Honda CB1000 - Ετοιμάζεται ο αντικαταστάτης του CB1300
Μόνο για την αγορά της Ιαπωνίας, με βάση το ολοκαίνουργιο CB1000 Hornet και με ρετρό στιλ
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
27/2/2024
Σύμφωνα με πληροφορίες που μας έρχονται από το ιαπωνικό μέσο ειδικού τύπου Young Machine, η Honda σκοπεύει να φέρει τον αντικαταστάτη του CB1300, ανανεώνοντας την γκάμα των νεορετρό της μοντέλων της για την αγορά της Ιαπωνίας, με το CB1000 να βασίζεται στο ολοκαίνουργιο CB1000 Hornet που είδαμε στην EICMA 2023.
Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει από τότε που οι φήμες ήθελαν το CB998F να έρχεται ως αντικαταστάτης του αειθαλούς CB1300, το οποίο πωλείται στην αγορά της Ιαπωνίας. Η αλλαγή αυτή θα γινόταν κατά κύριο λόγο χάρη στις αυστηρότερες προδιαγραφές που τέθηκαν σε ισχύ στην χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου το 2020 και μοιάζουν πολύ με τις δικές μας Euro5. Η ιστορία ήθελε το CB998F (όπως το είχαν ονομάσει οι δημοσιογράφοι του Young Machine) να βασίζεται στο CB1000R NeoSportCafe, το οποίο κάλυπτε ήδη τους Euro5 κανονισμούς.
Τελικώς, τα πράγματα δεν έγιναν έτσι, με το CB1300 να ανανεώνεται και να ξεπερνά τον αυστηρό σκόπελο των κανονισμών. Τα χρόνια πέρασαν και πλέον, μαζί με την Ευρώπη που περνά στους Euro5+ κανονισμούς, ακολουθεί και η Ιαπωνία με τους δικούς της αντίστοιχους. Για τη Honda η αλλαγή αυτή ίσως υποδηλώνει και την ολοκλήρωση του κεφαλαίου CB1300, καθώς με το βάρος του να ξεπερνάει τα 260 κιλά, οι ικανότητές του στην σπορ οδήγηση περιορίζονται αρκετά, ενώ οι άμεσοι ανταγωνιστές του Kawasaki Z900RS και Suzuki Katana βρίσκονται τουλάχιστον 40 ονομαστικά κιλά πιο κάτω.
Με την επιλογή του CB1000 Hornet που παρουσιάστηκε πριν λίγους μήνες ως μοντέλου βάσης, η Honda όχι μόνο καταφέρνει να εκπληρώσει τους Euro5+ κανονισμούς, γλιτώνοντας έξοδα από νέες εγκρίσεις τύπου, αλλά ταυτόχρονα θα ξεπεράσει και το ζήτημα του βάρους. Αναμφίβολα μιλάμε για μία γενναία μείωση, κοντά στα 40 κιλά, που θα το φέρουν πολύ κοντά με τον υπόλοιπο άμεσο ανταγωνισμό του. Οι πληροφορίες κάνουν λόγο και για πιθανή έκδοση με ηλεκτρονικό συμπλέκτη E-Clutch, αν και μάλλον το Big H θα θέλει να κρατήσει την αυθεντική αίσθηση οδήγησης, μιας και μιλάμε για την νεορετρό κατηγορία. Τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά περιμένουμε να ακολουθήσουν τη φιλοσοφία της “Σφήκας", με γρήγορη γεωμετρία πλαισίου και σπορ χαρακτήρα. Το μονόμπρατσο ψαλίδι, όμως, θα πρέπει πιθανότατα να το ξεχάσουμε...
Όταν μιλάμε για νεορετρό και Honda το πρώτο μοντέλο που μας έρχεται στο μυαλό είναι το Hawk 11, με τον δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα των 1.100 κυβικών και 105 ονομαστικών ίππων που συναντάμε στα CRF1100L Africa Twin. Το συγκεκριμένο μοντέλο εγκαινίασε την σειρά “Architecture Series Project (ASP)”, η οποία ουσιαστικά αφορά στη χρήση μιας πλατφόρμας για πολλά διαφορετικά μοντέλα ανάλογα με τις ανάγκες διαφορετικών αγορών, περιορίζοντας δραστικά το κόστος εξέλιξης νέων μοτοσυκλετών.
Όπως φαντάζεστε, η πώληση του CB1000 σε μία μόνο αγορά, η οποία σε καμία περίπτωση δεν φτάνει τα μεγέθη αυτών της Κίνας και της Ινδίας, περιορίζει τα πιθανά έσοδα της Honda. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μία μεγάλου κυβισμού μοτοσυκλέτα, η οποία δεν έχει σαφώς την απήχηση που συναντούν οι χαμηλότερες κατηγορίες, καθώς ξεκινώντας από την τιμή το κοινό στο οποίο απευθύνεται περιορίζεται σημαντικά. Εντάσσοντας λοιπόν, το επερχόμενο neo retro μοντέλο της στην οικογένεια των ASP μοτοσυκλετών, το Big H θα μπορούσε να δημιουργήσει μία μοτοσυκλέτα βασισμένη ακριβώς στα γούστα και τις ανάγκες τις ιαπωνικής αγοράς, χωρίς να διαθέσει ένα μεγάλο κεφάλαιο για την κατασκευή της.
Το CB1000 αναμένεται να βρεθεί στους αντιπροσώπους το 2026, επομένως η παρουσίαση του υπολογίζεται για το φθινόπωρο του 2025. Όπως φαίνεται η Honda θέλει να συνεχίσει την παράδοση των CB και με το BIG-1 Super Four να κλείνει πέρυσι 30 χρόνια από το 1993 που πρωτοκυκλοφόρησε, είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να δούμε ξανά, έστω και από μακριά, την έλευση ενός νέου CB 1.000 κυβικών, με την εμφάνιση του τότε, αλλά με τεχνολογία και εξαρτήματα του σήμερα.
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
23/9/2025
Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!
Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.
Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.
Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.
Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.
Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!
Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!
Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.
Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.
Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.
Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.
Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.
Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.
Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.
Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…
