Yamaha: Πατέντα με δικύλινδρο turbo για το ΜΤ-09

Εξετάζοντας την υπερτροφοδότηση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/4/2019

Πρόσφατα η Yamaha κατέθεσε ορισμένες πατέντες στις οποίες παρουσιάζεται το (προηγούμενης γενιάς) MT-09 εξοπλισμένο με έναν δικύλινδρο κινητήρα turbo. Μετά το 2000, έχουμε δει απ’ τους υπόλοιπους ιαπωνικούς κολοσσούς αντίστοιχες πατέντες που παρουσιάζουν κινητήρες με συστήματα υπερτροφοδότησης, ενώ μόνο ένας απ’ αυτούς προχώρησε στην υλοποίησή τους, προς το παρόν. Αναφερόμαστε φυσικά στην Kawasaki και στη σειρά μοντέλων H2, όπου κάθε χρόνο παρουσιάζονται νέα μέλη απ’ το 2015. Στην περίπτωση της Kawasaki έχουμε ένα σύστημα supercharger, ενώ εδώ η Yamaha μας δείχνει ξεκάθαρα πως δουλεύει πάνω στη τεχνολογία turbo. Σε επίπεδο πρωτότυπων, "πρωτοπόρος" είναι η Suzuki με το Recursion, που φροντίζει να ανανεώνει τα σχέδιά του ανά τακτά χρονικά διαστήματα χωρίς να λέει τίποτα για το πότε και αν θα βγει στην παραγωγή, φτάνοντας στο σημείο να θυμίζει μαμούθ σίριαλ με πάνω από 500 επεισόδια. Παράλληλα όμως, αποτελεί και την επαλήθευση του άτυπου κανόνα πως: Όποια μοτοσυκλέτα βλέπουμε σε μορφή πατεντών δεν είναι σίγουρο πως θα την δούμε και στην παραγωγή μετέπειτα.

Το γεγονός ότι στα σχέδια βλέπουμε ένα ΜΤ-09 είναι εύκολα αντιληπτό, αλλά όχι δεσμευτικό για το τί είδους μοτοσυκλέτα θα έχει τον κινητήρα turbo όταν κι αν βγει στην παραγωγή. Παρά το γεγονός πως από το πλάι ο κινητήρας δείχνει να είναι ο τρικύλινδρος των 847cc του mT-09, στα υπόλοιπα σχέδια παρατηρούμε απ’ το σύστημα εξαγωγής πως πρόκειται για έναν δικύλινδρο κινητήρα. Η τακτική που οι εταιρείες καταθέτουν πατέντες χρησιμοποιώντας σχέδια από παλιότερα μοντέλα όπως στην προκείμενη περίπτωση ή άσχετα τελείως συνηθίζεται διότι υπάρχουν φορές που θέλουν να αποκρύψουν τη μορφή ενός επερχόμενου μοντέλου. Παρ’ όλα αυτά υπάρχει μια παρατραβηγμένη θεωρία που συνοδεύει αυτή την ειδηση και λέει πως η χρήση αυτών των σχεδίων δεν είναι τυχαία, αλλά υπήρχε από τότε που σχεδιαζόταν το πρώτο MT-09 να εξοπλιστεί με κινητήρα turbo.

Κυρίαρχος λόγος που οι περισσότερες εταιρείες στρέφουν την προσοχή τους στην υπερτροφοδότηση δεν είναι άλλος πλέον, απ’ τις όλο και περισσότερο αυστηρές προδιαγραφές Euro 4/5. Το 2021 βρίσκεται δίπλα μας και τότε είναι που θα μπουν σε πλήρη ισχύ οι Euro 5 προδιαγραφές με αποτέλεσμα ο χρόνος να πιέζει τις εταιρείες να βρουν λύσεις για την μείωση των ρύπων, τη βελτιστοποίηση της κατανάλωσης και την διατήρηση ή αύξηση των επιδόσεων των κινητήρων τους. Οι κινητήρες turbo όπου χρησιμοποιούνται κατά κόρον απ’ τις αυτοκινητοβιομηχανίες προσφέρουν με τα χαρακτηριστικά τους τη λύση στο πρόβλημα των αυστηρών προδιαγραφών, καθώς επιτρέπουν από μικρότερου κυβισμού και λιγότερων κυλινδρων κινητήρες να έχουν την απόδοδοση ίση με κινητήρες υπερδιπλάσιου κυβισμού και κυλίνδρων. Είναι αυτό που αποκαλούν "downsizing".

Στα σχέδια της Yamaha βλέπουμε την τοποθέτηση του turbo σε δύο διαφορετικά σημεία. Στην πρώτη περίπτωση η τουρμπίνα βρίσκεται στο ύψος του στροφάλου και έχει αρκετή απόσταση από τις βαλβίδες εξαγωγής του κινητήρα. Έτσι, εξασφαλίζεται αρκετή απόσταση μεταξύ του μπροστινού τροχού και του κινητήρα, χωρίς να υπάρχει το ενδεχόμενο να έρθουν σε επαφή κατά τη βύθιση των καλαμιών. Όμως, λόγω της αυξημένης απόστασης της τουρμπίνας απ’ την κεφαλή το φαινόμενο του turbo lag (η χρονική καθυστέρηση απόκρισης της τουρμπίνας στην άνοδο των στροφών του κινητήρα) είναι πιο έντονο και δημιουργεί σκαλοπάτι στην απόδοση της ροπής και της ιπποδύναμης.  

Στο δεύτερο σχέδιο παρατηρούμε πως η τουρμπίνα είναι τοποθετημένη πιο κοντά στην κεφαλή, έχοντας μικρότερη απόσταση απ’ τις βαλβίδες εξαγωγής. Γεγονός που καθιστά λιγότερο αισθητό το turbo lag και ο κινητήρας αποκτά μια πιο προοδευτική και ομαλή λειτουργία. Αύτη η θέση –που είναι πιο κοντά στην κεφαλή του κινητήρα- χρησιμοποιείται απ’ το 2000 κι έπειτα στους περισσότερους κινητήρες αυτοκινήτων βελτιώνοντας την απόκριση της τουρμπίνας, όμως η μετάβαση αυτής της τεχνολογίας στο κόσμο των μοτοσυκλετών δημιουργεί χωροταξικά προβλήματα, καθώς η τουρμπίνα βρίσκεται πολύ κοντά στον μπροστινό τροχό με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος κατά τη βύθιση του πιρουνιού να έρθουν σε επαφή. Για την επίλυση αυτού θα πρέπει να αλλαχτεί η θέση του κινητήρα, όμως κάτι τέτοιο επηρεάζει τα χαρακτηριστικά συμπεριφοράς της μοτοσυκλέτας, από την αλλαγή της κατανομής των μαζών. Επίσης, παρατηρούμε και στις δύο περιπτώσεις πως μετά την τουρμπίνα υπάρχει ο καταλύτης σε μικρή απόσταση, που τον βοηθά να θερμαίνεται γρήγορα (μόλις οι καταλύτες ζεσταθούν αρκετά τότε λειτουργούν στο 100% του δυναμικού τους).

Για το ποια λύση θα χρησιμοποιήσει η Yamaha ώστε τα μοντέλα της να πληρούν τις προδιαγραφές EURO 5-6 κ.τ.λ. είναι ακόμη άγνωστο, όμως οι νέες πατέντες δείχνουν πως είναι διαθέσιμη να περπατήσει και σε άλλα μονοπάτια.

Πάντως να θυμίσουμε, πως στα jet ski έχει κινητήρες με υπερτροφοδότηση, αντίστοιχης αρχιτεκτονικής με εκείνη της Kawasaki και είναι περίεργο που δεν προχωρά με κάτι που ήδη έχει στα χέρια της, αλλά πειραματίζεται με τα turbo.

Ετικέτες

Royal Enfield – Πυρετώδες 2027 με νέο κινητήρα, 5 ολοκαίνουργια μοντέλα, ανανεώσεις και νέο εργοστάσιο

Η ερχόμενη χρονιά φέρνει πολλά νέα για την ινδική εταιρεία που συνεχίζει να αναπτύσσεται με πρωτόγνωρο ρυθμό
Royal Enfield Himalayan 750
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/5/2026

Για μια εταιρεία που από το 1955 ως το 2017 ζούσε με έναν κινητήρα (γεννημένο το 1932 κατά την αγγλική εποχή της Royal Enfield) σε δύο χωρητικότητες και πρακτικά μία και μόνη μοτοσυκλέτα στη γκάμα της, το Bullet 350/500, η εμφάνιση του μονοκύλινδρου LS410 με το Himalayan ήταν συνταρακτική εξέλιξη.

Ακόμη περισσότερο όμως, ήταν μια νέα αρχή σε μια πορεία που σε λιγότερο από μια δεκαετία έχει φέρει αρκετούς νέους κινητήρες στη γκάμα της εταιρείας: μονοκύλιδροι 350, 411, 440 και 450, δικύλινδρος 650.

Η Royal Enfield δεν μένει εκεί ωστόσο, καθώς ετοιμάζεται για ένα δυναμικό 2027 με πολλά νέα που περιλαμβάνουν πέντε καινούργιες μοτοσυκλέτες, 13 ανανεώσεις σε υπάρχοντα μοντέλα μια σημαντική είδηση για την παραγωγική της βάση.

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Οι νέες μοτοσυκλέτες που αναμένονται να προστεθούν φέτος στη γκάμα είναι λίγο-πολύ γνωστές: Τα Himalayan 440 και Scram 450 πατούν πάνω σε υπάρχοντες κινητήρες δημιουργώντας έτσι δύο ζεύγη Himalayan και Scram με τους δύο μονοκύλινδρους, τον αερόψυκτο 440 και τον υγρόψυκτο 450.

Στο μονοκύλινδρο μέτωπο αναμένεται επίσης μια νέα εκδοχή Classic 350 με κινητήρα που μπορεί να καταναλώνει E85 Flex Fuel, δηλαδή μίγμα βενζίνης με αιθανόλη σε περιεκτικότητα από 51 ως 85%.

Η φαμίλια των δικύλινδρων 650 θα υποδεχτεί το νέο της μέλος, Bullet 650, που έχει ήδη παρουσιαστεί στην EICMA, ενώ διακαώς περιμένουμε να εμφανιστεί και ο νέος δικύλινδρος σε σειρά των 750 κυβικών εκατοστών, ο οποίος πιθανότατα θα ντεμπουτάρει με δύο ταυτόχρονες πρεμιέρες νέων μοντέλων: Himalayan 750 και Continental GT 750.

Αμφότερα τα έχουμε δει σε δοκιμές εξέλιξης εδώ και πολύ καιρό, ενώ το πρώτο επανεπέπλευσε στην επικαιρότητα με νέες εικόνες (κεντρική φωτογραφία), οι οποίες πάντως δεν μας κάνουν σοφότερους σε κάτι, πλην του ότι μας δείχνουν τη μοτοσυκλέτα με χυτές ζάντες αντί των ακτινωτών που είχαμε δει την προηγούμενη φορά. Πιθανότατα η Royal Enfield να διαθέτει το Himalayan 750 με δυνατότητα επιλογής μεταξύ των δύο αυτών σχεδίων.

Οι ανανεώσεις υπαρχόντων μοντέλων αφορούν κυρίως στη γκάμα των 350 και 450 και δεν αναμένεται να φέρουν πολύ δραστικές αλλαγές, αλλά μάλλον μια περιορισμένη ανανέωση σε εμφάνιση και ίσως και σε εξοπλισμό κατά περίπτωση. Βασικός στόχος είναι να παραμείνουν οι μοτοσυκλέτες ανταγωνιστικές σε ένα απαιτητικότατο περιβάλλον με πολλές προτάσεις από εταιρείες όπως οι Bajaj, Harley-Davidson, Hero, Honda, KTM, Triumph και TVS που όλες στοχεύουν στην πρωτιά της εταιρείας στην ινδική αγορά με τη γκάμα των 350 της.

Μια ακόμη σημαντική είδηση αφορά στο νέο εργοστάσιο της Royal Enfield στην Andhra Pradesh που θα μπει σε λειτουργία το νέο έτος, ενισχύοντας την παραγωγική ικανότητα της εταιρείας με επιπλέον 900.000 δίκυκλα ετησίως.

Ετικέτες