Ηonda Autopilot: Το επόμενο βήμα στα ηλεκτρονικά βοηθήματα

Με την χρήση ραντάρ

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/10/2020

Φέτος (ή μάλλον καλύτερα για το 2021), κατά κοινή ομολογία η τεχνολογία που μονοπωλεί τον τίτλο της καινοτομίας είναι η χρήση των radar και του αυτόματα προσαρμοζόμενου cruise control. Από πέρσι είχε ξεκινήσει μια άτυπη κούρσα για την πρωτιά της ανακοίνωσης στο συγκεκριμένο ζήτημα, με την Ducati να κόβει πρώτη το νήμα με το νέο Multistrada V4.

Στον χορό ήταν ήδη η BMW και η ΚΤΜ, προς τέρψη της Bosch που εξέλισσε το hardware και το λογισμικό, αλλά τώρα προστίθεται ένας ακόμη παίκτης στο "τεχνολογικό λόμπι" των radar σε μοτοσυκλέτες, προχωρώντας όμως το όλο concept ένα βήμα πιο μπροστά από τους υπόλοιπους. Η Honda κατέθεσε πατέντες που δείχνουν ότι δουλεύει πάνω σε ένα σύστημα που θα παρέχει βοήθεια τόσο στην κατευθυντικότητα, όσο και στην επιτάχυνση και την επιβράδυνση.

Η συγκεκριμένη τεχνολογία κερδίζει ήδη όλο και περισσότερο έδαφος –καμία έκπληξη ως εδώ, καθώς έτσι συμβαίνει συνήθως- στον τομέα των αυτοκινήτων. Μόλις πριν από λίγες μέρες, η Tesla ξεκίνησε τις δοκιμές πάνω στην τεχνολογία "Πλήρους Αυτόνομης Οδήγησης", με την οποία φιλοδοξεί να προσδώσει στα αυτοκίνητά της την δυνατότητα να πραγματοποιούν ολόκληρα ταξίδια με τον οδηγό να έχει απλώς τον ρόλο του επιβλέποντα, ως δικλείδα ασφαλείας, αντί να έχει αυτός τον πλήρη έλεγχο. Επίσης σε πάρα πολλά αυτοκίνητα υπάρχουν τα συστήματα "lane-assist" και αυτόματα προσαρμοζόμενο cruise control, που τα καθιστούν ικανά να ταξιδεύουν στους μεγάλους αυτοκινητοδρόμους, χωρίς την εμπλοκή του οδηγού.

Φυσικά, υπάρχουν ακόμη πάρα πολλά νομικά θέματα που πρέπει να διευκρινιστούν πριν επιτραπεί η κυκλοφορία των πλήρως αυτόνομων οχημάτων, αλλά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το προς τα πού κατευθύνεται η εξέλιξη των ηλεκτρονικών βοηθημάτων.

Όπως αναφέρουμε και παραπάνω, το 2021, είναι η πρώτη φορά που οι μοτοσυκλέτες θα αποκτήσουν αυτή την τεχνολογία, με όλο και περισσότερους κατασκευαστές να προστίθενται σιγά-σιγά στην αντίστοιχη λίστα. Η Honda, που από την γέννησή της έχει καθιερωθεί ως συνώνυμο της τεχνολογικής πρωτοπορίας, δεν θα μπορούσε να απέχει από μια τέτοια εξέλιξη, την οποία μάλιστα -όπως ορίζει η φιλοσοφία της- την κατασκευάζει και την εξελίσσει μόνη της, αντί να την αγοράσει έτοιμη από εξωτερικό προμηθευτή. Δεν αποτελεί λοιπόν καμία έκπληξη το ότι η Honda ετοιμάζει το δικό της σύστημα αυτόματης προσαρμογής του cruise control, ούτε το γεγονός ότι θα συνδυάζεται και με ένα σύστημα υποστήριξης της κατεύθυνσης.

Οι πατέντες που κατέθεσε δείχνουν ένα σερβομηχανισμό πίσω από το λαιμό, ο οποίος συνδέεται μέσω μιας καδένας με το πιρούνι της μοτοσυκλέτας. Κάτω από κανονικές συνθήκες, ο μηχανισμός θα λειτουργεί σχεδόν όπως ένα σταμπιλιζατέρ, εκμηδενίζοντας τις ταλαντώσεις του μπροστινού. Σύμφωνα όμως με όσα βλέπουμε στην πατέντα, το σύστημα μπορεί να οδηγήσει την μοτοσυκλέτα από μόνο του, ειδικά όταν έχει να κάνει με αλλαγή λωρίδων στους αυτοκινητοδρόμους.

To πρωτότυπο Riding Assist της Honda

Η Honda έχει ήδη παρουσιάσει μια μοτοσυκλέτα που μπορεί να ισορροπεί από μόνη της, με το σύστημα Riding Assist-E, οπότε η βάση της τεχνολογίας είναι ήδη έτοιμο κι όχι απλώς σε θεωρητικό επίπεδο. Το σύστημα των radar, των καμερών και το αυτόματα προσαρμοζόμενο cruise control μπορούν να διαχειρίζονται τα φρένα και το γκάζι προκειμένου να διατηρείται μια απόσταση ασφαλείας στις μεταβαλλόμενες ταχύτητες της κίνησης των οχημάτων. Με την προσθήκη όμως του ελέγχου κατεύθυνσης, η μοτοσυκλέτα θα μπορεί να αλλάζει αυτόματα λωρίδες ή ακόμη και να ακολουθεί τις οδηγίες του συστήματος πλοήγησης (για παράδειγμα πότε να βγει σε μια έξοδο της εθνικής οδού) χωρίς την συμμετοχή του αναβάτη της. Ο σερβομηχανισμός θα μπορεί επίσης να επεμβαίνει για να αντισταθμίσει τους τυχόν δυνατούς πλευρικούς ανέμους ή σε περιπτώσεις ανάγκης, σε συνεργασία με το traction control και το ABS.

Φυσικά με ένα τέτοιο επίπεδο ελέγχου, η κεντρική μονάδα της μοτοσυκλέτας αποκτά έναν ζωτικής σημασίας ρόλο και είναι ξεκάθαρο ότι πρέπει να διασφαλιστεί η ακεραιότητά της. Οι κατασκευαστές αυτοκινήτων έχουν αρχίσει να παρουσιάζουν πιο εξελιγμένα συστήματα ημι-αυτονόμης οδήγησης, με κάμερες που καταγράφουν τον οδηγό, ώστε να είναι σίγουρο πως διατηρεί τον κύριο έλεγχο των συστημάτων και των χειριστηρίων, ακόμη κι όταν το αυτοκίνητο οδηγείται μόνο του. Οι πατέντες της Honda εισάγουν μια παρόμοια ιδέα για τις μοτοσυκλέτες.

Φαίνεται ξεκάθαρα μία κάμερα πάνω στον πίνακα οργάνων της μοτοσυκλέτας, η οποία είναι στραμμένη στο κεφάλι του αναβάτη, κι άλλη μία στην ουρά που σημαδεύει την πλάτη του. Το ζητούμενο είναι να καταγράφουν την θέση του σώματος μεταφέροντας δεδομένα στο σύστημα, βοηθώντας έτσι την κεντρική μονάδα να αποφασίσει αν είναι σε εγρήγορση και όντως συμμετέχει στην οδήγηση, και αν οι κινήσεις του στο τιμόνι είναι σκόπιμες ή τυχαίες.

Προφανώς θα χρειαστούν αρκετά χρόνια μέχρι ένα τέτοιο σύστημα θα είναι έτοιμο για να μπει σε μοτοσυκλέτες παραγωγής, αλλά είναι επίσης ξεκάθαρο προς τα πού κινούνται τα εργοστάσια σε ό,τι αφορά την τεχνολογία της αυτόνομης οδήγησης. Το ερώτημα είναι αν κάτι τέτοιο μπορεί να εφαρμοστεί στις μοτοσυκλέτες. Μπορεί η ιδέα του να παραχωρηθεί ένα σημαντικό ποσοστό ελέγχου σε έναν υπολογιστή να ακούγεται τρομακτική, αλλά αν τελικά αποδειχθεί αξιόπιστη η συγκεκριμένη τεχνολογία, το να αφαιρεθεί ένα κομμάτι εγκεφαλικής εμπλοκής του αναβάτη στις βαρετές διαδρομές των εθνικών οδών, για να μπορεί να ξαναπάρει τον πλήρη έλεγχο στα πιο ενδιαφέροντα κομμάτια, δεν είναι κάτι απαραίτητα κακό…

https://bit.ly/MOTO_676

Νέα Μοντέλα

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84^η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.