Yamaha T-Max Crossover για να εναντιωθεί στο Honda X-Adv

Αποκαλύπτει ο κ. Paolo Pavesio Yamaha Motor Europe
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/5/2020

Το T-Max ήταν το πρώτο σκούτερ που ξέφυγε των διαχωριστικών γραμμών και μπήκε στα χωράφια της μοτοσυκλέτας, πρώτα γιατί είχε έναν κινητήρα εκεί ακριβώς που τον περιμένεις και στις μοτοσυκλέτες, μετάδοση με αλυσίδα καθώς κι ένα πλαίσιο που δεν ήταν απλά εκεί για να τα κρατά όλα αυτά μαζί. Κι έπειτα γιατί πράγματι στην πράξη όλα αυτά δούλευαν με τον τρόπο που έπρεπε. Στην συνέχεια βέβαια η Yamaha πάτησε πάνω στην επιτυχία αυτή και με την παγκόσμια αγοραστική δύναμη να εξασθενεί, το T-Max έφτασε να είναι κάτι πολύ ακριβό που με βεβαιότητα μεγάλο κομμάτι του κόστους αγοράς ήταν το βάρος του ονόματος. Μαζί με όλα τα υπόλοιπα, ο ανταγωνισμός του αυξήθηκε κατακόρυφα και όχι μόνο, η Honda έφτιαξε από το πουθενά μία νέα κατηγορία με το X-Adv. Ας το γράψουμε για πολλοστή φορά σε αυτό το σημείο: Το X-Adv είναι μοτοσυκλέτα. Ξεκάθαρα. Η Honda προσπάθησε πάρα πολύ να το περάσει στην αρχή ως σκούτερ, όπως και το Integra άλλωστε, ωστόσο στην πράξη πρόκειται για μοντέλα της σειράς NC με κουστούμι σκούτερ. Μάλιστα αργότερα η Honda επένδυσε στο ακριβώς αντίθετο marketing, ανάλογα με το πώς ψυχανεμιζόταν τον κόσμο... Είναι γιατί αν πετύχαινε η μεταμφίεση θα είχαν περισσότερα μοντέλα με μικρότερο κόστος, μία πρακτική που στα αυτοκίνητα λειτουργεί δεκαετίες τώρα. Σε μεγάλο βαθμό η Honda πέτυχε τον σκοπό της, αν και το ταξίδι στην Ίο και η τύχη που γέννησε το X-Adv ήταν πράγματα που δεν είχε εξ αρχής σχεδιάσει. Για να μην επαναλαμβάνουμε την ιστορία γέννησης του X-Adv που είχαμε αποκαλύψει πριν πολλά χρόνια, εκτός από τύχη η Honda είχε βέβαια και κάτι που δεν έχουν οι υπόλοιποι Ιάπωνες και μόλις ένας Ευρωπαίος μπορεί να δείξει αυτή την στιγμή, να παίρνει το ρίσκο να ακολουθήσει ιδέες των εργαζομένων της. Ο Ιάπωνας LPL (Large Project Leader) διαφωνούσε με το X-Adv που σχεδίασε ο Ιταλός και έλεγε πως δεν θέλει να αναλάβει να το βγάλει στην παραγωγή. Πως θα ντρέπεται να το έχει στο ενεργητικό του… από τότε έχει δαγκώσει την γλώσσα του πολλές φορές, όπως ο ίδιος μου έχει πει.

Αφορμή για όλα αυτά, είναι η δήλωση του κ. Paolo Pavesio, διευθυντή μάρκετινγκ της Yamaha στην Ευρώπη που είπε σε Ιταλούς δημοσιογράφους πως αν δεν υπήρχε το X-Adv τότε οι πωλήσεις του T-Max θα ήταν 20% περισσότερες! Λίγο πριν αποκαλύψει πως υπάρχει πολύς χώρος ανάμεσα στις μοτοσυκλέτες και στα σκούτερ και πως μπορεί να μην είναι στο DNA τους να βαδίζουν σε περπατημένο μονοπάτι, αλλά και το κενό αυτό πρέπει να καλυφθεί. Δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα τέτοιο όμως πριν το 2022, που σημαίνει πως υπάρχει δρόμος μπροστά μας.

Ωστόσο το T-Max του 2020, όπως είχαμε πει και στην αρχή της χρονιάς όταν το οδηγήσαμε στην Πορτογαλία, είναι αυτό ακριβώς που χρειαζόταν όχι μόνο για να σταθεί απέναντι στον ανταγωνισμό, αλλά και για να πάει τα πράγματα παρακάτω. Παραμένει ακριβό; Το μόνο σίγουρο, όταν κοστίζει παραπάνω από Tracer 900 και αυτό είναι κάτι που τοποθετήθηκε ο κ. Pavesio με την απάντηση – καθόλου τυχαία, να μην ξεφεύγει από αυτά που γράφαμε και πιο πάνω: «Η τιμή είναι ζήτημα οικονομίας κλίμακος που στις μοτοσυκλέτες είναι πολύ μεγαλύτερη. Με τον δικύλινδρο 700 κυβικών και δύο πλαίσια φτιάχνουμε τέσσερις μοτοσυκλέτες, με τον τρικύλινδρο των 900 κυβικών και δύο άλλα πλαίσια, φτιάχνουμε άλλες τέσσερις μοτοσυκλέτες. Με αυτό τον τρόπο το κόστος πέφτει, μοιράζεται σε περισσότερα μοντέλα και καλύπτεται από περισσότερους πελάτες. Στην περίπτωση του T-Max τα πράγματα είναι διαφορετικά, πολύ διαφορετικά, και το κόστος της βιομηχανικής παραγωγής δεν μοιράζεται με τον ίδιο τρόπο».

Από εκεί και πέρα ο κ. Pavesio τόνισε κι εκείνα που λέγαμε και τον Ιανουάριο, όταν πρωτο-δοκιμάσαμε το T-Max, πως το 2017 έχασε κομμάτι του σπορ χαρακτήρα που τώρα τον κέρδισε πίσω. Όχι μόνο από πλευράς εμφάνισης αλλά και στον κινητήρα και στις αναρτήσεις. Παράλληλα τόνισε πως πάνω από το 50% των ιδιοκτητών αλλάζουν το T-Max τους με ένα καινούριο, αυτό σημαίνει πως πρέπει να συνεχίζουν την εξέλιξη και μάλιστα να μην μένουν στην επιφάνεια των πραγμάτων αλλά να πηγαίνουν κάθε φορά τα πράγματα πολύ πιο κάτω. Σε αυτό το σημείο όμως και μιας και ο ανταγωνισμός έχει κιβώτιο δύο συμπλεκτών με αυτόματες αλλαγές, ο κ. Pavesio τόνισε πως η CVT μετάδοση παραμένει για την Yamaha η καλύτερη λύση για την μετακίνηση σε μητροπολιτικές περιοχές. Η Yamaha προχωρά με το δεδομένο της σταθερότητας στην τιμή πώλησης και έτσι κάθε φορά που μία τεχνολογία θα γίνεται πιο προσιτή, τότε αμέσως θα προστίθεται και στα μοντέλα που δεν την είχαν, όπως το Cornering ABS για παράδειγμα…

Θυμηθείτε:

Παρουσίαση Yamaha TMAX TechMax 2020

Ετικέτες

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”