Triumph - Ψάχνει τις 9 μοτοσυκλέτες της που είχε αγοράσει ο Βασιλιάς της Rock ‘n’ Roll, Elvis Presley

Και βγάζει προς πώληση μία συλλεκτική Triumph ‘Elvis Presley’ μαζί με μία κιθάρα στα ίδια χρώματα, για φιλανθρωπικό σκοπό
Elvis-Triumph
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/10/2023

Η Triumph επιβεβαιώνει με ανακοίνωση της έναν μέχρι πρότινος μύθο, που ήθελε τον Elvis Presley να έχει αγοράσει 9 μοτοσυκλέτες του Βρετανού κατασκευαστή, για να τις δωρίσει σε μέλη της Memphis Mafia, τα οποία αποτελούνταν από φίλους, συνεργάτες και μέλη της οικογένειας του Βασιλιά της RocknRoll. Τώρα, η Triumph, αναζητάει πληροφορίες, προκειμένου να βρεθεί κάποια από τις 9 μοτοσυκλέτες, προκειμένου να λάβει τη θέση που του αρμόζει, ως έκθεμα πλάι σε άλλες ιστορικές μοτοσυκλέτες των Βρετανών.

Όταν δεν ασχολούνταν με την μουσική ή τις ταινίες -συμμετείχε σε 31 παραγωγές του Hollywood- o θρύλος της μουσικής και σύμβολο μίας ολόκληρης κουλτούρας, Elvis Presley, οδηγούσε τις μοτοσυκλέτες του. Το πάθος του για τους δύο τροχούς δεν έμεινε κρυφό ούτε από τον κινηματογράφο, όπου σε πολλές ταινίες καβαλούσε μοτοσυκλέτες. Μάλιστα στο κωμικό westernStay Away Joe”, το 1968, είχε για “συμπρωταγωνιστή” του μία κόκκινη-ασημί Triumph 650 BonnevilleDesert Sled’.

Η ιστορία μας έχει τις ρίζες της 3 χρόνια πριν από εκείνη την εμφάνιση και 58 από σήμερα, το μακρινό 1965. Τον Ιούνιο εκείνου του έτους, ο Elvis βρισκόταν στο Hollywood όπου συμμετείχε στο μιούζικαλ “Frankie and Johnny”, το οποίο διαδραματιζόταν στα Samuel Goldwyn Studios. Κάνοντας ένα διάλειμμα από τα γυρίσματα, ο Presley πέρασε το χρόνο του, μαζί με τους φίλους του, μέλη της “Memphis Mafia” στο σπίτι του στην ακριβή συνοικία του Bel Air.

Stay Away Joe

Εκεί θα έρθει και η πρώτη του επαφή με τις μοτοσυκλέτες της Triumph, μέσω του στενού του φίλου -και μέλος της “Memphis Mafia”- Jerry Schilling. Ο τελευταίος είχε καταθέσει την προκαταβολή για την αγορά μίας καινούργιας τότε Triumph T120 650 Bonneville, στην αντιπροσωπεία Robertson & Sons, στην Λεωφόρο Santa Monica. Ως γνήσιος λάτρης των δύο τροχών, όταν ο Elvis είδε την μοτοσυκλέτα, ζήτησε από τον Schilling, να πάρει για μία βόλτα στο τετράγωνο τη μοτοσυκλέτα του. Μόλις επέστρεψε, έδωσε εντολή στον υπεύθυνο μεταφορών του, Alan Fortis, να παραγγείλει μία μοτοσυκλέτα του Hinckley για όλους όσους βρίσκονταν μαζί του. Μάλιστα, ο Elvis απαίτησε η παράδοσή τους να γίνει την ίδια βραδιά! Έτσι και έγινε, καθώς η Robertson & Sons κατάφερε να παραδώσει εφτά Triumph το ίδιο βράδυ -και δύο ακόμα τις επόμενες ημέρες-, μία μίξη από τα TR6 και τα υψηλής απόδοσης T120 650, με τα δύο καρμπυρατέρ.

Elvis - Triumph

Τα TR6 650 και Bonneville T120 650, που αγόρασε ο Elvis, είναι πιο πιθανό να είναι του 1964. Ουσιαστικά μιλάμε για την ίδια roadster μοτοσυκλέτα, με τη διαφορά του ότι το πρώτο είχε ένα, ενώ το δεύτερο δύο καρμπυρατερ -και διαφορετικές ρυθμίσεις. Διαφορά είχαν και στα χρώματα, όπου το Bonneville του ’64 ερχόταν σε Gold και Alaskan White, ενώ το TR6 στο χαρακτηριστικό “Hifi Scarlet και Silver Sheen”, με χρυσά σιρίτια και μαύρου χρώματος πλαίσιο και πιρούνι.

Αξίζει να σημειωθεί ότι εκείνη την εποχή η Triumph είχε σημειώσει πολλά ρεκόρ τελικής ταχύτητας στην ξηρά με μοτοσυκλέτα, με το Bonneville T120, στην έρημο αλατιού Bonneville, όπου μέχρι και σήμερα διεξάγονται αντίστοιχοι αγώνες. Η βρετανική εταιρεία κατάφερε έτσι, να μετατραπεί στο σύμβολο της απόδοσης για τη δεκαετία του ’60, με το Bonneville του 1964 στην έκδοση για την αμερικανική αγορά -είχε ψηλότερα τοποθετημένο τιμόνι- να θεωρείται κλασσικό.

Τελευταία αναφορά για τις 9 μοτοσυκλέτες της Memphis Mafia, έγινε το καλοκαίρι του ’65, ενώ με το πέρασμα των χρόνων, τα ίχνη τους χάθηκαν. Τώρα, η Triumph κάνει έκκληση στους θαυμαστές της, αλλά και σε εκείνους του Βασιλιά της RnR, προκειμένου να συνεισφέρουν στην εύρεση κάποιας από αυτές τις μοτοσυκλέτες. Σκοπός της Triumph είναι να τις προσθέσει στην συλλογή της από ιστορικές μοτοσυκλέτες της. Όποιος έχει κάποια πληροφορία για το πού μπορεί να βρίσκεται κάποια από αυτές τις μοτοσυκλέτες ή για το τι απέγιναν στην πορεία των χρόνων, μπορεί να επικοινωνήσει μέσω email με την Triumph, στο elvistriumph@triumphmotorcycles.com.

Elvis - Triumph

Με αφορμή αυτή την ιστορία, η Triumph σε συνεργασία με την Elvis Presley Enterprises (την εταιρεία της κόρης του Elvis), αποφάσισαν να δημιουργήσουν μία μοναδική συλλεκτική μοτοσυκλέτα, που θα βασίζεται στο νέο T120. Ένα custom Bonneville, σχεδιασμένο από τον βραβευμένο Γεωργιανό σχεδιαστή, J Daar. Αυτός άντλησε την έμπνευσή του από τις μοτοσυκλέτες που δώθηκαν στη Memphis Mafia, αλλά και το “Stay Away JoeDesert Sled του 1968, ενώ δέχτηκε επιρροές και από την πιο εμβληματική εμφάνιση του Elvis, στο τηλεοπτικό πρόγραμμα και μιούζικαλ Comeback Special το 1968.

Elvis - Triumph

Το ρεζερβουάρ είναι βαμμένο κόκκινο, όπου στο πάνω μέρος του έχει το όνομα Elvis, με ένα μπλοκ που θυμίζει φώτα σκηνής, ενώ στα πλαϊνά έχουν ζωγραφιστεί σκηνές από τη διάσημη παράστασή Comeback Special του ’68. Πέραν της αισθητικής αλλαγής, η Triumph δεν μας ενημερώνει για κάποια άλλη αλλαγή στα μηχανικά μέρη, στη μοτοσυκλέτα που παρουσιάστηκε από τον Διευθυντή Marketing της Triumph στις Η.Π.Α., Adam VanderVeen, στο Barber Festival 2023 στο Birmingham της Alabama, όπου έχει ως θέμα τις vintage μοτοσυκλέτες.

Les Paul - Triumph

Μαζί με τη μοτοσυκλέτα, ο τυχερός ιδιοκτήτης θα λάβει και μία κιθάρα Les Paul, την οποία έχει δωρίσει η εταιρεία μουσικών οργάνων Gibson. Η κιθάρα ακολουθεί το ίδιο χρωματικό μοτίβο -κόκκινο, ασημί και χρυσό-, με τη μοτοσυκλέτα, και έχει σχεδιαστεί από τον ίδιο άνθρωπο, τον J Daar. Η επιλογή του να συνοδεύσει την μοτοσυκλέτα μία κιθάρα, άντλησε την έμπνευσή της από ένα συμβάν, από τα πολλά που αποδεικνύουν την γενναιοδωρία του Elvis. Στις πρόβες του για το Comeback Special του ’68, ο Βασιλιάς της RnR, χρησιμοποιούσε μία Les Paul, την οποία μετέπειτα δώρισε στον σεφ του.

Τόσο η Bonneville T120 “Elvis Presley”, όσο και η κιθάρα Gibson Les Paul, στα ίδια χρώματα, έχουν δοθεί στο Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Elvis Presley. Τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν, θα δοθούν σε μία από τις αγαπημένες φιλανθρωπικές οργανώσεις του θρύλου της Rock and Roll, την Goodwill Homes, ένα ίδρυμα στο Memphis, που προσφέρει συμβουλευτική και ψυχολογική υποστήριξη σε κακοποιημένα παιδιά και τις οικογένειές τους.

Περισσότερες πληροφορίες θα είναι σύντομα διαθέσιμες στο site του ιδρύματος, Graceland.com

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»