Bimota Tesi-H2: Τελική μορφή και ιπποδύναμη!

Bimota – Kawasaki μέσα στο 2021
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/9/2020

Στην έκθεση της EICMA, που θα την ξανά δούμε να διοργανώνεται από το 2021, παρουσιάστηκε ο πρώτος καρπός της συνένωσης της Bimota με την Kawasaki, ένα Ninja H2 φτιαγμένο σε Tesi H2. Το είδαμε από κοντά σε ένα ξεχωριστό, φαντασμαγορικό περίπτερο που φιλοξενούταν μέσα στον χώρο της Kawasaki στην EICMA και η δουλειά που είχε επάνω του μαρτυρούσε το πόσο κοντά ήταν στην παραγωγή. Αυτό που είχαμε δει ήταν ένα έτοιμο, φτιαγμένο, λειτουργικό μοντέλο σε σημείο βιομηχανικής παραγωγής, όπως εξηγήσαμε και τότε. Διότι άλλη είναι η διαδικασία για κάτι που φτιάχνεις εξερευνώντας το πώς δουλεύει και άλλη για να το βγάλεις σε μαζική παραγωγή, τα αρχικά βήματα διαφέρουν καθώς σχεδιάζεις κάθε λεπτομέρεια μαζί με την θέση της στην γραμμή παραγωγής. Όταν ανακοινώθηκε λοιπόν, η Tesi H2 ήταν ήδη έτοιμη, πέρασε στο μεσοδιάστημα το στάδιο της εξέλιξης και πλέον είναι έτοιμη να γίνει διαθέσιμη, με τις πρώτες της φωτογραφίες να κάνουν τον γύρο του διαδικτύου.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, οι διαφορές εκείνου του μοντέλου που είδαμε, με βάση την τωρινή του -τελική- μορφή, είναι ελάχιστες.

κι όπως την είδαμε ζωντανά από κοντά:

Όταν η Tesi 1D βγήκε στην παραγωγή το ’90 με το hub-steering που σχεδίασε ο Pierluigi Marconi, έγινε αμέσως αντικείμενο συζήτησης καθώς φάνηκε να ανοίγει ένα παράθυρο προς μία διαφορετική κατεύθυνση στην κατασκευή των σπορ μοτοσυκλετών για το μέλλον. Αυτό το μέλλον βέβαια δεν ήρθε ποτέ με τον μαζικό τρόπο που φανταζόντουσαν οι ρομαντικοί της εποχής, καθώς τα συμβατικά πιρούνια δεν είχαν εξαντλήσει τα βήματα εξέλιξης, όπως και η βιομηχανική μηχανική επίσης για να δώσει λύσεις σε όλα όσα χρειάζεται μία μαζικότερη παραγωγή του hub-steering. Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος που η Bimota σταμάτησε να το εξελίσσει και όχι η παράξενη αίσθηση οδήγησης για την οποία έκαναν λόγο οι δοκιμές. Οι παραξενιές αυτές διορθώνονται τα υπόλοιπα όμως πιο δύσκολα. Στην εποχή μας όμως οι τεχνικές έχουν βελτιωθεί σε απίστευτο βαθμό, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για έναν γίγαντα της βιομηχανίας όπως η Kawasaki. Έχοντας εξαγοράσει το 49% της Bimota το επενδυτικό κεφάλαιο δεν είναι το μόνο που παρέχει στην ιστορική αυτή εταιρεία…

Από το 1984 και το KB3 έχουμε να δούμε Bimota με Kawasaki κινητήρα, και με την υπερτροφοδότηση που έχουν τώρα οι πράσινοι, αυτή είναι ακριβώς η πλέον κατάλληλη στιγμή για να δούμε και μία νέα Bimota με αυτό τον κινητήρα.

Η απόδοση του είναι σε άμεση συνάρτηση της μοτοσυκλέτας που θα τον φορά και μέχρι στιγμής κυμαίνεται από τα 200 ονομαστικά άλογα έως τα 310 με το ZH2 να αποδίδει 177 ίππους στον τροχό. Όπως το δυναμομετρήσαμε εμείς. Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν πως ο κινητήρας της Bimota θα ακολουθεί το H2 που σημαίνει 228 ίππους στις 11.500 στροφές και να τονίσουμε εδώ πως μιλάμε για νούμερο στον στρόφαλο και χωρίς την ram-air βοήθεια.

Με απίστευτη ροπή και καταιγιστική δύναμη, φαντάζεσαι πως το hub-steering έρχεται να λύσει ένα ανυπέρβλητο πρόβλημα κοσκινίσματος στο συμβατικό σχεδιασμό, πιρουνιού και τιμονιού, αλλά αυτό δεν ισχύει καθώς τα H2 αλλά και το ZH2 έχουν εξαιρετική σταθερότητα. Η Bimota υπόσχεται ακόμη μεγαλύτερη και όχι μόνο στην ευθεία…

Με εκτεταμένη χρήση carbon και την τεράστια εξέλιξη της τεχνολογία στην κατασκευή που αναφέρουμε και πιο πάνω, η Tesi-H2 καταφέρνει να κερδίσει 24 κιλά έναντι της H2 της Kawasaki πάνω στην οποία βασίζεται, οπότε δεν τίθεται και ζήτημα αύξησης βάρους… Το μεταξόνιο είναι πλέον μικρότερο κατά 10mm που είναι ικανά να κάνουν την διαφορά καθώς στα 1.445mm η Bimota είναι εντός φυσιολογικών ρυθμών για γρήγορη οδήγηση παντού και από εκεί και πάνω αρχίζουν τα πράγματα και γίνονται δύσκολα στην συχνή εναλλαγή κλίσεων.

Η τελική θα παραμένει η ίδια, όπως και όλα τα υπόλοιπα ηλεκτρονικά έως και σε αυτά που φαίνονται, στα όργανα.

Μία μοτοσυκλέτα με hub-steering που μάλιστα κοστίζει όσο ένα μικρό διαμέρισμα, δεν είναι σίγουρα μία μοτοσυκλέτα για πολύ κόσμο, αλλά η Bimota σκοπεύει να μην μείνει στις εξωτικές. Αναμένεται η συνέχεια της KB3, μία KB4 που θα φέρει την Bimota λίγο πιο κοντά σε ένα πιο προσιτή επίπεδο ενώ -ακόμη καλύτερα- η Bimota θα πατήσει στην ιστορική της εικόνα παράγοντας μοτοσυκλέτες με πιο ρετρό εμφάνιση. Η Tesi-H2 οφείλει να είναι όσο πιο διαστημική γίνεται…

Ετοιμάζεται η νέα Bimota KB4 - Θολές αποκαλύψεις

 

 

 

 

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.