Συνεχίζει η Suzuki την εξέλιξη turbo μοτοσυκλέτας

Νέες πατέντες για το Recursion
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/1/2019

Όλοι θυμόμαστε την εμφάνιση της πρωτότυπης μοτοσυκλέτας με turbo της Suzuki (Recursion) στο Tokyo Motor Show το 2013, που με την σχεδίασή της κέρδισε το ενδιαφέρον πολλών ανθρώπων. Ήταν την ίδια εποχή που η Kawasaki βρισκόταν στο εργαστήριο και ασχολούταν με την εξέλιξη του δικού της μοντέλου με κομπρέσορα, όπου δύο χρόνια αργότερα βγήκε απ’ τις πόρτες του εργοστασίου σε δύο εκδόσεις H2/R και συγκλόνισε την παγκόσμια σκηνή. Αυτή ήταν και η πιο ουσιώδης διαφορά μεταξύ των δύο πρωτότυπων: το H2/R είδε το φως της παραγωγής, σε αντίθεση με το Recursion της Suzuki που παρέμεινε στην αφάνια.

Έκτοτε έχουν περάσει σχεδόν έξι χρόνια και το μόνο που έκανε η Suzuki ήταν να κατοχυρώνει όλο και πιο αραιά πατέντες σχετικά με την εξέλιξη του μοντέλου, ενώ μέχρι πρότινος οι ενδείξεις υπονοούσαν πως ο κινητήρας με το turbo θα μείνει στο ράφι, μαζί με άλλες πρωτότυπες μοτοσυκλέτες της εταιρείας. Όμως η Suzuki δεν έχει τέτοια σχέδια, καθώς μετά τις πατέντες σχετικά με τη νέα έκδοση του Hayabusa, προχώρησε στην κατάθεση των νέων πατεντών που αφορούν το Recursion.

Παρατηρώντας την πορεία της εξέλιξης της μοτοσυκλέτας, που το 2013 είχε δικύλινδρο κινητήρα με έναν ΕΕΚ, χωρητικότητας 588cc, εφοδιασμένο με turbo και αλουμινένιο πλαίσιο, η Suzuki συνέχισε την εξέλιξή της και δημιούργησε έναν νέο κινητήρα, τον XE7 με δύο ΕΕΚ, ανεβάζοντας πιθανότατα τον κυβισμό στα 700cc -όπως υπονοεί το όνομά του- ενώ το πλαίσιο έδωσε τη θέση του σ' ένα ατσάλινο σωληνωτό. Τώρα οι νέες πατέντες φανερώνουν πως η Suzuki τόσο καιρό συνέχιζε σταθερά την εξέλιξη του μοντέλου παρά τις αραιές πληροφορίες που έβγαιναν στη δημοσιότητα. Το πλαίσιο έχει αποκτήσει ενεργό ρόλο στη λειτουργία του turbo, λειτουργώντας ως μέρος του κυκλώματος της κυκλοφορίας του αέρα.

Όπως φαίνεται απ’ τη φωτογραφία, το φίλτρο αέρος αλλά και η τουρμπίνα συνδέονται με το πλαίσιο μέσω σωλήνων. Ο σωλήνας νούμερο #42 μεταφέρει τον φιλτραρισμένο αέρα στο αριστερό τμήμα του πλαισίου και απ’ τον σωλήνα #44, καταλήγει στην τουρμπίνα. Από ‘κει εκβάλλεται στην δεξιά πλευρά του πλαισίου μέσω του σωλήνα #52 και συνεχίζει την πορεία μέχρι να καταλήξει στο intercooler -που εδράζεται πάνω στο φίλτρο αέρος- μέσω του σωλήνα #54. Εκεί αποκτά την κατάλληλη πυκνότητα και φεύγει για να φτάσει στα σώματα του ψεκασμού.

Η Suzuki προχωράει την εξέλιξη του μοντέλου και με την αλλαγή που έκανε στο πλαίσιο από αλουμινένιο σε ατσάλινο σωληνωτό, αποσκοπούσε στην επίτευξη τόσο του χαμηλότερου βάρους –καθώς τα ατσάλινα σωληνωτά πλαίσια είναι συνήθως ελαφρύτερα απ' τα αλουμινένια, ενώ ρο συγκεκριμένο πλαίσιο συμβάλλει και τη διατήρηση του μικρότερου όγκου του κυκλώματος ροής του αέρα, έχοντας ενεργό ρόλο. Για την αποτελεσματικότητά του, στα σημεία που το πλαίσιο χρησιμοποιείται ως προέκταση του κυκλώματος, η Suzuki το έχει απομονώσει απ’ το υπόλοιπο πλαίσιο, επιτυγχάνοντας έτσι μηδενικές απώλειες πίεσηςΤο σίγουρο είναι πως η λύση που σκέφτηκε η Suzuki είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη καθώς στο παρελθόν δεν έχει παρουσιαστεί κάτι τέτοιο, όμως παραμένει άγνωστο το αν θα επηρεαστούν τα χαρακτηριστικά του πλαισίου.

Όπως δείχνουν τα πράγματα, η μοτοσυκλέτα έχει ακόμη μπροστά της πολύ δρόμο εξέλιξης αφού ουσιαστικά πρόκειται για μια εντελώς διαφορετική κατασκευή, συγκριτικά με το αρχικό Recursion, λόγω του νέου πλαισίου και κινητήρα, όμως αυτό δεν αποκλείει το γεγονός στο επερχόμενο Tokyo Motor Show η Suzuki είτε να το παρουσιάσει είτε έστω να αναφερθεί σε αυτό, δίνοντας περισσότερες πληροφορίες. 

Ετικέτες

Μείωση ΦΠΑ στα κράνη: Το νομοθετικό παράθυρο για το 6%!

Το ζητήσαμε από τον Υφυπουργό Υγείας
Μείωση ΦΠΑ στα κράνη: Το νομοθετικό παράθυρο για το 6%!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/4/2026

Η μείωση ΦΠΑ στα κράνη είναι ένα ζήτημα που μας απασχόλησε εδώ στο MOTO έντονα στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν είδαμε μπροστά μας να ετοιμαζόμαστε ως χώρα να χάσουμε το μοναδικό νομοθετικό παράθυρο για την καθιέρωση μηδενικού συντελεστή. Όπως και τελικά συνέβη!

Εκείνη την εποχή όμως δεν υπήρχε η υποστήριξη του κόσμου για έναν βασικό λόγο: «Ας έχει και 50% ΦΠΑ, εμείς έτσι και αλλιώς δεν το φοράμε», ήταν μία από τις βασικές απαντήσεις κόντρα σε κάθε εκστρατεία που ουσιαστικά μηδένιζε την πίεση προς οποιονδήποτε κρατικό εκπρόσωπο.

Έτσι και αλλιώς μόνο εμείς κάναμε εκστρατεία για τη χρήση του εκείνη την εποχή, ούτε καν η ίδια η Πολιτεία!

Πέντε χρόνια μετά, το 1995, αποφάσισε το κράτος να αυστηροποιήσει τη χρήση ζώνης και κράνους με μηδαμινά ωστόσο αποτελέσματα, ιδιαίτερα στη χρήση κράνους. Τότε ήταν η πρώτη φορά που ακούστηκε παράπονο για τον ΦΠΑ, ήταν όμως ήδη αργά.

Το θέμα μηδενισμού ΦΠΑ στα κράνη επανήλθε στην επικαιρότητα μόνο όταν αυξήθηκε η φορολογία πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης και τότε μόνο φάνηκε αυτό για το οποίο φωνάζαμε στις αρχές του ’90, πως δεν γίνεται να μειωθεί κάτω από το 12% καθώς η Ε.Ε. δεν επιτρέπει, για λόγους ανταγωνισμού, μικρότερους συντελεστές παρά μόνο σε αγαθά πρώτης ανάγκης.

Το παράδειγμα της Αγγλίας εξηγεί με τον καλύτερο τρόπο τι ακριβώς δεν άκουσε ο κόσμος το 1991: Προετοιμάζοντας την δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 1993, τα κράτη μέλη είχαν ήδη συμφωνήσει σε μία σειρά από όρους, μέσα σε αυτούς ήταν πως θα έβαζαν ένα κατώτερο όριο στο ΦΠΑ, ώστε να μη μπορεί μία χώρα να τον μηδενίσει, με στόχο να προσελκύσει πολίτες άλλων χωρών να διασχίσουν τα σύνορα και να την επιλέξουν ως «παράδεισο της λιανικής πώλησης» πραγματοποιώντας τις αγορές τους εκεί, αντί για τη χώρα τους. Εξαίρεση θα γινόταν μόνο για αγαθά πρώτης ανάγκης που κάθε κράτος θα μπορούσε να επιβάλλει ό,τι ΦΠΑ ήθελε καθώς και μόνο για την προπαρασκευαστική περίοδο, άνοιγε ένα και μόνο παράθυρο, να διατηρήσουν το μηδενικό ΦΠΑ σε όσα αγαθά το είχαν πράξει ήδη.

Η Αγγλία ήταν η μόνη χώρα εκείνη την εποχή με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη και έτσι όταν στις 7 Φεβρουαρίου υπογράφτηκε η Συνθήκη του Μάαστριχτ που σε ισχύ θα έμπαινε την 1η Νοεμβρίου 1993, είχαν την ευκαιρία να επιλέξουν να διατηρήσουν τον μηδενικό συντελεστή ΦΠΑ και δεν παρέλειψαν να το κάνουν. Όσο η Αγγλία ήταν εντός της Ε.Ε. ήταν η μόνη χώρα της Ευρώπης με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη, τώρα προφανώς μπορεί να αυτορυθμίσει οποιονδήποτε συντελεστή, υπήρξε όμως το μοναδικό παράδειγμα εντός Ε.Ε. με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη μοτοσυκλετών.

Εμείς δεν τα λέμε αυτά πρώτη φορά, τα έχουμε εξηγήσει πολλές και εδώ αναλυτικά η πιο πρόσφατη που παράλληλα εξηγεί και την εγκληματικότητα της κυβέρνησης, να πληρώνει πρόστιμο γιατί διατηρεί τον ΦΠΑ σε αγαθά πρώτης ανάγκης!

Για ένα σημαντικό ποσοστό κρατών-μελών που η μοτοσυκλέτα δεν αποτελεί καθημερινό όχημα μετακίνησης, το ζήτημα αυτό είναι άνευ ουσίας, για την Ιταλία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Πορτογαλία και φυσικά και για εμάς, το ύψος φορολογίας στα κράνη έχει διαφορετική σημασία.

Για αυτό και ήταν αναπάντεχο το γεγονός πως πριν από έξι χρόνια, στις αρχές του 2020, ο συντελεστής ΦΠΑ έπεσε στο 13% αντί του 24%, μία όμως αλλαγή που έγινε για να ψαλιδίσει την αύξηση του κόστους που ήδη ερχόταν και δεν έκανε μεγάλο αντίκτυπο στο κοινό.

Μία περαιτέρω μείωση στο 6% θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά, αν φυσικά δεν απορροφηθεί, ενώ θα άνοιγε και τον δρόμο για μελλοντικό μηδενισμό, που ήταν και ο αρχικός μας στόχος, πριν από 35 χρόνια!

Το παράθυρο για μείωση κάτω από το όριο που θέτει η Ε.Ε. είναι να εγγραφούν τα κράνη ως απαραίτητος εξοπλισμός ασφαλείας, όπως δηλαδή είναι στην πράξη! Ωστόσο η Ε.Ε. έχει νομοθετήσει μέχρι στιγμής για τα κράνη των εργοταξίων, όχι και εκείνα των μοτοσυκλετών, καθότι όπως πολλές φορές έχουμε εξηγήσει, η μοτοσυκλέτα είναι κάτι άγνωστο στα έδρανα των Βρυξελών. Ένα παράθυρο υπάρχει μέσω γνωμοδότησης από το Υπουργείο Υγείας και αυτό ακριβώς ζητήσαμε πριν λίγες ημέρες.

Στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2026, που το MOTO ήταν το μόνο αμιγώς μοτοσυκλετιστικό μέσο που είχε περίπτερο, για να είμαστε κοντά στους επισκέπτες και αναγνώστες, πέρασε μεταξύ άλλων και ο Υφυπουργός Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους και όταν βρέθηκε στο περίπτερο του MOTO, είχαμε την ευκαιρία να του καταθέσουμε αίτημα για τη θετική του εισήγηση προς το 6% στο ΦΠΑ για τα κράνη μοτοσυκλετών. 

Ο δρόμος είναι μακρύς, τουλάχιστον τώρα εκτός από ένα πρώτο βήμα, υπάρχει και η υποστήριξη του κόσμου, που δεν κάνει το ίδιο λάθος με το 1990.

 

 

 

Όπως είχαμε τονίσει και εδώ, η χώρα μας κάνει το έγκλημα να επιβάλλει φορολογία εκτός κανόνων της Ε.Ε. και να πληρώνει πρόστιμο για τον λόγο αυτό. Όσο η διαφορά εισπραχθέντων από την παράνομη φορολογία μείον του προστίμου καταλήγει με θετικό πρόσημο, τόσο θα συνεχίζει το έγκλημα αυτό. Εκτός από το παράδειγμα με την ενσωμάτωση της οδηγίας για τον μηδενισμό ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, στο θέμα των μοτοσυκλετών που μας αφορά, η χώρα μας εγκληματεί και με το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης. Η Ε.Ε. το γνωρίζει αυτό και σχεδιάζει να ανεβάσει το πρόστιμο σε τέτοιο ύψος που πλέον να μη συμφέρει η διατήρησή του.

Αν κάποιος αφαιρέσει την διαφορά ΦΠΑ και το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης από την τελική τιμή, τότε θα καταλάβει πως οι μοτοσυκλέτες στην Ελλάδα δεν πωλούνται ακριβότερα από άλλες χώρες λόγω κέρδους, αλλά εξαιτίας αυξημένης φορολογίας που ως ένα σημείο καταλήγει και ζήτημα ασφάλειας, ιδιαίτερα στις μοτοσυκλέτες 1.000 κυβικών που η διαφορά αυτή διαφαίνεται περισσότερο.

Άρα το συμπέρασμα είναι πως μία χαρά θα μπορούσε να μειώσει η Πολιτεία το ΦΠΑ στο 0% και να πληρώνει έπειτα πρόστιμο στην Ε.Ε. αλλά αυτό δεν θα το κάνει αν δεν υπάρχει άμεσο όφελος στο ταμείο. Το μακροχρόνιο όφελος για την κοινωνία είναι δεδομένο, αλλά αυτό δεν το κοιτά κανείς. Ας ελπίσουμε λοιπόν πως από την πλάγια οδό θα έρθει η περαιτέρω μείωση στο 6% για αρχή και πως αυτή θα περάσει στην τελική τιμή και βλέπουμε έπειτα και για τον στόχο του 1990!