Ducati Streetfighter V4/S 2020 – EICMA: Πραγματικό, μαχητικό δρόμου!

Η brutal γοητεία του V4
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/10/2019

Το Ducati Streetfighter V4, ανήκει στα μοντέλα του 2020 με την μεγαλύτερη προσμονή, μιας και στο Borgo Panigale είχαν φροντίσει από πολύ νωρίς να τροφοδοτήσουν το κοινό με στοιχεία για την επαναφορά του θρυλικού ονόματος στην γκάμα της. Πριν από λίγο –και αρκετές μέρες πριν την EICMA, όπως είχε αποφασίσει η Ducati- έγινε η επίσημη παρουσίαση όλης της γκάμας, με τις δύο εκδόσεις του Streetfighter V4 και "S", να μονοπωλούν όπως είναι φυσικό το ενδιαφέρον.

Ο σχεδιασμός του βασίστηκε εξ' ολοκλήρου στην ανάδειξη του V4 κινητήρα, με την Ducati να ανακοινώνει τους δύο απλούς άξονες πάνω στους οποίους κινήθηκε: Ο V4 χωρίς ίχνος κοστουμιού κι ένα φαρδύ και ψηλό τιμόνι. Τόσο απλά! Οι μινιμαλιστικοί LED προβολείς τονίζουν και με το παραπάνω την επιθετική σχεδίαση, ενώ δεν παρέλειψαν οι άνθρωποι της Ducati και την αναφορά στο βλέμμα του Joker –επίκαιρο…- που θυμίζουν τα δύο φωτιστικά σώματα. Η έγχρωμη TFT οθόνη έχει διάσταση 5'' και υψηλή ανάλυση, όπως στο Panigale V4, και προσφέρει δύο επιλογές προβολής των ενδείξεων, με ένα μικρό μασκάκι να κρύβει επιμελώς την καλωδίωσή της.

Ειδική αναφορά αξίζουν φυσικά τα αεροδυναμικά φτερά, μια απ' ευθείας σύνδεση με το project της Ducati στα MotoGP, που συνδυάζονται με τους αεραγωγούς πίσω από το ψυγείο, θυμίζοντας τους αντίστοιχους από τα μονοθέσια της F1. Τα αεροδυναμικά βοηθήματα είναι μια… ευγενική προσφορά της Ducati Corse, μετά από μελέτη σε υπολογιστή με προσομοίωση CFD (Computational Fluid Dynamic). Αυτά τα φτερά που θυμίζουν διπλάνο (!) προσφέρουν 28kg κάθετης δύναμης στα 270km/h (20 κιλά εμπρός και 8 κιλά πίσω), ενώ συμβάλλουν και στην απαγωγή της θερμότητας με ένα ποσοστό που κυμαίνεται από 2-10%, ανάλογα με την ταχύτητα.

Η σέλα διαθέτει αφρώδες πάχους 60mm και απέχει 845mm από το έδαφος ενώ έχει αλλάξει –σε σχέση με το Panigale- και η θέση των μαρπιέ για να δημιουργήσει μια πιο άνετη θέση οδήγησης, χωρίς όμως να χάσει τον επιθετικό χαρακτήρα της. Διαφορετικό σχεδιασμό έχει και η ούρα, με το ατσάλινο υποπλαίσιο να στηρίζει τη σέλα, η οποία προσφέρει περισσότερη άνεση στον συνεπιβάτη, αλλά και μεγαλύτερο χώρο για να κινείται ο αναβάτης.

Δεν είναι τυχαία η αναφορά της Ducati στον Joker και το βλέμμα των... δίδυμων LED προβολέων

Ο κινητήρας είναι ο γνωστός V4 Desmosedici Stradale των 1.103cc, ο οποίος αποδίδει 208 ίππους στις 12.750 στροφές, ενώ η μέγιστη ροπή φτάνει τα 12,5kgm στις 11.500 αντίστοιχα. Η τελική μετάδοση είναι, φυσικά, κοντύτερη απ' ό,τι στο Panigale,ενώ όπως σημειώνει η Ducati για τις επιδόσεις, αυτές μπορούν να φτάσουν στα δυσθεώρητα ύψη των 220 ίππων και 13,2kgm με την αγωνιστική, ολόκληρη, εξάτμιση της Akrapovic από την λίστα των Ducati Performance εξαρτημάτων. Τα υπόλοιπα στοιχεία για τον κινητήρα που έχει εξελιχθεί μέσα από τους αγώνες MotoGP είναι ήδη γνωστά, όπως η αντίθετη περιστροφή του στροφάλου για μείωση του γυροσκοπικού φαινομένου με τα αντίβαρα να έχουν διαφορά 70°, ο λόγος συμπίεσης 14:1 και τα αλουμινένια έμβολα με τα τρία ελατήρια.

Σε ό,τι αφορά το πλαίσιο, το Streetfighter ακολουθεί την προηγούμενη προσέγγιση της Ducati στα MotoGP, με ένα μικρό χωροδικτύωμα που ενώνει το λαιμό με τις κεφαλές των πίσω κυλίνδρων και το πάνω μέρος του κάρτερ των μπροστινών κυλίνδρων, με τον κινητήρα δηλαδή να αποτελεί ενεργό μέρος του. Το βάρος του πλαισίου είναι μόλις τέσσερα κιλά, ενώ πάνω στα κάρτερ εδράζεται και το μονόμπρατσο ψαλίδι. Σύμφωνα με την Ducati, η συγκεκριμένη λύση προσφέρει απόλυτα ελεγχόμενη ακαμψία και ελαστικότητες, ενώ έτσι επιτυγχάνεται και η διατήρηση του μικρού πλάτους, ειδικά στην περιοχή της σέλας. Πάνω στον κινητήρα εδράζεται επίσης και το μοχλικό της πίσω ανάρτησης, ενώ το υποπλαίσιο (επίσης χωροδικτύωμα) είναι βιδωμένο πάνω στο πλαίσιο.

Οι αναρτήσεις προέρχονται από την Showa (με ένα ανεστραμμένο Big Piston Fork πιρούνι 43mm που είναι πλήρως ρυθμιζόμενο) και την Sachs (το επίσης πλήρως ρυθμιζόμενο αμορτισέρ), ενώ διαθέτει και σταμπιλιζατέρ της Sachs, με τις ακτινικές δαγκάνες Stylema της Brembo να συμπληρώνουν το σπορ πακέτο. Η έκδοση "S" έχει τις ημι-ενεργητικές αναρτήσεις της Öhlins Smart EC 2.0, με το πιρούνι NIX-30 και το TTX36 αμορτισέρ πίσω, ενώ της ίδιας εταιρείας είναι και το σταμπιλιζατέρ.

Οι τροχοί στην στάνταρ έκδοση είναι αλουμινένιοι χυτοί με πέντε μπράτσα, ενώ στην έκδοση "S" είναι σφυρήλατοι αλουμινένιοι της Marchesini με τρία μπράτσα. Και οι δύο εκδόσεις έχουν ως ελαστικά πρώτης τοποθέτησης τα Pirelli Diablo Corsa II, με διαστάσεις 120/70 ZR17 μπροστά και 200/60 ZR17 πίσω.

Το ρεζερβουάρ των 16 λίτρων, όπως και στο Panigale, εκτείνεται κάτω από τη σέλα, με διαφορετικό ελαφρώς σχεδιασμό σε εκείνο το σημείο προκειμένου να ταιριάξει η σέλα με το περισσότερο αφρώδες. Μπροστά, εκεί που δεν υπάρχει καύσιμο, χρησιμοποιήθηκε ο χώρος για να φιλοξενηθούν όλα τα ηλεκτρονικά συστήματα και η μπαταρία.

Ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός συμπεριλαμβάνει, όπως είναι αναμενόμενο, όλη την αφρόκρεμα του είδους χάρη στην IMU των έξι αξόνων, όπως το cornering ABS EVO (ίδιο με του Panigale V4) τριών επιπέδων, το traction control (DTC EVO2) οκτώ σταδίων που είναι αυτό που χρησιμοποιεί η Ducati στα MotoGP και τα Superbikes με επέμβαση στην ανάφλεξη και την τροφοδοσία, το slide control (DSC) που συνεργάζεται με το DTC και ελέγχει το ποσοστό της πλαγιολίσθησης σε δύο επίπεδα, το wheelie control (DWC EVO) που περιορίζει την ανύψωση του μπροστινού τροχού και το power launch (DPL) που βοηθά στις γρήγορες εκκινήσεις και ρυθμίζεται σε τρία επίπεδα. Για την προστασία του συμπλέκτη, το σύστημα επιτρέπει συγκεκριμένο αριθμό γρήγορων εκκινήσεων, ενώ απενεργοποιείται αυτόματα όταν κουμπώσει η τρίτη σχέση στο κιβώτιο ή όταν φτάσει στη μέγιστη ταχύτητα της εκκίνησης. Επιπλέον, το Streetfighter διαθέτει quickshifter up/down (DQS EVO2) που λαμβάνει υπόψη του και την κλίση της μοτοσυκλέτας για τις αλλαγές, αλλά και σύστημα ελέγχου φρένου του κινητήρα (EBC EVO) τριών επιπέδων, το οποίο είναι ενσωματωμένο στα διαφορετικά riding modes της μοτοσυκλέτας (Race, Sport, Street). Τα δύο πρώτα modes έχουν διαφορετική απόκριση αλλά την ίδια μέγιστη απόδοση στα 208 άλογα, ενώ το Street mode έχει μέγιστη απόδοση στους 155 ίππους και ακόμη πιο γραμμική απόκριση.

Με το Streetfighter V4, η Ducati θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για τα σκήπτρα της κατηγορίας και ήδη από τώρα οραματιζόμαστε το επερχόμενο συγκριτικό των super naked…

Το άρθρο συνοδεύεται από πλούσιο φωτογραφικό υλικό στο Gallery

Ετικέτες

Yamaha Tenere: Έρχονται νέες adventure κάτω και πάνω από το Tenere 700

10 νέα μοντέλα τα επόμενα τρία χρόνια - Τι μας είπε ο CEO της Yamaha Ευρώπης, Olivier Prevost
Yamaha Tenere μικρή και μεγάλη 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

4/12/2025

Η Yamaha ακούει και προσαρμόζεται στην αγορά, όπως περιμένει κανείς από τον Ιάπωνα κατασκευαστή και η διεύρυνση της γκάμας των adventure μοτοσυκλετών της βρίσκεται στο πρόγραμμα καλύπτοντας την απαίτηση του κοινού για μία μικρότερου αλλά και μεγαλύτερου κυβισμού adventure από την υπάρχουσα Tenere 700.

Το τεύχος #673 που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή στα περίπτερα ξεχειλίζει από EICMA έχοντας τα σημαντικότερα μοντέλα που είδαμε στη σημαντικότερη έκθεση μοτοσυκλέτας στον κόσμο. 

Στο Μιλάνο είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε για μία ακόμη φορά με τον Olivier Prevost, πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο Yamaha Ευρώπης, ο οποίος μας είπε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα στον σύντομο χρόνο που είχαμε μαζί του, μιλώντας για τους Κινέζους κατασκευαστές και το Χείμαρρο νέων μοντέλων που παρουσιάζουν, αλλά και τα πλάνα της ιαπωνικής εταιρείας για το όχι και τόσο μακρινό μέλλον.
 
Σε ευθεία ερώτηση που του απευθύναμε για το αν περιμένουμε από τη Yamaha μικρό και μεγάλο Tenere ο Γάλλος δεν προχώρησε φυσικά σε λεπτομέρειες, όμως δεν απέφυγε να απαντήσει και στην ερώτηση λέγοντας πως η Ιαπωνική εταιρεία δουλεύει "πάνω σε όλα αυτά" και έχει διάθεση να μπει και σε κατηγορίες με μικρό περιθώριο κέρδους, όπως είναι οι μικρότερου κυβισμού μοτοσυκλέτες.

Σε μια μικρομεσαίου κυβισμού adventure η Yamaha θα προσπαθήσει να μπει στην κατηγορία με αξιώσεις όχι μόνο γιατί είναι η Yamaha αλλά γιατί οι προτάσεις στην κατηγορία είναι πλέον πολλές και αξιόλογες από κάθε κατασκευαστική γωνιά. 

Η Yamaha έχει στις τάξεις της τον πολύ καλό και ευχάριστο σε απόδοση εν σειρά δικύλινδρο που βλέπουμε στο MT-03 και θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αυτόν ως βάση για το μικρό Tenere χωρίς μάλιστα να προχωρήσει σε αύξηση του κυβισμού του που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στα 321 κ.εκ. για 41,43 ονομαστικούς ίππους που μεταφράζονται σε σχεδόν 36 ίππους στον πίσω τροχό για την Euro 5+ έκδοσή του. Αν κρατήσει και το βάρος χαμηλά, τα 36 άλογα αρκούν για μια δικύλινδρη adventure μικρομεσαίου κυβισμού, ωστόσο δεν αποκλείεται ο κυβισμός του κινητήρα να υπερβαίνει τα 400 με την ισχύ του να φτάνει στο όριο της Α2 κατηγορίας διπλώματος.

Αναφορικά με την μεγαλύτερη Tenere αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει σημείο αναφοράς με την ιαπωνική εταιρεία να μην έχει δικύλινδρο κινητήρα μεγάλου κυβισμού. Έχει όμως τον "πασπαρτού" τρικύλινδρο, ο οποίος με τις κατάλληλες ρυθμίσεις θα μπορούσε να προσαρμοστεί σε έναν νέο adventure ρόλο και έτσι να δούμε το πρώτο τρικύλινδρο Tenere στην ιστορία, η οποία όμως θα ακολουθεί τη λογική της 700 με μεγάλες διαδρομές αναρτήσεων και ακτινωτούς τροχούς 21/18.

Η ιαπωνική εταιρεία σκοπεύει να παρουσιάσει 10 καινούργια μοντέλα τα επόμενα τρία χρόνια, όχι εκδόσεις μοτοσυκλετών που υπάρχουν τώρα στην παραγωγή, αλλά νέες μοτοσυκλέτες με "νέα πλαίσια", όπως είπε χαρακτηριστικά ο Prevost προσθέτοντας ότι κάποια από αυτά θα χρησιμοποιούν και νέους κινητήρες!

Βρείτε την πλήρη συνέντευξη στο τεύχος #673 που κυκλοφορεί στα περίπτερα και δείτε εδώ όλα τα καλά που θα διαβάσετε, μεταξύ των οποίων, την πρώτη μας επαφή με το Honda CB1000GT και τα σημαντικότερα μοντέλα που είδαμε στο Μιλάνο.