Τέλος η Hayabusa στην Ευρώπη από 31 Δεκεμβρίου

Συνεχίζεται η παραγωγή της για τις υπόλοιπες αγορές
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/12/2018

Ελπίζαμε πως η Suzuki θα έκανε κάτι φέτος και δεν θα ζούσαμε την στιγμή που θα σταματούσαν οι πωλήσεις της θρυλικής Hayabusa στην Ευρώπη. Κι όταν λέμε κάτι, δεν εννοούμε το νέο μοντέλο που όλο γράφουν πως έρχεται και ποτέ δεν είναι εδώ, αλλά πως η Suzuki θα έκανε τις απαραίτητες αλλαγές στον κινητήρα για να περάσει τις προδιαγραφές. Σε περίπτωση που εκεί στην Suzuki ήξεραν λίγο καλύτερα τι θέλουν να κάνουν, η εφαρμογή των προδιαγραφών Euro4 τους παρείχε την ευκαιρία να παρουσιάσουν τον αντικαταστάτη του σημερινού μοντέλου μέσα σε διάστημα δύο ετών. Όμως η ιαπωνική εταιρεία φαίνεται πως δεν θα αποτρέψει το μοιραίο… Οι πληροφορίες που μας ερχόντουσαν όλο αυτό το διάστημα από την Ιαπωνία μέσω του περιοδικού Young Machine και μας έταζαν από υπερτοφοδοτούμενους έως και εξακύλινδρους κινητήρες δεν βγήκαν αληθινοί.

η συγκεκριμένη φωτογράφια κάνει τον γύρο του διαδικτύου από τον Απρίλιο του 2017 ως "νάτο έρχεται" - Πρώτη φορά που είπαμε μην της δίνετε σημασία ήταν εδώ: Suzuki Hayabusa Turbo - Οι νεότερες ευχές

Τουλάχιστον λοιπόν οι πληροφορίες των Ιαπώνων για νέο μοντέλο, δεν έχουν βγει αληθινές μέχρι τώρα, παρόλο που οι οπαδοί της Hayabusa δεν χορταίνουν να ακολουθούν την μία είδηση πίσω από την άλλη, που τους λέει να περιμένουν και να ελπίζουν πως θα μάθουν τα ευχάριστα νέα για την παρουσίαση του καινούριου μοντέλου μέσα στο 2019. Η αλήθεια όμως είναι πως αυτή η κατηγορία υπερμοτοσυκλετών, που έχει μοναδικό σκοπό να ταξιδεύει με 250-280km/h για ολόκληρες ημέρες στις εθνικές οδούς, έχει σταματήσει να προκαλεί το ενδιαφέρον του αγοραστικού κοινού. Η Honda έχει παρατήσει εντελώς την ιδέα ενός καινούριου Blackbird εδώ και μια δεκαετία και έχει αφήσει το πολυτελές, αλλά βαρύ και αργό VFR 1200F, να αργοπεθαίνει. Η μοναδική εταιρεία που πραγματικά έχει τέτοιου είδους μοτοσυκλέτες και τις εξελίσσει διαρκώς είναι η Kawasaki, με μια ολόκληρη οικογένεια από υπερτροφοδοτούμενα H2, H2R και H2SX και τιμές που ξεκινούν από τα 21.890€. Αν οι πωλήσεις αυτών των μοτοσυκλετών της Kawasaki δείξουν ανοδική πορεία, ίσως τότε να δούμε την Suzuki να βγάζει από το συρτάρι τα σχέδια του καινούριου Hayabusa. Διότι τα σχέδια υπάρχουν και όταν είχαμε πάει στην έκθεση του Τόκυο το 2015, μας είχαν δείξει εκείνο το πρωτότυπο από αφρολέξ. Όμως το πρόβλημα με τους Ιάπωνες πλέον, είναι ο δισταγμός τους να πάρουν δύσκολες αποφάσεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι διάλογοι που είχαμε προσωπικά στην έκθεση του Τόκυο με τους ανθρώπους της Kawasaki και της Suzuki. Τότε -αν θυμάστε- από την μια μεριά η Kawasaki είχε ήδη στην παραγωγή τον τετρακύλινδρο κινητήρα των 1000 κυβικών με υπερσυμπιεστή του Η2/H2R, μαζί με ένα πρωτότυπο 600 κυβικών και μόλις μερικά μέτρα πιο κάτω, η Suzuki είχε τον πρωτότυπο δικύλινδρο Turbo των 700 κυβικών. Ρωτάμε λοιπόν τους ανθρώπους της Kawasaki πότε θα βγάλουν σε παραγωγή τον μικρό υπερτοφοδοτούμενο κινητήρα τους. Η απάντηση ήταν πως θα περίμεναν να δουν τι θα κάνει η Suzuki. Μετά ρωτήσαμε τους ανθρώπους της Suzuki πότε θα βγάλουν την νέα Hayabusa Turbo και η απάντηση ήταν φυσικά πως περίμεναν να δουν πότε η Kawasaki θα αντικαθιστούσε το ZZR 1400 με την H2SX (τότε υπήρχε μόνο η H2R). Αντιλαμβάνεστε το πρόβλημα, από την στιγμή που οι συζητήσεις αυτές δεν γινόντουσαν με κάποιον περαστικό από το περίπτερο, αλλά με τα μεγαλύτερα στελέχη των Ιαπωνικών εταιριών, παρουσία μεταφραστή καθώς γνωρίζουν αγγλικά αλλά δεν θέλουν να μιλήσουν όταν αισθάνονται πως δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με τον συνομιλητή τους... Πάντα ήταν έτσι οι Ιάπωνες, πάντα το λέγαμε στο MOTO πως όσο κοιτούν τι κάνουν οι άλλοι δεν εξελίσσονται, και καθώς κοιτιούνται ανά μεταξύ τους, μένουν και πίσω.

Με την Kawasaki να έχει ανοίξει όλα της τα χαρτιά πάνω στο τραπέζι, η Suzuki δεν έχει πλέον άλλη δικαιολογία. Οι αντιπρόσωποι της Γερμανίας πιέζουν με όλη τους τη δύναμη, όμως πλέον η ευρωπαϊκή αγορά είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στις αγορές της Ασίας και η άλλοτε ισχυρή φωνή των Ευρωπαίων μοτοσυκλετιστών ακούγεται σαν ψίθυρος στα αυτιά των ιαπωνικών εργοστασίων, μπροστά στην χάβρα που δημιουργούν τα δισεκατομμυρίων παπιά και scooter των ασιατών. Βέβαια η Ινδία έχει ισχυρή μοτοσυκλετιστική παράδοση και πριν ένα χρόνο, η Suzuki ξεκίνησε τη συναρμολόγηση των Hayabusa στην Ινδία… Μάλιστα, αυτή είναι λοιπόν η πορεία της αυτή την στιγμή, να γίνεται μία από τις ταχύτερες μοτοσυκλέτες που μπορεί ο Ινδός να αγοράσει -πιο εύκολα από πριν- και καθώς είναι ήδη η μεγαλύτερη αγορά του κόσμου, όσο μικρό κι αν είναι το ποσοστό εκείνων που έχουν να πληρώσουν το τίμημα, μέσα σε 20 εκατομμύρια πωλήσεις, δεν παύει να είναι συνολικά ένα τεράστιο νούμερο.  

Από την στιγμή λοιπόν που η εταιρία πουλά ήδη Hayabusa και μάλιστα περισσότερες από ποτέ, γιατί να μπουν στην διαδικασία να χρεωθούν ένα κόστος εξέλιξης ώστε να εναρμονιστούν με τους Euro5; Και μάλιστα σε μία τέτοια κατηγορία, που αντιμετωπίζεται με θεωρίες καφετέριας, και η απάντηση στο τέλος θα είναι «ναι αλλά η Kawasaki έχει περισσότερα άλογα». Και για να απαντήσει τότε στην μοτοσυκλέτα με την καλύτερη υπετροφοδότηση που έχει βγει σε παραγωγή, θα πρέπει να επενδύσει πολύ, φτάνοντας στο τέλος να χωρίσει ένα σύνολο πωλήσεων που από μόνη της συγκεντρώνει στην Ινδία και με το παραπάνω…

Δεν σταματά λοιπόν η παραγωγή της Hayabusa για όλους, και σίγουρα δεν θα δούμε κάτι νεότερο σε αυτή την κατηγορία -για εμάς στην Ευρώπη- να βγαίνει στην παραγωγή πριν το 2020… αν έρθει ποτέ!

Ετικέτες

Έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Ο ΣΕΜΕ προειδοποιεί για αναστολή ταξινομήσεων και προτείνει λύσεις – Κάποιος να ξυπνήσει την κυβέρνηση

Ο ΣΕΜΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου προς ένα Κράτος που μοιάζει να βρίσκεται σε βαθύ ύπνο
no number plates
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/3/2026

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου γράφαμε ξανά για τη δυστοπία που έχει δημιουργηθεί γύρω από τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οχημάτων από το Υπουργείο Μεταφορών, εντοπίζοντας το πρόβλημα στη διαμάχη δύο εταιρειών που ερίζουν για τη δουλειά και δυστυχώς αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε.

Το θέμα έχει εμφανιστεί επανειλημμένα και, παρότι θα έπρεπε λογικά να έχει βρεθεί μια οριστική λύση, φτάνουμε ξανά και ξανά στο ίδιο αδιέξοδο, το οποίο η κυβέρνηση προσπάθησε να ξεπεράσει με μια πολύ προσωρινή λύση: απευθείας αναθέσεις σε μικρές ποσότητες.

Το είχαμε ξαναγράψει τον Φλεβάρη και έναν μήνα μετά απλώς διαπιστώσαμε πως το όλο θέμα, όχι απλώς δεν είχε αντιμετωπιστεί, αλλά είχε εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα καθώς έμποροι προσπαθούσαν να βρουν πινακίδες για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους – που είχαν παραγγείλει και πληρώσει μοτοσυκλέτες που δεν μπορούσαν να παραλάβουν – καταφεύγοντας σε άλλες περιφέρειες της χώρας που δεν είχαν (ακόμη) ξεμείνει από πινακίδες.

Παρασκευή 13 Μαρτίου σήμερα, που γράφονται αυτές οι αράδες, κι ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα πλην του να φτάσουμε κοντύτερα στο χείλος του γκρεμού, καθώς ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) εξέδωσε δελτίο Τύπου με ημερομηνία 12 Μαρτίου 2026, στο οποίο ευθέως μιλά για “Επικείμενη αναστολή ταξινομήσεων δικύκλων λόγω εξάντλησης αποθεμάτων πινακίδων κυκλοφορίας.”

Το πρόβλημα περιγράφεται από τον ΣΕΜΕ με τα ίδια μελανά χρώματα:

“Το υφιστάμενο πρόβλημα εδράζεται σε διοικητικές αστοχίες κατά τη διαγωνιστική διαδικασία προμήθειας νέων πινακίδων, η οποία προσβλήθηκε νομικά, επιφέροντας εκ των πραγμάτων σημαντικές καθυστερήσεις στην ολοκλήρωσή της.

“Οι απευθείας αναθέσεις που προέκυψαν προσπάθησαν να καλύψουν το κενό χωρίς όμως να προσφέρεται οριστική λύση. Επιπροσθέτως, δεν κατέστη εφικτή ούτε η προσπάθεια της ΓΔΟΥ του Υπουργείου Μεταφορών για σχετικό αίτημα προς το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με στόχο την απευθείας διαπραγμάτευση, καθώς όπως ενημερωθήκαμε, μισό μήνα μετά την κατάθεση του αιτήματος, απορρίφθηκε.

“Βάσει των υφιστάμενων δεδομένων, δημιουργείται ένα επιχειρησιακό κενό τουλάχιστον είκοσι (20) έως τριάντα (30) ημερών, κατά το οποίο η αγορά θα στερείται πλήρως του απαραίτητου υλικού. Προτάσεις του ΣΕΜΕ για την προσωρινή γεφύρωση του κενού, όπως η χρήση πινακίδων χωρίς ανακλαστική μεμβράνη, δεν προκρίθηκαν ελλείψει σχετικού νομοθετικού πλαισίου.

“Παράλληλα, μια ακόμη λύση που έχει προταθεί είναι εκείνη των προσωρινών αδειών κυκλοφορίας, η οποία δεν έχει λάβει μέχρι στιγμής την απαιτούμενη κανονιστική μορφή, ώστε να είναι άμεσα εφαρμόσιμη.”

Προς επίλυση του προβλήματος ο ΣΕΜΕ κάνει τρεις προτάσεις, μια για την άμεση κινητοποίηση της διαδικασίας και δύο για μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση αναλόγων καταστάσεων στο μέλλον.

Η άμεση θεσμοθέτηση Προσωρινών Αδειών είναι η πρόταση για να προχωρήσει τώρα η αγορά, ως μέτρο που μπορεί να αποφασιστεί και να θεσμοθετηθεί πριν καν φτάσουμε στην πλήρη παύση ταξινομήσεων, δηλαδή ουσιαστικά στην παύση της εμπορικής δραστηριότητας στον επαγγελματικό χώρο της Μοτοσυκλέτας.

Δεν θα ήταν καν η πρώτη φορά που θα εφαρμοζόταν μια προσωρινή λύση με τη μορφή χειρόγραφων πινακίδων και το επίσημο χαρτί της προσωρινής άδειας για ενδεχόμενο έλεγχο από την Αστυνομία στον δρόμο. Έχει ξαναγίνει, δεν είναι η κομψότερη λύση, αλλά τουλάχιστον δεν θα φτάναμε σε σημείο να κινδυνεύουν με λουκέτο επιχειρήσεις.

Άραγε, οι διαμάχες των προμηθευτών του υπουργείου κατέχουν υψηλότερη προτεραιότητα από την υγεία της ελληνικής αγοράς δικύκλων;

Οι άλλες δύο προτάσεις του ΣΕΜΕ δεν αφορούν τη σημερινή μέρα, αλλά κοιτούν προς την επόμενη φορά που θα δημιουργηθεί το ίδιο πρόβλημα. Κρίνοντας από το παρελθόν, μάλλον δεν θα ξαναργήσει η μέρα που θα επαναληφθεί.

Η πρώτη πρόταση μιλά για “αναπροσαρμογή προϋπολογισμού του νέου διαγωνισμού” με διπλασιασμό των σχετικών κονδυλίων και ποσοτήτων, προκειμένου να διασφαλιστεί η επάρκεια υλικού σε βάθος χρόνου, απορροφώντας πιθανές νομικές ή γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.

Η δε δεύτερη αναφέρεται στην “αποκέντρωση του συστήματος διαχείρισης αποθεμάτων” εκχωρώντας την αρμοδιότητα στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Μεταφορών καθώς έτσι “θα υπολογίζεται δυναμικά βάσει των τοπικών αναγκών και των αναμενόμενων ταξινομήσεων ανά περιφέρεια”.

Σωστές σκέψεις προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά άραγε απευθύνονται στα σωστά αυτιά; Ή μάλλον, υπάρχουν σωστά αυτιά σε θέσεις ευθύνης αυτή τη στιγμή; Διότι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται επί αρκετούς μήνες τώρα μάλλον δείχνουν πως ουδείς ασχολείται σοβαρά με το θέμα στο επίπεδο λήψης αποφάσεων της κυβέρνησης. Απλά το κοιτούν να κυλά προς τον γκρεμό και δεν κάνουν απολύτως τίποτα.