Τραγωδία Yamaha στον 24ωρο Bol d'Or: Πήρε φωτιά η R1 του Loris Baz! [VIDEO]

Έφταιγε μία Honda που έριξε λάδια…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2019

Πολλές μοτοσυκλέτες έπεσαν η μία μετά την άλλη στην πίστα Paul Ricard, στην πρώτη από τις τρεις χρονικές περιόδους του 24ωρου Bol d'Or, όμως ήταν η Yamaha που είχε το μεγαλύτερο πρόβλημα, μιας και έβλεπε την νίκη να έρχεται. Η πτώση δίχως να φταίνε ήταν αποκαρδιωτική, πόσο μάλλον όταν οι μοτοσυκλέτες έπιασαν φωτιά και καταστράφηκαν ολοσχερώς. Κανείς δεν τραυματίστηκε, αλλά η ευκαιρία της Yamaha να πάρει μία σημαντική νίκη, παράλληλα με την ανακοίνωση μίας νέας R1, εξανεμίστηκε.

Ο αγώνας ήταν επεισοδιακός από την αρχή. Ξεκίνησε με αντίξοες συνθήκες, δυνατή βροχή και ισχυρούς ανέμους και κατέληξε σε διακοπή με επανεκκίνηση την επόμενη ημέρα.

Ο Niccolò Canepa πήρε την σκυτάλη μετά την επανεκκίνηση του αγώνα και κατάφερε να την φέρει πολύ μπροστά, δίνοντας μία πολύ καλή ώθηση στον Loris Baz που κατάφερε να φέρει την Yamaha στην πρώτη θέση. Ο Baz μπήκε στον αγώνα με slick ελαστικά σε μία πίστα που στέγνωνε, μιας και δεν είχε σταματήσει να βρέχει από το προηγούμενο βράδυ, και κατάφερε αμέσως να κάνει την διαφορά. Μπήκε στα pit με μεγάλη διαφορά, σχεδόν τριάντα δευτερόλεπτα μπροστά από τους υπόλοιπους και με εμφανή όρεξη και ικανότητα να την διπλασιάσει!

Τότε ήταν που η FCC TSR Honda του Mike Di Meglio «γέννησε» ακριβώς πάνω στην ξακουστή φουρκέτα, στην Le Beausset με την Kawasaki του Erwan Nigon να είναι η πρώτη που έπεσε. Ακριβώς πίσω του, και πάνω του, προσγειώθηκε γλιστρώντας ο Loris Baz με την τριβή να αναλαμβάνει τα υπόλοιπα… Οι μοτοσυκλέτες πήραν φωτιά και καταστράφηκαν ολοσχερώς σε ελάχιστο χρόνο, πριν προλάβουν οι κριτές να κάνουν το παραμικρό! Τα δευτερόλεπτα ήταν δραματικά, καθώς η R1 πήρε αμέσως φωτιά χτυπώντας τον Erwan που δεν είχε προλάβει να σηκωθεί και ξαφνικά πάλευε και με τις φλόγες… Ευτυχώς κανείς δεν τραυματίστηκε, ούτε οι αναβάτες των μοτοσυκλετών που ακολουθήσαν αμέσως μετά.

Η 83η συνέχεια του ξακουστού αγώνα θα ήταν η καλύτερη της σύγχρονης εποχής για την Yamaha, με χαρακτηριστική νίκη πάνω στο λανσάρισμα μιας όχι και τόσο νέας, αλλά έστω ανανεωμένης, R1. Δυστυχώς η τύχη δεν ήταν με το μέρος τους.

Ο Loris Baz μίλησε σε έντονο ύφος αμέσως μετά: «Είμαι εκνευρισμένος και εξαιρετικά απογοητευμένος, όπως ίσως θα φαντάζεστε. Ωστόσο είμαι και ανακουφισμένος που η πτώση αυτή δεν ήταν πιο σοβαρή, ιδιαίτερα για τον Erwan που τον χτύπησε η μοτοσυκλέτα μου και μετά βίας γλίτωσε από την φωτιά. Είναι το πιο τρομακτικό ατύχημα που είχα ποτέ με μοτοσυκλέτα και θεωρώ πως θα μπορούσαν από την οργάνωση να είχαν αντιδράσει πιο γρήγορα. Το λάδι ήταν αδύνατο να το διακρίνεις και να το αποφύγεις, γιατί η πίστα δεν είχε ακόμη στεγνώσει πλήρως και δεν ήξερες τί ήταν αυτό που έβλεπες. Είναι πραγματικά πολύ κρίμα να τελειώνει έτσι ο αγώνας γιατί η ομάδα είχε κάνει εξαιρετική δουλειά και όσοι μου έδιναν την σκυτάλη ήταν εξίσου γρήγοροι! Το σημερινό ξεκίνημα ήταν δύσκολο, το να αγωνίζεσαι το βράδυ είναι ένα πράγμα, το να ξυπνάς στις τέσσερις για να τρέξεις αγώνα κατευθείαν το κάνει δυσκολότερο. Η εξείκη αυτή είναι αποκαρδιωτική".

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες