BMW R18: "Χτισμένο" πάνω στην Ιστορία

Παρουσιάστηκε επίσημα το mega cruiser της BMW
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

6/4/2020

Η κατηγορία των cruisers με την σύγχρονη Ιστορία της BMW είναι σαν δύο παράλληλες γραμμές: δεν συναντιούνται ποτέ. Η πιο πρόσφατη απόπειρα των Βαυαρών να μπουν στο συγκεκριμένο κομμάτι της αγοράς, με τα R1200C και R850C, δεν ήταν αυτό ακριβώς που θα λέγαμε επιτυχημένη προσπάθεια.

Τώρα όμως που το ρεύμα των custom έχει προλειάνει το έδαφος σε γενικότερο πλαίσιο, η BMW αποφάσισε να επιχειρήσει μια δυναμική είσοδο με το R18 που παρουσιάστηκε επίσημα μέσα στο Σαββατοκύριακο, βασισμένη πάνω σε δύο πυλώνες που και κατέχει και μπορεί να διαχειριστεί: την ιστορική κληρονομιά και το μέγεθος… Όπως ισχυρίζονται οι άνθρωποι του γερμανικού εργοστασίου, δεν υπάρχει αυτή την στιγμή άλλο μοντέλο στην γκάμα της BMW που να διαθέτει τόσο ισχυρούς δεσμούς με το παρελθόν, τόσο σχεδιαστικά, όσο και τεχνολογικά. Πηγή έμπνευσης η θρυλική σειρά 5, που εστιάζει στις αυθεντικές αξίες της μοτοσυκλέτας, όπως ο πρωταγωνιστικός ρόλος του boxer κινητήρα στην εμφάνιση και στην οδηγική αίσθηση, αλλά και σε αυτό που οι Αμερικάνοι έχουν αναγάγει σε φιλοσοφία με τον όρο "good vibrations".

Τον θηριώδες δικύλινδρο boxer, οι Γερμανοί τον "διαφημίζουν" ως τον πιο ισχυρό boxer που έχουν φτιάξει ποτέ, με κτηνώδη ροπή. Προφανώς και βρίσκεται στο επίκεντρο του σχεδιασμού και της εικόνας του R18, συνδυάζοντας τον εντυπωσιασμό με την τεχνολογική συνέχεια των αερόψυκτων boxer που αποτελούν συνώνυμο πλέον του βαυαρικού εργοστασίου, από το 1923! (Αυτό σημαίνει ότι το κιβώτιο είναι ξεχωριστά από τον υπόλοιπο κινητήρα). Η χωρητικότητά του είναι 1.802cc για την ακρίβεια, με την απόδοση να φτάνει τους 91 ίππους στις 4.750 στροφές και την ροπή στα 21,8 κιλά στις 3.000 αντίστοιχα, ενώ πάνω από 15 χιλιογραμμόμετρα  είναι διαρκώς διαθέσιμα σε ένα εύρος στροφών μεταξύ 2.000 με 4.000. Η ψύξη του γίνεται από τον αέρα και από ένα ψυγείο λαδιού, με το βάρος του να ανέρχεται στα 110,8 κιλά. Ο στρόφαλος εδράζεται σε τρία σημεία, με κουζινέτο και στο κέντρο του μήκους του, λόγω του μεγάλου κθυβσιμού και της εξάλειψης των ανεπιθύμητων κραδασμών από τον στρόφαλο.

Οι μπιέλες έχουν υποστεί θερμική επεξεργασία σκλήρυνσης και οι κύλινδροι έχουν επίστρωση NiCaSil. Παρά τον σύγχρονο σχεδιασμό του και τις τετραβάλβιδες κεφαλές, ο μεγάλος boxer χρησιμοποιεί παρόμοιο μηχανισμό μετάδοσης της κίνησης στους δύο εκκεντροφόρους, με αυτόν που χρησιμοποιούσαν τα R5 και R15 με καδένα. Οι εκκεντροφόροι είναι τοποθετημένοι πάνω από τον στρόφαλο προκειμένου να μειωθεί η απόσταση τους και κατ' επέκταση να σχεδιαστούν μικρότερα ωστήρια για μείωση της μάζας των κινούμενων μερών. Ως μια επιπλέον αναφορά στο παρελθόν, οι βαλβίδες δεν ρυθμίζονται υδραυλικά όπως τα υπόλοιπα διβάλβιδα boxer, αλλά με το παραδοσιακό "κόντρα παξιμάδι"! Το κιβώτιο έχει έξι σχέσεις και συνεργάζεται με έναν μονόδισκο συμπλέκτη με μονόδρομη λειτουργία.

Το ατσάλινο διπλό σωληνωτό πλαίσιο ακολουθεί κι αυτό με τη σειρά του την παράδοση της BMW στον συγκεκριμένο τύπο πλαισίων, με την ποιότητα και την προσοχή στην λεπτομέρεια της κατασκευής του να είναι εμφανείς σε λεπτομέρειες όπως οι κολλήσεις μεταξύ των σωλήνων και η χύτευση των αλουμινένιων εξαρτημάτων. Το ψαλίδι θυμίζει κι αυτό τα αντίστοιχα της σειράς 5, με συνδέσμους που ενώνονται με βίδες οι οποίοι ουσιαστικά "περικυκλώνουν" την τελική μετάδοση με άξονα.

Από τις αναρτήσεις του R18, σκοπίμως –όπως αναφέρουν οι άνθρωποι της BMW- απουσιάζει κάθε είδους ηλεκτρονική παρέμβαση ή ρύθμιση. Αντιθέτως, προτιμήθηκε η παραδοσιακή και συμβατική επιλογή ενός τηλεσκοπικού πιρουνιού, με μοναδική δυνατότητα την προφόρτιση των ελατηρίων. Τα καλάμια περιβάλουν οι προστατευτικοί σωλήνες, με μια νοσταλγική νότα από το παρελθόν των R5, με την διάμετρο των καλαμιών να είναι στα 49mm και την διαδρομή του μπροστινού στα 120mm και στα 90mm για πίσω. Τα φρένα αποτελούνται από δύο δίσκους μπροστά και έναν πίσω, σε συνδυασμό με τατραέμβολες δαγκάνες. Σε ό,τι αφορά όμως τους τροχούς, αναμφίβολα οι ακτινωτές ζάντες είναι αυτές που τραβούν τα βλέμματα.

Η θέση οδήγησης είναι χαλαρή, με τα πόδια απλωμένα σχετικά μπροστά, αν και τα μαρσπιέ εξακολουθούν να είναι τοποθετημένα πίσω από τους κυλίνδρους. Ο αναβάτης του R18 έχει στην διάθεσή του τρία riding modes (Rain, Roll και Rock, με ονομασίες που αν μη τι άλλο μόνο συνηθισμένες δεν τις λες), ενώ στα ηλεκτρονικά βοηθήματα συμπεριλαμβάνεται το ASC (Automatic Stability Control, όπως ονομάζει η BMW το traction control) το οποίο μπορεί να απενεργοποιηθεί, σε συνδυασμό με το σύστημα MSR (engine drag torque control) που ρυθμίζει την αντίστροφη ροπή του τροχού ώστε να μην γλιστράει στα κατεβάσματα ή τα απότομα ανοίγματα του γκαζιού. Πρόκειται για το ίσιο σύστημα που διαθέτει για πρώτη φορά το ανανεωμένο S1000XR. Επιπλέον, το R18 διαθέτει όπισθεν (κάτι ευεργετικό στις μανούβρες δεδομένων του μήκους και του βάρους του), αλλά και hill start control για εύκολη εκκίνηση στις ανηφόρες. Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει και η keyless τεχνολογία που αφήνει το κλασσικού σχήματος στρογγυλό όργανο απερίσπαστο χωρίς την ύπαρξη κεντρικού διακόπτη.

Το R18, όπως αναφέραμε και παραπάνω, έχει κάνει σημαία του τους ισχυρούς δεσμούς με το παρελθόν και την κληρονομιά από τα R5 της BMW. Από το πλαίσιο και το ρεζερβουάρ σε σχήμα αχλάδι, μέχρι τον εκτεθειμένο σε κοινή θέα άξονα της τελικής μετάδοσης και τα φιλέτα στην βαφή του (που μέχρι τώρα αποτελούσαν έξτρα επιλογή σε όλα τα μοντέλα). Τα εξαρτήματα που αποτελούν το υπόλοιπο "κορμί" της μοτοσυκλέτας είναι όλα μεταλλικά με πλήρη απουσία πλαστικού και ως σύνολο καταφέρνει μεταφέρει με απόλυτη επιτυχία και εντυπωσιακό τρόπο, το οπτικό concept της σειράς R5 στην σύγχρονη εποχή.

Το R18 θα πωλείται παγκοσμίως ως R18 Exclusive First Editinon, με μια στάνταρ έκδοση να είναι διαθέσιμη μόνο σε συγκεκριμένες αγορές του κόσμου. Πέρα από τα λευκά φιλέτα που αναφέραμε πιο πριν, η First Edition θα διαθέτει μπόλικα χρωμιομένα εξαρτήματα, ανάγλυφο λογότυπο στη σέλα και χρωμιομένα ταμπελάκια "First Edition" στα πλαϊνά καπάκια. Τα φώτα είναι τεχνολογίας LED, ενώ στον προαιρετικό εξοπλισμό συμπεριλαμβάνονται τα φώτα προσαρμοζόμενης δέσμης (adaptive headlights).

Ο Γερμανοί δεν κρύβουν ότι το R18 αποτελεί και μια από τις ιδανικότερες βάσεις για customizing, κάτι άλλωστε που αποτέλεσε και γνώμονα στην αρχική σχεδίαση του μοντέλου. Χαρακτηριστικό αυτής της φιλοσοφίας είναι η πρόβλεψη για εύκολη αφαίρεση του υποπλαισίου και όλων των βαμμένων μερών της μοτοσυκλέτας. Η μελετημένη κατασκευή για την στήριξη των σωλήνων των φρένων, του συμπλέκτη και των ηλεκτρικών καλωδίων, δίνει την δυνατότητα για την τοποθέτηση διαφορετικού ύψους τιμονιού χωρίς να δημιουργείται πρόβλημα στα συγκεκριμένα σημεία. Επιπλέον, τα καπάκια στις κεφαλές των κυλίνδρων και στα κάρτερ, είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να είναι έξω από το θάλαμο του λαδιού και ως εκ τούτου να είναι εύκολη η αντικατάστασή τους.

Η λίστα των αξεσουάρ της BMW για το R18 προσφέρει ένα μεγάλο πλήθος επιλογών για να κάνει ιδιαίτερη την δική του μοτοσυκλέτα ο εκάστοτε ιδιοκτήτης. Μάλιστα το πρόγραμμα "Original BMW Motorrad Accessories" δίνει την δυνατότητα για ένα εντελώς μοναδικό customizing, με δύο διαφορετικές συλλογές αλουμινένιων εξαρτημέτων που δημιουργήθηκαν σε συνεργασία με την Roland Sands Design, με τις ονομασίες "Machined και "2-Tone Black". Επίσης η BMW συνεργάστηκε και με την Mustang Seat προκειμένου να έχει στην λίστα των after market αξεσουάρ διάφορες εκδόσεις χειροποίητων σελών. Μια εξίσου σημαντική συνεργασία είναι και αυτή με την Vance & Hines για μια εναλλακτική στα συστήματα των εξατμίσεων.

Ετικέτες

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan
BMW R 1300 R Superhooligan
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

BMW R 1300 R Superhooligan

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

 

BMW R 1300 R Superhooligan

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

​    ​

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.