα ήταν εξωγήινα αντανακλαστικά!

Το άλλο θέμα, που επίσης έδωσε τελείως διαφορετική εντύπωση από έξω, ήταν η εκκίνηση του Iannone. Ως θεατής, όσες φορές κι αν δεις το video της εκκίνησης, είσαι σίγουρος ότι ο Iannone ξεκίνησε πριν τα φώτα, όπως και ο Karel Abraham που τιμωρήθηκε λίγο μετά, με διέλευση από τα pit. Το ίδιο σίγουρος θα είσαι, ίσως και περισσότερο, αν δεις τα ερασιτεχνικά video που έχουν κυκλοφορήσει, όμως τον τελικό λόγο τον έχουν οι κριτές, και η αλήθεια είναι ότι κι αυτοί έμειναν με ανοικτό το στόμα, καθώς πρόκειται για μια στο εκατομμύριο περίπτωση. Κανείς λοιπόν δεν μπορεί να κατηγορήσει τους παρουσιαστές του MotoGP που αναρωτιόντουσαν αν θα τιμωρηθεί ο Iannone. Μετά το τέλος του αγώνα, οι κάμερες της εκκίνησης που έχουν ταχύτητα 500 frame το δευτερόλεπτο, έδειξαν ότι ο Iannone εκκίνησε σε χιλιοστά του δευτερολέπτου από το άναμμα των φώτων, δεκάδες φορές πιο γρήγορα από τον χρόνο αντίδρασης που είναι ανθρωπίνως δυνατό, και όχι απλά σε σύγκριση με τους υπόλοιπους αναβάτες. Άρα δεν ήταν κάτι που το έλεγχε, ήταν απλά κάτι περισσότερο από τυχερός ώστε αντί για βέβαιο λάθος, να κάνει την καλύτερη εκκίνηση που έχει ποτέ σημειωθεί. Σε συνδυασμό με τους νέους κανονισμούς του 2015, για την εκκίνηση, που είναι λίγο πιο χαλαροί από πέρσι, ο Iannone, είναι μέσα στο box σε ένα frame με τα φώτα σβηστά και στο επόμενο που έχει δοθεί η εκκίνηση, είναι ήδη εκτός, πρώτος από όλους με διαφορά…

Η στιγμή της εκκίνησης, όπου μόνο με προσκεκτική ματιά, φαίνεται πόσο άμεσα έχει ξεκινήσει ο Iannone!

Από την μεριά της Honda, ο Marquez δήλωσε ότι είναι ευχαριστημένος με την ομάδα του γιατί ψάχνουν συνεχώς, ερευνώντας όλα όσα τους λέει, και πιστεύει ότι ίσως να χρειαστεί να κάνουν αλλαγές και στο πλαίσιο. Σχετικά με την πτώση του: "Πάλευα και έσωζα συνέχεια το μπροστινό, αλλά στη διάρκεια ενός αγώνα, έρχεται η στιγμή που αυτό δεν μπορείς πλέον να το κάνεις"

Απολογητικός όμως ήταν και ο Rossi. Δεν περιμένεις από τον άνθρωπο που οδηγεί την βαθμολογία στο πρωτάθλημα, να πει στους οπαδούς του, "sorry που δεν σας έδωσα μάχες και θέαμα" λες και ήταν λίγο αυτό που έκανε, να βρεθεί στο βάθρο όταν ξεκίνησε στις παρυφές τις δεκάδας, όμως γι' αυτό ξεχωρίζει από όλους τους αναβάτες. Γιατί πέρα από την ειλικρίνεια, τον χαρακτηρίζει και αίσθημα ευθύνης απέναντι στους άπειρους οπαδούς του. Μπορεί να έκανε ένα μαγικό σώσιμο, μπορεί να κάλυψε μια μεγάλη διαφορά, αλλά ήθελε μπροστά στο τρελό κοινό του Mugello να φέρει την νίκη, το γεγονός ότι απολογήθηκε, όταν κάθε άλλος θα εστίαζε σ’ αυτό που κατάφερε, τον κάνει ακόμα μεγαλύτερο από αυτό που ήδη είναι!

Μετά από την πτώση του Marquez, όπου ο ίδιος ο νεαρός Ισπανός την χαρακτήρισε καθοριστική για το πρωτάθλημα, και την εγκατάλειψη του Dovizioso, ο Rossi είπε ότι πλέον πρέπει να εστιάσει στο να βελτιωθεί συγκριτικά με τον Lorenzo, που δείχνει να έχει ξανά βρει τον παλιό του εαυτό. Όπως και να έχει, η Yamaha φαίνεται ότι φέτος θα ξεχωρίσει, το ’15 θα κατοχυρωθεί σαν η δική της χρονιά…

Στον πάγο.. ξανά!

Η ατυχία για τον Crutchlow, μετά από την πτώση το πρωί της Κυριακής, συνεχίστηκε και με την πτώση στον αγώνα. Έμεινε για λίγο πεσμένος στο έδαφος, μέχρι να φτάσουν οι τραυματιοφορείς, και ο λόγος φανερώθηκε αργότερα, αρχικά μιλώντας για διάστρεμμα και τελικά για εξάρθρωση αστραγάλου. Ο Άγγλος είχε ξεκινήσει με πόνους στο χέρι και μικρό πρόβλημα όρασης, από την πρωινή πτώση, που όπως είπε δεν άφησε να τον επηρεάσει. Όμως, όπως και πάλι ο ίδιος ισχυρίζεται, το εμπρός ελαστικό τον πρόδωσε και γλιστρώντας προς την έξοδο με ταχύτητα, το πόδι του πιάστηκε στην μοτοσυκλέτα εξαρθρώνοντας τον αστράγαλο. Βέβαια όλα αυτά κράτησαν απειροελάχιστο χρόνο, καθώς η μοτοσυκλέτα του κατάφερε να μείνει όρθια και δυστυχώς να συνεχίσει ευθεία, πέφτοντας με ταχύτητα πάνω στον τοίχο… Με σημερινό tweet ο Crutchlow μας ενημερώνει ότι με όλα αυτά, αρχίζει να βρίσκει γλυκό τον πόνο του πάγου, οπότε μάλλον τα πράγματα για αυτόν δεν είναι πολύ σοβάρα…

φωτογραφία που τράβηξε ο ίδιος, σήμερα:

Δυνατή σύγκρουση:

 

το επικό σώσιμο του Rossi:

η στιγμή εκκίνησης του Iannone:

 

Ο Lorenzo έχει κάθε δικαίωμα να χαρεί τις τρεις συνεχείς νίκες του στην παραλία...

 

οι φωτογραφίες αυτές είναι πριν τον αγώνα... αλλά αποτυπώνουν ότι όταν ο Ισπανός χαλαρώνει ψυχολογικά, τότε συγκεντρώνεται πολύ καλύτερα στον αγώνα...

 

Ετικέτες

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”