Συνεχίζει η Suzuki την εξέλιξη turbo μοτοσυκλέτας

Νέες πατέντες για το Recursion

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/1/2019

Όλοι θυμόμαστε την εμφάνιση της πρωτότυπης μοτοσυκλέτας με turbo της Suzuki (Recursion) στο Tokyo Motor Show το 2013, που με την σχεδίασή της κέρδισε το ενδιαφέρον πολλών ανθρώπων. Ήταν την ίδια εποχή που η Kawasaki βρισκόταν στο εργαστήριο και ασχολούταν με την εξέλιξη του δικού της μοντέλου με κομπρέσορα, όπου δύο χρόνια αργότερα βγήκε απ’ τις πόρτες του εργοστασίου σε δύο εκδόσεις H2/R και συγκλόνισε την παγκόσμια σκηνή. Αυτή ήταν και η πιο ουσιώδης διαφορά μεταξύ των δύο πρωτότυπων: το H2/R είδε το φως της παραγωγής, σε αντίθεση με το Recursion της Suzuki που παρέμεινε στην αφάνια.

Έκτοτε έχουν περάσει σχεδόν έξι χρόνια και το μόνο που έκανε η Suzuki ήταν να κατοχυρώνει όλο και πιο αραιά πατέντες σχετικά με την εξέλιξη του μοντέλου, ενώ μέχρι πρότινος οι ενδείξεις υπονοούσαν πως ο κινητήρας με το turbo θα μείνει στο ράφι, μαζί με άλλες πρωτότυπες μοτοσυκλέτες της εταιρείας. Όμως η Suzuki δεν έχει τέτοια σχέδια, καθώς μετά τις πατέντες σχετικά με τη νέα έκδοση του Hayabusa, προχώρησε στην κατάθεση των νέων πατεντών που αφορούν το Recursion.

Παρατηρώντας την πορεία της εξέλιξης της μοτοσυκλέτας, που το 2013 είχε δικύλινδρο κινητήρα με έναν ΕΕΚ, χωρητικότητας 588cc, εφοδιασμένο με turbo και αλουμινένιο πλαίσιο, η Suzuki συνέχισε την εξέλιξή της και δημιούργησε έναν νέο κινητήρα, τον XE7 με δύο ΕΕΚ, ανεβάζοντας πιθανότατα τον κυβισμό στα 700cc -όπως υπονοεί το όνομά του- ενώ το πλαίσιο έδωσε τη θέση του σ' ένα ατσάλινο σωληνωτό. Τώρα οι νέες πατέντες φανερώνουν πως η Suzuki τόσο καιρό συνέχιζε σταθερά την εξέλιξη του μοντέλου παρά τις αραιές πληροφορίες που έβγαιναν στη δημοσιότητα. Το πλαίσιο έχει αποκτήσει ενεργό ρόλο στη λειτουργία του turbo, λειτουργώντας ως μέρος του κυκλώματος της κυκλοφορίας του αέρα.

Όπως φαίνεται απ’ τη φωτογραφία, το φίλτρο αέρος αλλά και η τουρμπίνα συνδέονται με το πλαίσιο μέσω σωλήνων. Ο σωλήνας νούμερο #42 μεταφέρει τον φιλτραρισμένο αέρα στο αριστερό τμήμα του πλαισίου και απ’ τον σωλήνα #44, καταλήγει στην τουρμπίνα. Από ‘κει εκβάλλεται στην δεξιά πλευρά του πλαισίου μέσω του σωλήνα #52 και συνεχίζει την πορεία μέχρι να καταλήξει στο intercooler -που εδράζεται πάνω στο φίλτρο αέρος- μέσω του σωλήνα #54. Εκεί αποκτά την κατάλληλη πυκνότητα και φεύγει για να φτάσει στα σώματα του ψεκασμού.

Η Suzuki προχωράει την εξέλιξη του μοντέλου και με την αλλαγή που έκανε στο πλαίσιο από αλουμινένιο σε ατσάλινο σωληνωτό, αποσκοπούσε στην επίτευξη τόσο του χαμηλότερου βάρους –καθώς τα ατσάλινα σωληνωτά πλαίσια είναι συνήθως ελαφρύτερα απ' τα αλουμινένια, ενώ ρο συγκεκριμένο πλαίσιο συμβάλλει και τη διατήρηση του μικρότερου όγκου του κυκλώματος ροής του αέρα, έχοντας ενεργό ρόλο. Για την αποτελεσματικότητά του, στα σημεία που το πλαίσιο χρησιμοποιείται ως προέκταση του κυκλώματος, η Suzuki το έχει απομονώσει απ’ το υπόλοιπο πλαίσιο, επιτυγχάνοντας έτσι μηδενικές απώλειες πίεσης. Το σίγουρο είναι πως η λύση που σκέφτηκε η Suzuki είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη καθώς στο παρελθόν δεν έχει παρουσιαστεί κάτι τέτοιο, όμως παραμένει άγνωστο το αν θα επηρεαστούν τα χαρακτηριστικά του πλαισίου.

Όπως δείχνουν τα πράγματα, η μοτοσυκλέτα έχει ακόμη μπροστά της πολύ δρόμο εξέλιξης αφού ουσιαστικά πρόκειται για μια εντελώς διαφορετική κατασκευή, συγκριτικά με το αρχικό Recursion, λόγω του νέου πλαισίου και κινητήρα, όμως αυτό δεν αποκλείει το γεγονός στο επερχόμενο Tokyo Motor Show η Suzuki είτε να το παρουσιάσει είτε έστω να αναφερθεί σε αυτό, δίνοντας περισσότερες πληροφορίες.

Ετικέτες

turbo

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Stark Varg EX: Παγκόσμιο ρεκόρ υψομέτρου από τα Temu - Λέει ότι το έκανε, αλλά υπάρχει μεγαλύτερο [Video]

Η ανωτερότητα των ηλεκτρικών κινητήρων που ευαγγελίζεται η εταιρεία σηκώνει συζήτηση - Όπως και το ρεκόρ που ισχυρίζεται

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/12/2025

Η Stark Future πραγματοποίησε ανάβαση στο υψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο, Los Ojos del Salado, φτάνοντας σε υψόμετρο 6.721 μέτρων με τον Ελβετό αναβάτη Jiri Zak επάνω στην ηλεκτρική Varg EX και διατυμπανίζει ότι έσπασε το ρεκόρ για την υψηλότερη ανάβαση με μοτοσυκλέτα που ανήκει στη Yamaha και τον Pol Tarres. Τα δεδομένα την διαψεύδουν.

Εν συντομία: Υπάρχει ένα κωνικό ηφαίστειο που προσφέρεται για αναβάσεις οχημάτων εξαιτίας της ομαλότητάς του και τις εύκολης προσέγγισης με αυτοκίνητο μέχρι περίπου τα 5.000 μέτρα. Εδώ και μία εικοσαετία, 9 στους 10 που θέλουν να σπάσουν το συγκεκριμένο ρεκόρ, επιλέγουν το συγκεκριμένο βουνό και σε ότι αφορά τις μοτοσυκλέτες κολλάνε σε ένα σημείο της σάρας που βυθίζει την μοτοσυκλέτα και έτσι κανείς δεν έχει σπάσει το όριο των 7.000 μέτρων, ενώ είναι αρκετά εύκολο (συγκριτικά και μόνο η λέξη "εύκολο") να φτάσουν στα 6.500 μέτρα.

Ο Tarres επιχείρησε με Tenere και έκανε ρεκόρ δικύλινδρων αλλά επιχείρησε και με YZ450 και έφτασε ψηλότερα από όλους. Εκείνο το ρεκόρ ΔΕΝ έχει σπάσει ακόμη. Η Yamaha το έχει επικοινωνήσει και διάφοροι οργανισμοί καταγραφής ρεκόρ περιμένουν ακόμη να το πιστοποιήσουν. Διασημότερος όλων είναι τα Guiness φυσικά που δεν τα βρήκαν με την Yamaha στην δήλωση του ρεκόρ και δεν έχουν συμπεριλάβει στην λίστα τους την προσπάθεια του Tarres. Η Stark Varg ποντάρει ότι θα μπει στην λίστα αυτή, όμως αυτό δεν σημαίνει πως το YZ450 της Yamaha δεν έχει φτάσει ψηλότερα. Αν η Stark Varg έκανε λόγο για ρεκόρ ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, δεν θα ήταν πρόβλημα. Δηλώνοντας πως έχει πάει ψηλότερα από όλους και μάλιστα πως αυτό συνέβη γιατί δεν έχει τα "προβλήματα των κινητήρων εσωτερικής καύσης σε μεγάλα υψόμετρα" είναι ένα σημαντικό ατόπημα.

Ακόμη και αν οι Ισπανοί δεν θέλουν να υπολογίσουν το ρεκόρ του YZ450, υπάρχει άλλο ρεκόρ μόλις 40 μέτρων που αναγνωρίζεται και από τα Guiness με μόλις διψήφια διαφορά, οπότε ο τονισμός της προσπάθειας ως κάτι που μόνο μία ηλεκτρική μπορεί να κάνει είναι διπλά άτοπος.

Πιο αναλυτικά:

Το μόνο σίγουρο πως ανεβαίνοντας αναπνέει ένας κινητήρας δυσκολότερα. Έχουμε φτάσει εντός Ελλάδας τα 2.810 με τέσσερις μοτοσυκλέτες, ΤΕΥΧΟΣ #625 Δεκέμβριος 2021, και τα 1.301 κυβικά δεν είχαν κανένα θέμα, τα μικρότερα είχαν χάσει λίγη από την δύναμη τους.

Στο Νεπάλ οδηγώντας στα 5.200 μέτρα το πρόβλημα των 400 κυβικών ήταν ακριβώς το ίδιο με πριν, δεν υπήρχε σημαντική διαφορά. Δεν έχουμε οδηγήσει πάνω από τα 6.000 μέτρα εδώ στο MOTO, αλλά το μόνο σίγουρο, μιλώντας και με τον Tarres, είναι πως κάθε 100 μέτρα είναι και σημαντική η διαφορά ιδιαίτερα αν μιλάμε για ταχεία άνοδο, όπως συμβαίνει στην συγκεκριμένη περίπτωση που απαιτεί δηλαδή μπόλικο γκάζι.

Τα ψηλά βουνά είναι απαιτητικά με τα μέλη των αποστολών να χρειάζονται εβδομάδες σταδιακής προσαρμογής για να εγκλιματιστούν στην οροσειρά των Άνδεων. Ακόμη και με την απίστευτη φυσική κατάσταση των κορυφαίων αθλητών τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Το μεγάλα υψόμετρα μπορούν να λυγίσουν τους περισσότερους ανθρώπους με την “ασθένεια του υψομέτρου” να είναι μόνιμος σύντροφος για τις ομάδες που επιχειρούν σε αυτά. Χιονοπτώσεις, κατολισθήσεις, ισχυροί άνεμοι, χαμηλές θερμοκρασίες, απότομές κόψεις, παγωμένα τμήματα και σάρες περιπλέκουν την αναζήτηση και τελική επιλογή βέλτιστης διαδρομής. Ξεκινώντας από το Καταφύγιο Murray στα 4.522 μέτρα, οι δυσκολίες των εγχειρημάτων αυτών είναι δυσκολότερες από όσο οι περισσότεροι φανταζόμαστε.

Το πνεύμα της δημοσίευσης δεν είναι να μειωθεί καμία από τις απόπειρες που καταβάλλουν κατασκευαστές και εταιρείες, επιτυχημένες ή όχι, αλλά μια διευκρίνηση στο τι έχει έως τώρα επιτευχθεί, το οποίο είναι και αντίθετο με τους ισχυρισμούς της Stark Varg για νέο παγκόσμιο ρεκόρ.

Το απόλυτο ρεκόρ υψομέτρου διατηρεί ο Pol Tarres από το 2024 όταν στο πλαίσιο της αποστολής της Yamaha, ανέβηκε έως τα 6.756 μέτρα με ένα cross country YZ450FX, ξεπερνώντας το ρεκόρ των 6.546 μέτρων που είχε κάνει ο Jiri Zak με ένα ΚΤΜ 450 τo 2020.

Στην ίδια αποστολή ο Ισπανός αναβάτης επέκτεινε το ήδη δικό του ρεκόρ ανάβασης σε υψόμετρο για πολυκύλινδρη μοτοσυκλέτα από τα 6.157,5 μετρά (Yamaha Tenere 700 - 2022), στα 6.677 μέτρα, ξανά με ένα Yamaha Tenere 700.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως ένα ρεκόρ δεν καταγράφεται μονάχα από τα Guiness Records καθώς η συγκεκριμένη εταιρεία και οι διαδικασίες της δεν είναι ο μοναδικός "θεματοφύλακας" ρεκόρ στον κόσμο.

Σύμφωνα με αυτήν πάντως, το υψηλότερο υψόμετρο που επιτεύχθηκε ποτέ με μοτοσικλέτα είναι τα 6.639 μέτρα και καταγράφηκε από τους Francisco Rencoret, Max Rencoret και Tomás Rencoret, στις 25 Νοεμβρίου 2025, με την ομάδα (πατέρας και δύο γιοι) να σημειώνει νέο παγκόσμιο ρεκόρ υψομέτρου οδηγώντας τις μοτοσυκλέτες τους έως τα 6.639,976 μέτρα, πάλι στο Ojos del Salado, το ψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο, χωρίς να γίνεται αναφορά στις μοτοσυκλέτες.

Η προσπάθεια κεφαλαιοποίησης του εγχειρήματος από το τμήμα marketing της Stark Future είναι τουλάχιστον προβληματική, παρουσιάζοντας την ανωτερότητα των ηλεκτροκινητήρων έναντι των συμβατικών, εσωτερικής καύσης, λόγω της μη εξάρτησης τους από την περιεκτικότητα του ατμοσφαιρικού αέρα σε οξυγόνο που χρειάζεται ο θερμικός κινητήρας για να λειτουργήσει σωστά κατά την καύση του μίγματος. Τι κάνει δηλαδή νιάου νιάου στα κεραμίδια.

Την ίδια στιγμή η Starl Varg φυσικά και “ξεχνάει” να αναφερθεί στα ζητήματα αυτονομίας και ανεφοδιασμού της μοτοσυκλέτας της, το ντύσιμο των μπαταριών με αλουμινοκουβέρτες (φαίνεται στις φωτογραφίες) για την διατήρηση της θερμότητας που απαιτείται ώστε λειτουργούν οι μπαταρίες και κυρίως το γεγονός ότι δεν πρόκειται για ένα απόλυτο ρεκόρ υψομέτρου, αλλά για την καλύτερη επίδοση ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, έως τώρα. Χώρια που για να φτάσει εκεί η ηλεκτρική της μοτοσυκλέτα χρειάστηκαν άλλα οχήματα με θερμικούς κινητήρες για να τη μεταφέρουν εκεί πάνω, αλλά και για να την φέρουν ξανά κάτω... Άρα για ποια ακριβώς "νίκη" των ηλεκτρικών έναντι των συμβατικών μοτοσυκλετών υπερηφανεύεται;

Ακόμα και άγοντας όμως την ανάβαση του Tarres με το YZ450FX -το ρεκόρ περιμένει επικαιροποίηση- είναι όντως τόσο μεγάλη επιτυχία για ένα αγωνιστικό enduro, ακόμα και εάν αυτό είναι ηλεκτρικό, το να ξεπεράσει ένα μεσαίο on-off για μόλις 44 μέτρα;