Νέο Benelli Imperiale 400 2019 στην EICMA

Ένας φόρος τιμής προς την Motobi
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

12/11/2018
Η Benelli QJ, θέλοντας να τιμήσει την μνήμη των ιδρυτικών μελών της αλλά και ένα κομμάτι της ιστορίας της που περιλαμβάνει το όνομα Motobi, παρουσίασε το ολοκαίνουργιο Imperiale 400, που είχαμε πρωτοδεί πέρυσι στην EICMA ως concept. Το μοντέλο αντλεί το σχεδιασμό του από τη δεκαετία του ’50 και συγκεκριμένα απ’ τις μοτοσυκλέτες τις εταιρείας Moto "B". Η εταιρεία δημιουργήθηκε απ’ τον Giuseppe Benelli που ήταν μηχανικός και ιδρυτικό μέλος της Benelli αφότου τσακώθηκε με τα υπόλοιπα αδέρφια το 1948. Έτσι, παρέα με τους δύο του γιους αποφάσισε να συνεχίσει σε ξεχωριστή πορεία, δημιουργώντας τη δική του φίρμα το 1949. Η εταιρεία άλλαξε όνομα έναν χρόνο μετά και μετονομάστηκε σε Motobi για συντομία, ενώ τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας της κατασκεύαζε μικρές μοτοσυκλέτες και scooter. Κατά τη διάρκεια της πορείας της παρουσίασε διάφορα μοντέλα δίχρονα και τετράχρονα, όμως λίγα χρόνια μετά το θάνατο του Giuseppe αγοράστηκε απ’ την Benelli το 1962, με τους γιούς του να επιστρέφουν στην αρχική οικογενειακή επιχείρηση.

Το νέο Imperiale 400, αποτελεί έναν φόρο τιμής για εκείνη την εποχή και το αποδεικνύει με την κλασσική του σχεδίαση, ενώ ο κινητήρας του είναι ολοκαίνουργιος και δεν χρησιμοποιείται από κάποιο άλλο μοντέλο, όπως συνηθίζει να κάνει η Benelli QJ. Ο κινητήρας 373,5 κυβικών με 1ΕΕΚ παράγει 20,5 ίππους στις 5.000 στροφές και η ροπή του φτάνει τα 2,95 χιλιογραμμόμετρα στις 3.500. Η αρχιτεκτονική του είναι άκρως κλασσική με το έμβολο να είναι κάθετο με τη νοητή γραμμή του εδάφους και με τις ψήκτρες να είναι όμορφα γυαλισμένες, κάνοντας την αντίθεση στο μαύρο χρώμα που κυριαρχεί. Παράλληλα η μονάδα ABS είναι έξυπνα τοποθετημένη κάτω απ’ τον καλά καμουφλαρισμένο ηλεκτρονικό ψεκασμό. Μηχανολογικά, η εξάτμιση ολοκληρώνει πλήρως την κλασσική αρχιτεκτονική του κινητήρα με το θάλαμο διαστολής των καυσαερίων να καταλήγει στον μικρής διαμέτρου σωλήνα. Οι ακτινωτές ζάντες με τις διαστάσεις τους -19 ιντσών μπροστά και 18 πίσω- προσφέρουν στον αναβάτη την συμπεριφορά των κλασσικών μοτοσυκλετών εκείνης της εποχής.

Όσον αφορά τις αναρτήσεις, τα δύο αμορτισέρ πίσω έχουν τη δυνατότητα ρύθμισης της προφόρτισης, ενώ μπροστά το τηλεσκοπικό πιρούνι δεν ρυθμίζεται. Τα φωτιστικά σώματα μοιράζονται τον ίδιο σχεδιασμό προσφέροντας έτσι μια ομοιομορφία στο σύνολο και μόνο το πίσω φανάρι ξεφεύγει απ’ το στρογγυλό σχήμα, διατηρώντας όμως τις κλασσικές γραμμές αναλλοίωτες. Ακόμη, η σέλα αποτελείται από δύο τμήματα ξεχωρίζοντας το χώρο του αναβάτη και του συνεπιβάτη, ολοκληρώνοντας τη κλασσική γραμμή που προσφέρει το ρεζερβουάρ τύπου δάκρυ. Ο πίνακας οργάνων, παραδοσιακά, δεν θα μπορούσε να αποτελείται από κάτι άλλο εκτός απ’ τα δύο αναλογικά όργανα που φέρουν όλες τις απαραίτητες ενδείξεις με το στροφόμετρο και το ταχύμετρο να είναι σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Το νέο μοντέλο θα είναι διαθέσιμο το 2019 σε κόκκινο, ασημί και μαύρο, ενώ η εταιρεία δεν αναφέρει πότε ακριβώς θα φτάσει στις αντιπροσωπείες και ποια θα είναι η τιμή, γεγονός απόλυτα λογικό καθώς η Benelli για το 2019 έχει ανοίξει πολλά μέτωπα τόσο στην μικρή κατηγορία με τα νέα μοντέλα των 125 κυβικών, όσο στην μεσαία κατηγορία με τη νέα της ναυαρχίδα το 752S.

 

Δείτε το gallery φωτογραφιών που συνοδεύει το άρθρο

 

 

 

 

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ         Imperiale 400                   

Αντιπρόσωπος:

MOTOWAY A.E.

Τιμή:

Αναμένεται

 

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

Μήκος (mm):

2.170

Ύψος (mm):

1.140 (χωρίς καθρέπτες)

Μεταξόνιο (mm):

1.450

Απόσταση από το έδαφος (mm):

170

Ύψος σέλας (mm):

780

 

ΠΛΑΙΣΙΟ

Τύπος:

Ατσάλινο σωληνωτό δύο δοκών

Πλάτος (mm):

815 (χωρίς καθρέπτες)

Βάρος κατασκευαστή, κενή / γεμάτη (kg):

200/-

Ρεζερβουάρ/ Ρεζέρβα: (L)

12/2

 

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ

Τύπος:

Τετράχρονος, μονοκύλινδρος, αερόψυκτος, με 1 ΕΕΚ και 4Β/Κ

Διάμετρος επί διαδρομή (mm):

72,7 x 90

Χωρητικότητα (cc):

373,5

Σχέση συμπίεσης:

8,5:1

Ισχύς (ΗΡ/rpm):

20,4/5.500

Ροπή (kg.m/rpm):

2,95/3.500

Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):

54,6

Τροφοδοσία:

Ψεκασμός

Σύστημα εξαγωγής:

1 σε 1

Σύστημα λίπανσης:

Υγρό κάρτερ

Σύστημα εκκίνησης:

Μίζα

 

ΜΕΤΑΔΟΣΗ

Συμπλέκτης:

Υγρός πολύδισκος

Πρωτεύουσα μετάδοση / σχέση:

Με γρανάζια

Τελική μετάδοση / σχέση:

Με αλυσίδα

ΠΙΣΩ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Δύο αμορτισέρ

Διαδρομή (mm):

65

Ρυθμίσεις:

Προφόρτιση

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

18 ιντσών

Ελαστικό:

130/80-18

ΦΡΕΝΟ

Ένας δίσκος 240mm με δαγκάνα ενός εμβόλου και ABS

 

ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

Αναλογικό στροφόμετρο και ταχύμετρο και μια LCD οθόνη. Ενδεικτικές λυχνίες για φλας, μεγάλη σκάλα φωτών, βλάβη κινητήρα, ABS, έλεγχο λαδιών

 

ΕΜΠΡΟΣ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Τηλεσκοπικό πιρούνι

Διαδρομή/Διάμετρος (mm):

110/41

Ρυθμίσεις:

 

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

19 ιντσών

Ελαστικό:

110/90-19

ΦΡΕΝΟ

Ένας δίσκος 300mm με δαγκάνα δύο εμβόλων και ABS

 

   

 

 

 

 

Ετικέτες

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.