TOKYO Motor Show 2019: Το VIDEO του MOTO!

Ένα γρήγορο VIDEO με όλα όσα έγιναν στο Τόκυο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/10/2019

Η μεγαλύτερη Έκθεση μοτοσυκλέτας της Ιαπωνίας είναι κομμάτι του TOKYO MOTOR SHOW της μεγάλης έκθεσης αυτοκινήτων, μοτοσυκλετών, ηλεκτροκίνητων, φορτηγών κτλ -  οτιδήποτε δηλαδή έχει να κάνει με κίνηση και κάποιας μορφής κινητήρα.

Το τί έγινε στο TOKYO MOTOR SHOW το έχετε μάθει αναλυτικά από τα άρθρα του motomag μέχρι και το τέλος της προηγούμενης εβδομάδας, επιστρέφουμε τώρα με ένα δικό μας VIDEO που σκοπό έχει να μετατρέψει σε εικόνα όλα όσα είδαμε μαζί τις προηγούμενες ημέρες.

Το TOKYO MOTOR SHOW δεν έχει τόσο μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον, όπως άλλα Σαλόνια, όπως η EICMA για παράδειγμα, έχει όμως σημαντικό δημοσιογραφικό ενδιαφέρον.

Δεν έχει εμπορικό ενδιαφέρον γιατί οι Ιάπωνες κατασκευαστές περιμένουν να έρθει το Μιλάνο για να δείξουν τα νέα μοντέλα, κι αυτό είναι καλό. Γιατί όσο το βάρος θα πέφτει στην EICMA τόσο θα παραμένει ο σχεδιασμός των νέων μοντέλων στα δικά μας πλαίσια.

Ήδη η Suzuki έχει ξεστρατίσει από αυτό το μονοπάτι. Ήδη θεωρεί επαγγελματικό σφάλμα να παραβλέπεις την αγορά της Ασίας μιλώντας με εκατομμύρια μονάδες, αντί για μερικές χιλιάδες όπως η Ευρώπη. Η Honda παραμένει κοντά σε αυτό που είχε πει στο MOTO απευθείας πριν δύο χρόνια, πως η αγορά της Ευρώπης μπορεί να υστερεί τόσο σε αριθμό μοντέλων όσο και σε καθαρό κέρδος πλέον, όμως ο σχεδιασμός των μοτοσυκλετών παγκοσμίως πρέπει να μείνει σε Ευρωπαϊκά πρότυπα γιατί και οι υπόλοιποι λαοί αυτά βλέπουν, αυτά ονειρεύονται, τα Ευρωπαϊκά μοντέλα. Και είναι λογικό! Κανείς δεν παθιάστηκε με το υπερκυβισμένο παπί, είναι ωραίο – κι εμείς το θέλουμε, αλλά μπροστά σε ένα CBR1000R, κοιτάς το CBR όπως και να το κάνουμε. Και η Honda πάσχει στον τομέα του «φτιάχνω μοτοσυκλέτες για το πάθος» από επιλογή μάλιστα. Διότι κάτι έχει δει, κάτι στο οποίο δεν κάνει λάθος και είναι αντικείμενο διαφορετικής ανάλυσης που καλύτερα να γίνει σε ξεχωριστό άρθρο για να πάρει την προσοχή που της αξίζει.

Αντίθετα δηλαδή από την Kawasaki που για εκείνη οι μοτοσυκλέτες, έτσι κι αλλιώς, είναι ένας τομέας που ασχολείται ξεκάθαρα από πάθος και κάπου στο τέλος στυγνά επαγγελματικά. Είναι τόσο μεγάλος κατασκευαστής και οι μοτοσυκλέτες τόσο μικρό κομμάτι της, που κανείς και ποτέ, δεν θα μπορέσει να πει πως η Kawasaki κάνει ό,τι κάνει λειτουργώντας επιχειρηματικά, με την στυγνή έννοια του όρου. Διότι και δώρο σε κανέναν δεν θα γίνει, προφανώς και θα έχει κέρδος.

Η Yamaha από την άλλη είναι η εταιρία που βλέπει την Honda ως τον μεγάλο αντίπαλο και στόχο έχει να την ξεπεράσει, και μάλιστα να το κάνει με πιο σπορ μοντέλα. Θέλει να είναι μία πρόταση προς το ίδιο κοινό αλλά «καλύτερα», κι όπου καλύτερα βάζει κανείς την διαφορετική φιλοσοφία απέναντι στους δύο τροχούς. Οι τέσσερις τους συνολικά, πλαισιώνουν την μοτοσυκλέτα απόλυτα και έχει ο καθένας την δική του ξεκάθαρη φιλοσοφία, κι ας έχουν πάρα πολλά κοινά σημεία στο σύνολο.

Το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον του TOKYO MOTOR SHOW βρίσκεται στα στελέχη. Παρόντες για να σου δείξουν τα νέα μοντέλα είναι οι άνθρωποι των εταιριών, όχι οι πωλητές, αλλά εκείνοι που σχεδιάζου και εξελίσσουν τα μοντέλα! Για παράδειγμα ο κύριος με το κουστούμι δίπλα στην Africa Twin, είναι ο άνθρωπος που ανέλυσε και σε εμάς κάθε πτυχή της νέας Africa όταν την οδηγήσαμε αποκλειστικά και αναλυτικά θα διαβάσετε στο επόμενο -επετειακό- τεύχος. Πρόκειται για τον κ. Morita, τον κύριο “LPL” που σημαίνει Large Project Leader, ο σκηνοθέτης του θέματος με λίγα λόγια.

Κάθε τομέας έχει πολλούς σχεδιαστές και έναν συντονιστή. Το μπλοκ του κινητήρα έχει τον δικό του Project Leader, το πλαίσιο το ίδιο κ.ο.κ. όλοι αυτοί έχουν έναν «αρχηγό», κάπως έτσι δουλεύουν όλες οι Ιαπωνικές εταιρίες, στις ευρωπαϊκές υπάρχουν διαφορές αν και σε πολλά σημεία η διαδικασία είναι ίδια. Αν θες να βρεις τον «αρχηγό» κάθε μοντέλου πρέπει να βρεθείς είτε στην παγκόσμια παρουσίασή του, είτε σε ευκαιρίες όπως το TOKYO MOTOR SHOW.

Το MOTO δεν χάνει παγκόσμιες παρουσιάσεις ακριβώς γιατί δίνει βάση στην δημοσιογραφική προσέγγιση και αυτό εκτιμάται -ακόμη- στην εποχή μας. Το TOKYO MOTOR SHOW λοιπόν μπορεί να μην αποτελεί στόχο επίσκεψης για το ευρύ κοινό, ή να μην έχει να δείξει τα πιο σημαντικά μοντέλα, όμως είναι η ατμόσφαιρα αυτή που αξίζει και οι άνθρωποι που είναι παρόντες που κάνουν την διαφορά.

Στο παρακάτω VIDEO δίνουμε την εικόνα των περιπτέρων των κατασκευαστών και όλες οι πληροφορίες για τις μοτοσυκλέτες υπάρχουν ήδη στις σελίδες μας.

Μαζί και φωτογραφικό υλικό από τα σημαντικότερα μοντέλα, μέσα από το TOKYO MOTOR SHOW, δείτε το VIDEO:

Ετικέτες

Triumph Tracker 400/Thruxton 400 2026 – Παρουσιάστηκαν με τιμές για Ελλάδα!

Με διαφορές σε πλαίσιο/ανάρτησες - Και ισχυρότερο κινητήρα κατά δύο ίππους
Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/12/2025

Η Triumph διευρύνει ακόμη περισσότερο την γκάμα των μονοκύλινδρων 400ριών της με Tracker 400 και Thruxton 400 με αισθητική εμπνευσμένη από τους flat track αγώνες και τα cafe racers αντίστοιχα.

Περιμέναμε ένα αλλά τελικά η Triumph παρουσίασε δύο μονοκύλινδρα 400άρια φτάνοντας έτσι την οικογένεια στα πέντε συνολικά μοντέλα, μαζί με τα Speed 400, Scrambler 400 X και Scrambler 400 XC.

Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν αισθητικές κυρίως διαφορές με τις άλλες εκδόσεις και μεταξύ τους φυσικά με το φαίρινγκ του 400ριού Thruxton να μας είναι γνωστό εδώ και καιρό από τις κατασκοπικές φωτογραφίες που έκαναν τον γύρο του διαδικτύου πολύ καιρό πριν από την παρουσίασή του. 

Οι δύο μοτοσυκλέτες φέρουν επίσης και μία ισχυρότερη έκδοση του μονοκύλινδρου μοτέρ με τη μέγιστη ισχύ να ανεβαίνει κατά 5% περίπου και να φτάνει τους 41,42 ίππους από 39,42 που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Αλλαγή στη ροπή δεν υπάρχει και έτσι η μέγιστη τιμή παραμένει στα 3,82 kg.m αλλά να κάνει την εμφάνισή της 1.000 στροφές ψηλότερα, στις 7.500 σ.α.λ., με το 80% αυτής να είναι διαθέσιμο από τις 3.000 σ.α.λ. Η αύξηση στην ισχύ προήρθε από νέο εκκεντροφόρο αλλά και την εκ νέου χαρτογράφηση του ψεκασμού.

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

Σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα βάσης που είναι το Spped 400, το Tracker 400 έχει φαρδύτερο τιμόνι κατά 23 χλστ., το οποίο είναι και χαμηλότερο κατά 134 ολόκληρα χλστ. Παράλληλα τα μαρσπιέ έχουν τοποθετηθεί 86 χλστ. πιο πίσω και 27 χλστ. ψηλότερα, με το νέο τρίγωνο της εργονομίας να δίνει μια πιο σπορ και επιθετική θέση οδήγησης. Διαφορετική είναι και η σέλα, όπως και το κάλυμμα-κοκοβιός της σέλας στο κομμάτι του συνεπιβάτη, οι ζάντες και το ρεζερβουάρ, με τo Tracker 400 να ξεχωρίζει από το μικρό του μασκάκι, αλλά και τα μεγάλα numver plates εκατέρωθεν της σέλας, όπως και από τους αποκλειστικούς χρωματισμούς.

Το Thruxton 400 έχει επίσης διαφορετικό ρεζερβουάρ -και από το Tracker-, αν και η χωρητικότητα είναι ίδια στα 13 λίτρα, ενώ ζυγίζει και τρία κιλά περισσότερα λόγω του φέρινγκ, με το βάρος του να φτάνει τα 176 κιλά πλήρες υγρών. Του Tracker βρίσκεται στα 173 κιλά. Το φαίρινγκ είναι αυτό που κάνει και τη μεγαλύτερη διαφορά στην αισθητική της μοτοσυκλέτας, που έχει κλιπόν και διαφορετική θέση οδήγησης, ενώ οι Βρετανοί αναφέρουν και μικρές αλλαγές στο πλαίσιο αποκλειστικά για τη συγκεκριμένη εκδοχή της μοτοσυκλέτας. Σε αυτήν την περίπτωση και έναντι του Speed 400 τα κλιπόν είναι 40 χλστ. πιο στενά και 246 χλστ. πιο χαμηλά τοποθετημένα με μπόλικο βάρος να φορτίζει πλέον τον εμπρός τροχό. Παράλληλα, τα μαρσπιέ βρίσκονται στην ίδια θέση με εκείνα του Tracker 400.

Μικρές διαφορές έχουμε και στη γεωμετρία του πλαισίου μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών. Το Tracker 400 έχει μεταξόνιο στα 1.371 χλστ. με κάστερ και ίχνος στις 24,4 μοίρες και 107,6 χλστ. αντίστοιχα, ενώ το Thruxton 400 έχει μεταξόνιο στα 1.376 χλστ. με κάστερ στις 24,5 μοίρες και ίχνος στα 101,5 χλστ. 

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

H Triumph αναφέρει ότι καθεμιά από τις δύο νέες μοτοσυκλέτες έχει το δικό της set up στις αναρτήσεις ώστε να ταιριάζει καλύτερα στη φιλοσοφία της έκδοσης και τη θέση οδήγησης, με το πιρούνι να είναι ανεστραμμένο στα 43 χλστ. Η διαδρομή του είναι 140 χλστ. στο Tracker και 135 χλστ. στο Thruxton ενώ και το μονό αμορτισέρ και στις δύο περιπτώσεις δίνει διαδρομή 130 χλστ.

Και οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν 17ρες χυτές ζάντες αλουμινίου που είναι διαφορετικής σχεδίασης μεταξύ των δύο μοντέλων και ελαστικά 110/70 και 150/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Ως πρώτης τοποθέτησης ελαστικά για το Thruxton επιλέχθηκαν τα Pirelli Diablo Rosso IV, ενώ για το Tracker έχουμε τα Pirelli MT60 RS και τα δύο εξαιρετικές επιλογές για τόσο προσιτές μοτοσυκλέτες.

Τέλος, ίδιο είναι το σύστημα πέδησης και στις δύο περιπτώσεις με το κύριο έργο της επιβράδυνσης να αναλαμβάνει 300άρης εμπρός δίσκος και ακτινικά τοποθετημένη 4πίστονη δαγκάνα της ByBre. 

Το Tracker 400 θα είναι διαθέσιμο στην Ελλάδα από τον ερχόμενο Μάρτιο με τιμή 6.390 ευρώ και το Thruxton 400 από τον Φεβρουάριο του 2026, με τιμή 6.690 ευρώ. Και τα δύο συνοδεύονται από εργοστασιακή εγγύηση δύο ετών χωρίς περιορισμό στα διανυθέντα χιλιόμετρα.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στις συλλογές που ακολουθούν.