Honda CBR1000RR 2020: Αποκλειστικές πληροφορίες

Σημαντικά βελτιωμένο, έτοιμο για WSBK!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/9/2019

Όπως έχετε διαπιστώσει, διαβάζοντας τις τελευταίες εξελίξεις μέσα από το site μας, οι πληροφορίες μας σχετικά με τα νέα μοντέλα του 2020 προέρχονται από απόλυτα έγκυρες πηγές, και η περίπτωση του επερχόμενου Honda Fireblade δεν αποτελεί εξαίρεση. Είμαστε σε θέση να ξέρουμε με απόλυτη βεβαιότητα νέες πληροφορίες σχετικά με την ναυαρχίδα της Big-H στα superbikes, οι οποίες σιγά-σιγά συμπληρώνουν την εικόνα του παζλ που έχει αρχίσει να δημιουργείται εδώ και καιρό.

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, είχαμε γράψει εδώ και καιρό σχετικά με την φημολογούμενη παρουσίαση ενός RVF1000, ενός V4 superbike δηλαδή, που δημιουργούσε πολλά ερωτηματικά για την συνέχιση του τετρακύλινδρου εν σειρά superbike της Honda. Με τις πληροφορίες που συλλέξαμε από τότε, είχαμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όποια κι αν είναι η τύχη του project, δεν πρόκειται να επηρέαζε την ύπαρξη του Fireblade, για το οποίο η Big-H θα έπρεπε να φροντίσει την ουσιαστική του βελτίωση προκειμένου να μπορεί να αντιμετωπίσει στα ίσα τον ανταγωνισμό. Ένα το κρατούμενο…


Πριν λίγους μήνες, πιο συγκεκριμένα στα τέλη του Ιουλίου, ολοκληρώθηκε ο επεισοδιακός οκτάωρος αγώνας αντοχής στην Suzuka, όπου η ομάδα της Honda κατέλαβε τελικά την τρίτη θέση. Το ίδιο το αποτέλεσμα δεν είναι τόσο σημαντικό, όσο το γεγονός ότι η συγκεκριμένη ομάδα αποτελούσε μια πρόβα τζενεράλε για την πλήρη εμπλοκή του HRC με ένα μικρό και ευέλικτο σχήμα, που θα ήταν ο "μπούσουλας" για τις αντίστοιχες εργοστασιακές ομάδες στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Endurance και φυσικά στο Motul WSBK, όπως μάθαμε από τις "πηγές" μας.
Προσθέστε τώρα σ' αυτό κι άλλο ένα κομμάτι του παζλ, με την ηχηρή μεταγραφή του Alvaro Bautista από την επιτυχημένη του παρθενική χρονιά στην Ducati, στην εργοστασιακή ομάδα της Honda για την επόμενη χρονιά. Μάλιστα, όπως δήλωσε και ο ίδιος, πήρε διαβεβαιώσεις από το εργοστάσιο ότι η μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχει στο πρωτάθλημα της επόμενης σεζόν, θα είναι μια πολύ πιο ισχυρή μοτοσυκλέτα, αντάξια του ανταγωνισμού.
Αυτό ακριβώς επιβεβαιώσαμε κι εμείς μέσω των αποκλειστικών πληροφοριών που εξασφαλίσαμε. Μάθαμε δηλαδή ότι η μοτοσυκλέτα θα αποτελέσει μια εξαιρετική βάση για τους αγώνες των παγκοσμίων και εθνικών πρωταθλημάτων, με πολλές επί μέρους αλλαγές που έχουν επιφέρει βελτιώσεις τόσο στην απόδοση, όσο και στην συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας (να θυμίσουμε εδώ τις πατέντες που έχει καταθέσει η Honda για σύστημα μεταβλητού χρονισμού, αλλά και άμεσου ψεκασμού). Σίγουρα ΔΕΝ θα είναι V4 (αν και οι πληροφορίες μας δεν έκαναν λόγο για το αν θα υπάρξει κάποια στιγμή και μια τέτοια, διαφορετική εναλλακτική από την Honda) επιβεβαιώνοντας και το δικό μας ρεπορτάζ για τις μοτοσυκλέτες που δεν θα δούμε φέτος), αλλά θα διατηρήσει το concept του τετρακύλινδρου εν σειρά.

Αμέσως μετά από αυτή την πληροφόριση, διέρρευσαν και οι πιο πρόσφατες πατέντες που κατέθεσε η Honda για ενεργά αεροδυναμικά βοηθήματα. Μάλιστα, από την πρώτη κιόλας ανάγνωση των πατεντών, διαπιστώνει κανείς ότι εξωτερικά ελάχιστα πράγματα μένουν ίδια σε σχέση με το απερχόμενο μοντέλο. Το φαίρινγκ είναι πλήρως επανασχεδιασμένο με πολύ ισχυρούς δεσμούς με το αντίστοιχο του RC213V από τα MotoGP. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία είναι η κεντρική εισαγωγή του αέρα, που είναι ακριβώς ίδια με του RC213V, όπου τροφοδοτεί με φρέσκο αέρα υπό πίεση το φιλτροκούτι ώστε να δημιουργηθεί το φαινόμενο του ram-air. Στις πατέντες όμως φαίνεται ότι μέσα σ' αυτή την εσοχή που δημιουργείται είναι τοποθετημένος ένας μικρός παραλληλόγραμμος προβολέας, πάνω στην ίδια λογική με τους RC213V-S, ο οποίος αποτελεί μέρος του εξοπλισμού δρόμου -και κατ' επέκταση της έγκρισης τύπου- δίχως να επηρεάζει σημαντικά το αγωνιστικό look της μοτοσυκλέτας. Οι καθρέφτες όμως και η βάση της πινακίδας δεν είναι τόσο εύκολο να καλυφθούν, όπως φαίνεται και από τα σχέδια.

Το πιο σημαντικό στοιχείο των πατεντών είναι το σύστημα ενεργών αεροδυναμικών βοηθημάτων με τα γνωστά σε όλους "φτερά", τα οποία όμως προχωρούν τον σχεδιασμό τους στο επόμενο επίπεδο. Όπως μπορεί να δει κανείς, υπάρχουν τέσσερα αεροδυναμικά φτερά, τοποθετημένα εκατέρωθεν του φαίρινγκ πίσω από ένα σταθερό κομμάτι του που έχει "κυμματοειδή" σχεδίαση. Η καινοτομία εδώ είναι αυτά τα φτερά έχουν την δυνατότητα να ανοίγουν και να κλείνουν, ανάλογα με τις απαιτήσεις τις μοτοσυκλέτα για την αύξηση ή τη μείωση των κάθετων δυνάμεων στο μπροστινό σύστημα. Είθναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να συνεισφέρουν μεγάλα ποσοστά της λεγόμενης "downforce" κατά τη διάρκεια της επιτάχυνσης ή των δυνατών φρένων και των στροφών, αλλά όταν η μοτοσυκλέτα είναι στην ευθεία και θέλει την μέγιστη ταχύτητα, αυτά βοηθήματα δυσκολεύουν το έργο της αυξάνοντας την αεροδυναμική αντίσταση. Για να μην συμβεί αυτό, τα σχέδια από τις πατέντες δείχνουν ότι μπορούν να κλείσουν και να κρυφτούν στο πλάι του φαίρνγκ. Είναι ένα εξαιρετικά απλό σύστημα σε ό,τι αφορά την λειτουργία του το οποίο χρησιμοποιεί ντίζες και δύο σερβομηχανισμούς. Για λόγους ασφάλειας, σε περίπτωση δηλαδή βλάβης του ηλεκτρικού κυκλώματος ή των μηχανισμών, τα "φτερά" είναι σχεδιασμένα να παραμένουν στην ανοιχτή θέση, προκειμένου να προσφέρουν το μέγιστο της κάθετης δύναμης.

Στους κανονισμούς των MotoGP αναφέρεται ρητά ότι ένα τέτοιο σύστημα απαγορεύεται, καθώς τα αεροδυναμικά φτερά πρέπει να είναι σταθερά τοποθετημένα και να αποτελούν μέρος του φαίρινγκ. Στο Motul WSBK όμως, που αποτελεί και τον ξεκάθαρο στόχο της Honda Με το Fireblade, δεν υπάρχει αντίστοιχος περιορισμός, παρά μόνο ότι τα αεροδυναμικά βοηθήματα θα θεβρούνται νόμιμα αν είναι τοποθετημένα από την αρχή στις μοτοσυκλέτες που έχουν έγκριση τύπου για την Ευρώπη, την Ιαπωνία και την Βόρεια Αμερική". Παρ' όλα αυτά όμως, υπάρχει περίπτωση η Honda να μην μπορεί να διεκδικήσει τα πρωτεία για την συγκεκριμένη τεχνολογία, καθώς και η Aprilia έχει ασχοληθεί με το θέμα των ενεργών αεριδυναμικών βοηθημάτων, όπως είχε ανακοινώσει και στα χαρακτηριστικά του πρωτότυπου RS660 που είχε δείξει πέρσι και το οποίο αναμένεται να μπει στην παραγωγή και να αποτελέσει μοντέλο του 2020, ενώ δεν αποκλείεται να δούμε κάτι αντίστοιχο και στο superbike RSV4. Σ' αυτό το σημείο, να θυμίσουμε ότι παρόμοια τεχνολογία (όχι ακριβώς ίδια, αλλά στο σκεπτικό ότι αλλάζει η ροή του αέρα μέσα από τις αεροτομές με κλαπέτα) έχει εφαρμοστεί εδώ και πολλά χρόνια στα αυτοκίνητα, με πρώτο το Lamborghini Huracan Performante και το σύστημα "ala" του ιταλικού εργοστασίου.

Ελπίζουμε πολύ σύντομα να είμαστε σε θέση να αποκαλύψουμε περισσότερες πληροφορίες και λεπτομέρειες, για να μαθαίνετε πρώτοι –όπως πάντα- τις εξελίξεις.

Triumph Tiger 400: Ενδεχόμενο να έρθει και να προλάβει μικρό Tenere και Tuareg!

Σε δοκιμασμένη πλατφόρμα το τέταρτο τετρακοσάρι της Triumph στην πιο ανταγωνιστική κατηγορία
Triump Tiger 400
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/9/2025

Μετά τα Speed, Scrambler και Thruxton, η Triumph φαίνεται έτοιμη να επεκτείνει την πλατφόρμα των 400 κυβικών και στον δημοφιλή κόσμο των adventure

Η συνεργασία Triumph–Bajaj έχει ήδη δώσει στην αγορά μια πλήρη γκάμα μεσαίου κυβισμού, που στοχεύει να κυριαρχήσει στο δημοφιλές εύρος 300-500cc. Μετά το γυμνό Speed 400, το crossover Scrambler 400 X με την πιο αγριεμένη έκδοση XC και το πιο πρόσφατο Thruxton 400, όλα δείχνουν ότι η επόμενη λογική κίνηση θα είναι μια adventure πρόταση, ένα Tiger 400. Ένα μοντέλο που θα μπορούσε να σταθεί απέναντι σε εδραιωμένους ανταγωνιστές όπως το Royal Enfield Himalayan 450 και το KTM 390 Adventure.

Η πρώτη “γεύση” του ενδεχόμενου Tiger 400 έρχεται από ψηφιακό σχέδιο που δημοσιεύτηκε σε ινδικά μέσα. Εκεί βλέπουμε μια μοτοσυκλέτα με σπορ-τουριστικό χαρακτήρα εμπνευσμένο από το Tiger Sport 660, βασισμένη όμως στα τεχνικά θεμέλια των υπαρχόντων 400. Μισό fairing, ψηλή ζελατίνα, μυώδες ρεζερβουάρ, μπροστινό φτερό τύπου “ράμφος” και full LED φώτα με DRL δίνουν σαφείς αναφορές στα μεγαλύτερα Tiger. Στα μηχανικά μέρη συναντάμε ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, πίσω μονό αμορτισέρ, ζάντες αλουμινίου με ελαστικά διπλής χρήσης και μονό δίσκο σε κάθε τροχό, εξοπλισμό ήδη γνώριμο από το Scrambler 400 X.

Στην καρδιά του Tiger 400 θα χτυπά ο γνωστός μονοκύλινδρος των 398,15 κ.εκ., υγρόψυκτος με 4 βαλβίδες, που αποδίδει 39,5 ίππους και 3,8 κιλά ροπής, συνδυασμένος με κιβώτιο ταχυτήτων έξι σχέσεων. Ένας κινητήρας που έχει ήδη αποδείξει τη φιλικότητα και την ευελιξία του, ιδανικός τόσο για ταξίδι όσο και για πιο ελαφρύ χωμάτινο παιχνίδι. Δεν αποκλείεται η Triumph να παρουσιάσει και πιο “μάχιμη” adventure εκδοχή με ακτινωτές ζάντες 21 και 18 ιντσών και αναρτήσεις μεγαλύτερης διαδρομής.

Προς το παρόν όλα αυτά παραμένουν υποθέσεις, και δεν είναι η πρώτη φορά που ακούγονται, όμως το ενδιαφέρον για ένα Tiger 400 παραμένει τεράστιο, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και σε αναπτυσσόμενες αγορές όπως η Ινδία. Αν επιβεβαιωθεί στην EICMA 2025, τότε η Triumph θα κλείσει ιδανικά τον κύκλο της γκάμας 400, βάζοντας δυνατά πόδι και στην πιο “καυτή” κατηγορία της αγοράς.