ΤΑΞΙΔΙ "SYM SIBERIA" - Ως την άκρη του κόσμου και πίσω, με μία SYM NH-T 300!

SYM Siberia
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/8/2023

Το τελευταίο τμήμα της "βόλτας" από την Αθήνα μέχρι.. την άκρη του κόσμου και πίσω, πάνω στη σέλα μία SYM NH-T 300, περιλάμβανε το ταξίδι της επιστροφής για τον Κωνσταντίνο Μητσάκη και τη μοτοσυκλέτα της SYM.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου της SYM:

"Στο κομμάτι από το Vladivostok μέχρι τη Μόσχα, η NH-T 300 και ο αναβάτης της το πέρασαν απολαμβάνοντας τη διαδρομή του τρένου στο οποίο επιβιβάστηκαν, μέχρι την ρωσική πρωτεύουσα.

Από εκεί ξεκίνησε το οδικό κομμάτι της επιστροφής των 3.500 χιλιομέτρων, με πρώτο πέρασμα συνόρων μεταξύ Ρωσίας και Λετονίας, μια χώρα στην οποία η NH-T 300 πάτησε τις ρόδες της για μόλις 180 χιλιόμετρα. Στη συνέχεια ήταν η σειρά της Λιθουανίας να φιλοξενήσει το ταξιδιωτικό δίδυμο (για μόλις 300 χιλιόμετρα), πριν περάσουν τα σύνορα της Πολωνίας, για μια διανυκτέρευση στην ατμοσφαιρική Κρακοβία, την πάλαι ποτέ βασιλική πρωτεύουσα της Πολωνίας που μιλά για το παρελθόν της μέσα από τα εξαίσια αρχιτεκτονήματά της.

Το κοντέρ της λευκής NH-T 300 συνέχισε να μαζεύει ταξιδιωτικά χιλιόμετρα, περνώντας από τις δαντελωτές διαδρομές της Σλοβακίας μέχρι να φτάσει στην πρωτεύουσα της Ουγγαρίας, τη Βουδαπέστη, και στη συνέχεια στη Σερβία και στην πόλη των Σκοπίων πριν πατήσει την ελληνική γη.

Με συντροφιά τις υπερβολικά υψηλές θερμοκρασίες, ο Μητσάκης και η ΝΗ-Τ 300 έφτασαν αισίως στην Αθήνα, μετά από 45 ημέρες και 18.100 χιλιόμετρα! Δουλεύοντας ακούραστα όλες αυτές τις μέρες, με το γκάζι στο τέρμα για ολόκληρα δωδεκάωρα τις πιο πολλές φορές, η SYM NH-T 300 αποδείχθηκε ένα τέρας αξιοπιστίας χωρίς να παρουσιάσει κανένα πρόβλημα, είτε στα μηχανικά, είτε στα περιφερειακά της μέρη. Ένας πολύτιμος σύμμαχος-σύντροφος, σε ένα απίθανο ταξίδι.

Οι πρώτες σκέψεις του Κωνσταντίνου Μητσάκη μόλις κατέβηκε από τη σέλα της μοτοσυκλέτας περιγράφουν μέσε σε λίγες φράσεις, έναν τόνο συναισθημάτων και τις παραθέτουμε αυτούσιες: 'Καθώς ξεφόρτωνα τις αποσκευές της λευκής SYM NH-T 300, κοίταξα κατάματα την μικρή adventure μοτοσυκλέτα και την ευχαρίστησα θερμά: Μετά από 18.100 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα στη σέλα σου, ολοκλήρωσα έναν τεράστιο ταξιδιωτικό άθλο. Αν και μικρή, η μεταλλική σου καρδιά των 300cc αποδείχθηκε τελικά πολύ μεγάλη…'"

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.