Τέλος η Hayabusa στην Ευρώπη από 31 Δεκεμβρίου

Συνεχίζεται η παραγωγή της για τις υπόλοιπες αγορές
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/12/2018

Ελπίζαμε πως η Suzuki θα έκανε κάτι φέτος και δεν θα ζούσαμε την στιγμή που θα σταματούσαν οι πωλήσεις της θρυλικής Hayabusa στην Ευρώπη. Κι όταν λέμε κάτι, δεν εννοούμε το νέο μοντέλο που όλο γράφουν πως έρχεται και ποτέ δεν είναι εδώ, αλλά πως η Suzuki θα έκανε τις απαραίτητες αλλαγές στον κινητήρα για να περάσει τις προδιαγραφές. Σε περίπτωση που εκεί στην Suzuki ήξεραν λίγο καλύτερα τι θέλουν να κάνουν, η εφαρμογή των προδιαγραφών Euro4 τους παρείχε την ευκαιρία να παρουσιάσουν τον αντικαταστάτη του σημερινού μοντέλου μέσα σε διάστημα δύο ετών. Όμως η ιαπωνική εταιρεία φαίνεται πως δεν θα αποτρέψει το μοιραίο… Οι πληροφορίες που μας ερχόντουσαν όλο αυτό το διάστημα από την Ιαπωνία μέσω του περιοδικού Young Machine και μας έταζαν από υπερτοφοδοτούμενους έως και εξακύλινδρους κινητήρες δεν βγήκαν αληθινοί.

η συγκεκριμένη φωτογράφια κάνει τον γύρο του διαδικτύου από τον Απρίλιο του 2017 ως "νάτο έρχεται" - Πρώτη φορά που είπαμε μην της δίνετε σημασία ήταν εδώ: Suzuki Hayabusa Turbo - Οι νεότερες ευχές

Τουλάχιστον λοιπόν οι πληροφορίες των Ιαπώνων για νέο μοντέλο, δεν έχουν βγει αληθινές μέχρι τώρα, παρόλο που οι οπαδοί της Hayabusa δεν χορταίνουν να ακολουθούν την μία είδηση πίσω από την άλλη, που τους λέει να περιμένουν και να ελπίζουν πως θα μάθουν τα ευχάριστα νέα για την παρουσίαση του καινούριου μοντέλου μέσα στο 2019. Η αλήθεια όμως είναι πως αυτή η κατηγορία υπερμοτοσυκλετών, που έχει μοναδικό σκοπό να ταξιδεύει με 250-280km/h για ολόκληρες ημέρες στις εθνικές οδούς, έχει σταματήσει να προκαλεί το ενδιαφέρον του αγοραστικού κοινού. Η Honda έχει παρατήσει εντελώς την ιδέα ενός καινούριου Blackbird εδώ και μια δεκαετία και έχει αφήσει το πολυτελές, αλλά βαρύ και αργό VFR 1200F, να αργοπεθαίνει. Η μοναδική εταιρεία που πραγματικά έχει τέτοιου είδους μοτοσυκλέτες και τις εξελίσσει διαρκώς είναι η Kawasaki, με μια ολόκληρη οικογένεια από υπερτροφοδοτούμενα H2, H2R και H2SX και τιμές που ξεκινούν από τα 21.890€. Αν οι πωλήσεις αυτών των μοτοσυκλετών της Kawasaki δείξουν ανοδική πορεία, ίσως τότε να δούμε την Suzuki να βγάζει από το συρτάρι τα σχέδια του καινούριου Hayabusa. Διότι τα σχέδια υπάρχουν και όταν είχαμε πάει στην έκθεση του Τόκυο το 2015, μας είχαν δείξει εκείνο το πρωτότυπο από αφρολέξ. Όμως το πρόβλημα με τους Ιάπωνες πλέον, είναι ο δισταγμός τους να πάρουν δύσκολες αποφάσεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι διάλογοι που είχαμε προσωπικά στην έκθεση του Τόκυο με τους ανθρώπους της Kawasaki και της Suzuki. Τότε -αν θυμάστε- από την μια μεριά η Kawasaki είχε ήδη στην παραγωγή τον τετρακύλινδρο κινητήρα των 1000 κυβικών με υπερσυμπιεστή του Η2/H2R, μαζί με ένα πρωτότυπο 600 κυβικών και μόλις μερικά μέτρα πιο κάτω, η Suzuki είχε τον πρωτότυπο δικύλινδρο Turbo των 700 κυβικών. Ρωτάμε λοιπόν τους ανθρώπους της Kawasaki πότε θα βγάλουν σε παραγωγή τον μικρό υπερτοφοδοτούμενο κινητήρα τους. Η απάντηση ήταν πως θα περίμεναν να δουν τι θα κάνει η Suzuki. Μετά ρωτήσαμε τους ανθρώπους της Suzuki πότε θα βγάλουν την νέα Hayabusa Turbo και η απάντηση ήταν φυσικά πως περίμεναν να δουν πότε η Kawasaki θα αντικαθιστούσε το ZZR 1400 με την H2SX (τότε υπήρχε μόνο η H2R). Αντιλαμβάνεστε το πρόβλημα, από την στιγμή που οι συζητήσεις αυτές δεν γινόντουσαν με κάποιον περαστικό από το περίπτερο, αλλά με τα μεγαλύτερα στελέχη των Ιαπωνικών εταιριών, παρουσία μεταφραστή καθώς γνωρίζουν αγγλικά αλλά δεν θέλουν να μιλήσουν όταν αισθάνονται πως δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με τον συνομιλητή τους... Πάντα ήταν έτσι οι Ιάπωνες, πάντα το λέγαμε στο MOTO πως όσο κοιτούν τι κάνουν οι άλλοι δεν εξελίσσονται, και καθώς κοιτιούνται ανά μεταξύ τους, μένουν και πίσω.

Με την Kawasaki να έχει ανοίξει όλα της τα χαρτιά πάνω στο τραπέζι, η Suzuki δεν έχει πλέον άλλη δικαιολογία. Οι αντιπρόσωποι της Γερμανίας πιέζουν με όλη τους τη δύναμη, όμως πλέον η ευρωπαϊκή αγορά είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στις αγορές της Ασίας και η άλλοτε ισχυρή φωνή των Ευρωπαίων μοτοσυκλετιστών ακούγεται σαν ψίθυρος στα αυτιά των ιαπωνικών εργοστασίων, μπροστά στην χάβρα που δημιουργούν τα δισεκατομμυρίων παπιά και scooter των ασιατών. Βέβαια η Ινδία έχει ισχυρή μοτοσυκλετιστική παράδοση και πριν ένα χρόνο, η Suzuki ξεκίνησε τη συναρμολόγηση των Hayabusa στην Ινδία… Μάλιστα, αυτή είναι λοιπόν η πορεία της αυτή την στιγμή, να γίνεται μία από τις ταχύτερες μοτοσυκλέτες που μπορεί ο Ινδός να αγοράσει -πιο εύκολα από πριν- και καθώς είναι ήδη η μεγαλύτερη αγορά του κόσμου, όσο μικρό κι αν είναι το ποσοστό εκείνων που έχουν να πληρώσουν το τίμημα, μέσα σε 20 εκατομμύρια πωλήσεις, δεν παύει να είναι συνολικά ένα τεράστιο νούμερο.  

Από την στιγμή λοιπόν που η εταιρία πουλά ήδη Hayabusa και μάλιστα περισσότερες από ποτέ, γιατί να μπουν στην διαδικασία να χρεωθούν ένα κόστος εξέλιξης ώστε να εναρμονιστούν με τους Euro5; Και μάλιστα σε μία τέτοια κατηγορία, που αντιμετωπίζεται με θεωρίες καφετέριας, και η απάντηση στο τέλος θα είναι «ναι αλλά η Kawasaki έχει περισσότερα άλογα». Και για να απαντήσει τότε στην μοτοσυκλέτα με την καλύτερη υπετροφοδότηση που έχει βγει σε παραγωγή, θα πρέπει να επενδύσει πολύ, φτάνοντας στο τέλος να χωρίσει ένα σύνολο πωλήσεων που από μόνη της συγκεντρώνει στην Ινδία και με το παραπάνω…

Δεν σταματά λοιπόν η παραγωγή της Hayabusa για όλους, και σίγουρα δεν θα δούμε κάτι νεότερο σε αυτή την κατηγορία -για εμάς στην Ευρώπη- να βγαίνει στην παραγωγή πριν το 2020… αν έρθει ποτέ!

Ετικέτες

Pan America Beyond the Map, Μέρος 7ο - Μονακό, Ιταλία και επιστροφή στα πάτρια εδάφη

Πέρασε και από San Marino στη σέλα της Harley-Davidson Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης
Pan America Beyond the Map 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/9/2025

Με συνεπιβάτη τον γιο του στην Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε από το Μονακό και έπειτα στην Ιταλία για να κλείσει αυτό το ταξίδι των 7.500 χλμ. 
                             
Ας δούμε τι μας λέει ο Μητσάκης σε αυτήν την 7η και τελευταία ανταπόκρισή του:   

"Από τις απόκρημνες κορυφές των Άλπεων, η ακούραστη HD Pan America 1250 SP μάς οδήγησε κατόπιν στις δαντελωτές ακτές της Μεσογείου, και συγκεκριμένα στο Μονακό. Ο Γιώργος ζήτησε επιτακτικά να κάνουμε μια στάση στο κοσμοπολίτικο πριγκιπάτο, καθώς ήθελε να “προσθέσει” λίγο χλιδή και πολυτέλεια στις ταξιδιωτικές του αναμνήσεις! Έτσι, το “Pan America Beyond the Map” στρατοπέδευσε για μια μέρα στο Μονακό, όπου –μεταξύ άλλων– οδηγήσαμε την μοτοσικλέτα στη διαδρομή της Formula 1 και επισκεφθήκαμε το εμβληματικό καζίνο της πόλης!

Μετά την Γαλλία, ήρθε η σειρά της Ιταλίας να μάς διαθέσει τους αυτοκινητοδρόμους της – έναντι υψηλού αντιτίμου. Μόλις 340 χλμ. νοτιοανατολικά του Μονακό, πατέρας και γιος προσπαθήσαμε να ισιώσουμε τον κεκλιμένο πύργο της Πίζας, χωρίς όμως να τα καταφέρουμε! Έτσι, αρκεστήκαμε στις αναμνηστικές φωτογραφίες του διάσημου μνημείου και αναχωρήσαμε κατόπιν (μέσω επαρχιακών οδών) για το λιλιπούτειο κρατίδιο του San Marino, όπου και κάναμε την τελευταία διανυκτέρευσή μας πριν αποχαιρετήσουμε ακτοπλοϊκώς την Ιταλία.

«Μπηγμένο» στα σωθικά της Ιταλίας, το κράτος του San Marino περηφανεύεται για τους 17 αιώνες ελευθερίας που απολαμβάνει. Στη μεσαιωνική καστροπολιτεία του San Marino (απλώνεται στην κορυφή του λόφου Titano), μεγαλόπρεπα παλάτια και αρχοντικά, γεροδεμένα κάστρα, μουσειακοί χώροι και θρησκευτικά μνημεία άνοιξαν τις πόρτες τους και μάς διηγήθηκαν την μακραίωνη ιστορία του κρατιδίου. Ο νεαρός συνεπιβάτης μου έμεινε άκρως ενθουσιασμένος από την γνωριμία του με τη «Γαληνότατη Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου». 

Έχοντας επισκεφθεί 7 χώρες (Ιταλία, Ελβετία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Μονακό, Σαν Μαρίνο), το υδάτινο ταξίδι Ancona – Patra έριξε την αυλαία στο “Pan America Beyond the Map”. Το κοντέρ της γκρι HD Pan America 1250 SP είχε καταγεγραμμένα 7.500 χλμ. όταν την παραδίδαμε στον εμπορικό διευθυντή της Harley-Davidson Athens κ. Κων/νο Καλαντζόπουλο, ο οποίος μάς την είχε παραχωρήσει. Με όχημα περιπέτειας την εναλλακτική πρόταση της Harley-Davidson στην απαιτητική κατηγορία των mega on-off, πατέρας και γιος οδοιπορήσαμε μαζί για 3 βδομάδες στη σέλα αυτής της μοτοσυκλέτας, δημιουργώντας κοινές εμπειρίες ζωής τις οποίες μοιραστήκαμε για πάντα! 
   Δυο μέρες μετά, ο Γιώργος κατατάχθηκε στον Ελληνικό Στρατό για να υπηρετήσει την μητέρα–πατρίδα. Καλή θητεία Γιώργο…"