Συνεργασία Akrapovič και Honda για να απαντήσουν στον αυξημένο ανταγωνισμό στα MotoGP

Akrapovič και HRC ξανά γίνονται αχώριστοι
Akrapovič - Honda
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/1/2023

Η ομάδα της Repsol Honda είχε συνεργασία με την Termignoni και την SC Project τα πρόσφατα χρόνια, ωστόσο το HRC έχει στο παρελθόν δουλέψει πολύ κοντά με την Akrapovič σε σημείο που ήταν έως και περίεργο που δεν συνεργάζονταν και τώρα.

Οι «μάστορες» του τιτανίου, όπως συγκαταλέγεται η Akrapovič καθώς έχει ένα από τα ελάχιστα εξειδικευμένα χυτήρια τιτανίου αλλά και την τεχνογνωσία να κουρμπάρει σωλήνες απευθείας, τους οποίους μάλιστα έχει κατασκευάσει η ίδια, είναι κορυφαία επιλογή για τα MotoGP και είχε φτάσει σε σημείο να προμηθεύει τις περισσότερες ομάδες, μέχρι οι υπόλοιποι κατασκευαστές να επενδύσουν και αυτοί στο αγωνιστικό κομμάτι και να μπουν δυναμικά στα MotoGP εκ νέου.

Ο προμηθευτής της εξάτμισης στα MotoGP δεν είναι κάτι απλό. Όχι γιατί πρέπει να κατασκευάσει κάτι από το μηδέν και τελείως πρωτότυπο, αυτό είναι το εύκολο κομμάτι. Το πιο βασικό που αγνοεί ο περισσότερος κόσμος, είναι πως η δημιουργία της εξάτμισης συνοδεύεται και με παροχή υπηρεσιών που αγγίζει την ίδια την εξέλιξη του κινητήρα. Οι αναγνώστες του MOTO θα θυμούνται τον «Φάκελο Akrapovič» που ανοίξαμε το 2019 όταν στην διάρκεια αρκετών τευχών παρουσιάσαμε κάθε πτυχή της Akrapovič από την εξατομικευμένη και αποκλειστική ξενάγηση που είχα πραγματοποιήσει και στις δύο τοποθεσίες της στην Σλοβενία. Μία απόλυτα διαφωτιστική εμπειρία κι ένα όνειρο, που είχε γίνει πραγματικότητα χάρη στην TECNOMOTO, που ταυτόχρονα είναι και ένας από τους παλαιότερους εν ενεργεία αντιπρόσωπος της Akrapovič.

Akrapovič - Honda
Όλες οι εξατμίσεις που έχουν κατασκευάσει για τα MotoGP, έξω από το γραφείο του Igor Akrapovič.

Σε εκείνη την σειρά άρθρων λοιπόν, είχαμε εξηγήσει πως στο κεντρικό κτήριο της Akrapovič το οποίο δεν έχει καμία ταμπέλα, μόνο και μόνο για να μην σταματούν ομάδες μοτοσυκλετιστών και ζητούν να το επισκεφτούν, λειτουργεί και μία κανονική γραμμή παραγωγής όπου εκεί φτιάχνονται όλα τα πρωτότυπα και μαζί και οι εξατμίσεις του αγωνιστικού τμήματος. Το εργοστάσιο με τις γραμμές παραγωγής για τις εξατμίσεις που εμείς ξέρουμε είναι στα νότια σύνορα της χώρα, περίπου δύο ώρες μακριά από το κεντρικό κτήριο. Δεν υπάρχει άλλο σημείο στον κόσμο εκτός των circuit στο πρόγραμμα αγώνων, που οι MotoGP μοτοσυκλέτες συνυπάρχουν τόσο κοντά η μία στην άλλη, με την εταιρεία να έχει καταφέρει να διασφαλίσει προς πάσα κατεύθυνση ότι τα μυστικά κάθε ενός θα μείνουν απόλυτα διασφαλισμένα. Η εξέλιξη της ροής για την Akrapovič εκτείνεται και στις μοτοσυκλέτες μαζικής παραγωγής, συχνά οι κατασκευαστές τους στέλνουν έναν καινούριο τελείως κινητήρα όπου η ομάδα εκεί τον χαρτογραφεί για την εξάτμιση που η ίδια κατασκευάζει και έπειτα δίνει την χαρτογράφιση αλλά και σχέδια για OEM εξάτμιση που ο ίδιος ο κατασκευαστής θα κατασκευάσει ή θα δώσει σε κάποιον προμηθευτή του για να το κάνει για λογαριασμό του. Αυτή είναι μία υπηρεσία που η Akrapovič χρεώνει και είναι μία από τις πολλές που αναλαμβάνει καθώς η κατασκευή τελικών και λαιμών είναι μονάχα ένα από τα λίγα με τα οποία καταπιάνεται και σίγουρα το πιο γνωστό για το ευρύ κοινό. Για παράδειγμα δεν γνωρίζουν πολλοί πως συγκεκριμένα ιατρικά εργαλεία, όπως των οδοντοτεχνιτών, έχουν την υπογραφή της Akrapovič κάτι που οι Σλοβένοι ξεκίνησαν μόλις κατασκεύασαν το εξατομικευμένο χυτήριό τους και ανακάλυψαν πως έφτασαν σε ένα επίπεδο που δύσκολα υπάρχει εκεί έξω για το τιτάνιο. Είναι και αυτά κομμάτι του «Φάκελο Akrapovič» που δημοσιεύσαμε στο ΜΟΤΟ το 2019.

Akrapovič - Honda
Στην Akrapovič λειτουργεί ένα υπερσύγχρονο δυναμόμετρο που έχει την ικανότητα να εκμεταλλεύεται το ram-air που σημαίνει πως μπορεί να στείλει στην εισαγωγή της μοτοσυκλέτας αέρα 300χαω. Μαζί καταγράφει και τον ήχο στον οποίο δίνουν μεγάλη σημασία, αλλά αυτό αφορά τις μοτοσυκλέτες παραγωγής κυρίως.

Η εξέλιξη μίας εξάτμισης MotoGP έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία βέβαια καθώς ο κατασκευαστής μπορεί να προτείνει νέες λύσεις στους μηχανικούς της ομάδας που θα τους επιτρέψουν να βελτιώσουν την απόδοση. Όπως για παράδειγμα αντοχή σε υψηλότερες θερμοκρασίες που μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετική καύση με ότι αυτό συνεπάγεται. Εντός της ομάδας της Akrapovič υπάρχουν Χημικοί και επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων με ένα πλήρως εξοπλισμένο εργαστήριο που συνεχώς αναζητούν το κατάλληλο κράμα για κάθε περίσταση. Κατά την διάρκεια της επίσκεψης εκεί, μου επέτρεψαν να μπω και στο τμήμα εξέλιξης των πρωτότυπων αφότου πρώτα είχαν αφαιρέσει όσες μοτοσυκλέτες δεν έπρεπε να βγουν στο φως και είχαν καλύψει και διάφορα εργαλεία που επίσης δεν έπρεπε να φωτογραφηθούν.

Akrapovič - Honda
Αυτό το κομμάτι είναι το πλέον σημαντικό και βασικός λόγος που οι κατασκευαστές θέλουν να στραφούν στην Akrapovič: Το εξοπλισμένο εργαστήριο που αναφέρουμε στο κείμενο

Το τμήμα αυτό είναι κάτω ακριβώς από το γραφείο του Igor Akrapovič ενώ στον ίδιο χώρο υπάρχει και μία σειρά από όλες τις εξατμίσεις που έχουν κατασκευάσει για τις MotoGP μοτοσυκλέτες, πλην εκείνων που χρησιμοποιούνται εκείνη την στιγμή. Μπαίνουν δηλαδή ως έκθεμα αφότου ολοκληρωθεί η θητεία τους, με την διαφορά πως στον χώρο εκεί δεν περιφέρεται και κανείς εκτός εργοστασίου, πράγμα που δείχνει και την εμμονή που έχουν με το να διατηρούν τα μυστικά κάθε κατασκευαστή.

Στο γραφείο του Igor στο μεταξύ, υπάρχει και η Honda RC51 του Colin Edwards με την οποία η Akrapovič πήρε τον πρώτο της παγκόσμιο τίτλο το 2000. Από τότε έχουν περάσει 23 χρόνια που πολλές διαφορετικές μοτοσυκλέτες πήραν παγκόσμια πρωταθλήματα φορώντας εξατμίσεις της Akrapovič ή ακόμη καλύτερα με τους Σλοβένους επιστήμονες να έχουν συμβάλλει στην εξέλιξη του κινητήρα τους. Η Honda είχε αφήσει κενό, πράγμα που στεναχωρούσε τους Σλοβένους από την στιγμή που ήταν ο πρώτος μεγάλος κατασκευαστής που είχε πιστέψει στο νέο εγχείρημα του Igor (ήταν ήδη κομμάτι της Scorpion που λόγω διαφωνιών το άφησε ξεκινώντας νέο εργοστάσιο, εξ ου και το λογότυπο της Akrapovič). Τώρα πλέον τα MotoGP της Honda επιστρέφουν στην αγκαλιά της Akrapovič με στόχο να τους βοηθήσουν να εκμεταλλευτούν τον κινητήρα τους ακόμη καλύτερα και να γίνουν περισσότερο ανταγωνιστικοί στην επόμενη σεζόν, που ήδη χαρακτηρίζεται από άλλους -εδώ- ως η πιο ανταγωνιστική στην πορεία του αθλήματος.

Μέσα στο γραφείο του Igor Akrapovič με την μοτοσυκλέτα που τους έδωσε τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο. Η επιστροφή της Honda είναι ιδιαίτερα σημαντική και για τις δύο πλευρές:

Akrapovič - Honda

Ο εξοπλισμός του εργαστηρίου επιτρέπει στην Akrapovič να εφαρμόζει εξειδικευμένες λύσεις που είναι και το πλέον σημαντικό για τα MotoGP

Στην Akrapovič λειτουργεί ένα υπερσύγχρονο δυναμόμετρο που έχει την ικανότητα να εκμεταλλεύεται το ram-air που σημαίνει πως μπορεί να στείλει στην εισαγωγή της μοτοσυκλέτας αέρα 300χαω. Μαζί καταγράφει και τον ήχο στον οποίο δίνουν μεγάλη σημασία, αλλά αυτό αφορά τις μοτοσυκλέτες παραγωγής κυρίως.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.