EICMA 2023: NIU F600, F650 Sport & F650 Pro – Νέα ηλεκτρικά σκούτερ που καταργούν το άγχος της αυτονομίας
Αξιοποιώντας το δίκτυο ανταλλαγής μπαταριών NIU SWAP
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
15/11/2023
Η NIU παρουσίασε στην EICMA 2023 τρία νέα ηλεκτρικά σκούτερ, τα οποία σε απαλλάσσουν από το άγχος της αυτονομίας αλλά και το να βρεις χρόνο που απαιτείται για την φόρτιση των μπαταριών, αξιοποιώντας το δικό της δίκτυο ανταλλαγής μπαταριών, ενώ κάθε ένα διαφέρει ως προς την ισχύ του ηλεκτροκινητήρα και την αυτονομία της μπαταρίας.
Όπως έχουμε πει πολλές φορές η ηλεκτροκίνηση δεν είναι η μοναδική λύση μετακίνησης που θα υπάρχει στο μέλλον. Αυτό, όμως δεν σημαίνει ότι δεν επιλύει σημαντικά προβλήματα, ειδικά όσον αφορά την αστική μετακίνηση. Μέχρι στιγμής η συγκεκριμένη τεχνολογία αντιμετωπίζει σκόπελους που αναχαιτίζουν την εξάπλωσή της σε μεγαλύτερο βαθμό. Τα βασικότερα ζητήματα γύρω από την ηλεκτροκίνηση είναι η αυτονομία και ο χρόνος που απαιτούν οι μπαταρίες για να φορτίσουν που είναι δυσανάλογα μεγάλος σε σχέση με την ενέργεια που προσφέρουν. Στον χώρο της μοτοσυκλέτας αυτά μεγεθύνονται, καθώς το μικρό μέγεθος και η ανάγκη για χαμηλό βάρος δεν επιτρέπει την εγκατάσταση μεγάλων μπαταριών. Με τη σειρά του αυτό έχει συνέπεια στην αυτονομία, η οποία παραμένει περιορισμένη.
Αυτό το πρόβλημα επιχειρεί τώρα να λύσει η NIU με την παρουσίαση των F600, F650 Sport και F650 Pro, τα οποία θα μπορούν να ανταλλάξουν τις μπαταρίες τους στους σταθμούς που έχει δημιουργήσει η NIU. Μέσω του δικτύου της η εταιρεία ηλεκτρικών δικύκλων θέλει να δώσει την δυνατότητα στους χρήστες των σκούτερ της να αφήνουν την άδεια μπαταρία τους σε μία θυρίδα φόρτισης και με το κατάλληλο αντίτιμο να παίρνουν μία φορτισμένη για να συνεχίσουν την πορεία τους. Έτσι, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να σηκώσεις την σέλα, να αφαιρέσεις την άδεια μπαταρία και με το κατάλληλο αντίτιμο (δεν ανακοινώνεται ακριβές ποσό) να πάρεις μία πλήρως φορτισμένη. Σε αντάλλαγμα, αυτό που ζητάει η NIU είναι μία συνδρομή, η οποία καλύπτει απεριόριστο αριθμό εναλλάξιμων μπαταριών.
Τα τρία σκούτερ μοιράζονται το ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο με την απόσταση από το έδαφος να αγγίζει τα 250 χιλιοστά. Κοινά είναι επίσης τα φρένα με ένα δίσκο 220 χιλιοστών μπροστά και έναν 180 χιλιοστών πίσω που συνεργάζονται με σύστημα CBS, το βάρος στα 118 κιλά αλλά και μέγιστο αναρτώμενο φορτίο που ανέρχεται στα 150 κιλά.
Το ίδιο βλέπουμε να ισχύει και με τον βασικό εξοπλισμό, ο οποίος περιλαμβάνει χώρο για δύο full-face κράνη κάτω από τη σέλα – κάτι όχι τόσο σύνηθες στα ηλεκτρικά σκούτερ –, σύστημα ανάκτησης ενέργειας που φορτίζει ελαφρώς την μπαταρία κατά το φρενάρισμα, full-LED φωτιστικά σώματα με φλας που απενεργοποιούνται αυτόματα, GPS για τον εντοπισμό του οχήματος (μέσω της εφαρμογής) και ψηφιακή LCD οθόνη. Η ECU που χρησιμοποιείται στα F600, F650 Sport και F650 Pro δίνει την δυνατότητα για over-the-air ενημερώσεις λογισμικού, που σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να επισκεφτείς κάποιο σημείο service για να τις κάνεις. Τέλος, η εφαρμογή της NIU σου δίνει την δυνατότητα, εκτός από τον εντοπισμό της θέσης του σκούτερ, να το κλειδώνεις και ξεκλειδώνεις ασύρματα, να ενεργοποιήσεις επίσης ασύρματα τον συναγερμό, να δεις τα δεδομένα για κάθε βόλτα σου, την κατάσταση της μπαταρίας αλλά και πόση ενέργεια κατανάλωσες.
Βασική διαφορά μεταξύ των τριών όπως αναφέραμε είναι η ισχύς του τοποθετημένου στον πίσω τροχό ηλεκτροκινητήρα, το βάρος των δύο μπαταριών και μαζί και η αυτονομία που προσφέρουν. Έτσι, το F600 έχει δύο μπαταρίες 13,3 κιλών η κάθε μία, με την αυτονομία του να ανακοινώνεται στα 87 χιλιόμετρα. Η σταθερή ισχύς του ηλεκτροκινητήρα είναι 3kW (4 ίπποι). Για το F650 Sport οι δύο μπαταρίες σταματάνε την ζυγαριά στα 15,8 κιλά η κάθε μία με την αυτονομία εδώ να αυξάνεται στα 113 χιλιόμετρα, ενώ η σταθερή ισχύς παραμένει στα 3kW ή 4 ίππους. Τέλος, στο F650 Pro έχουμε δύο μπαταρίες 16 κιλών η κάθε μία, με την αυτονομία να κυμαίνεται ανάμεσα στα δύο προηγούμενα φτάνοντας τα 108 χιλιόμετρα. Η έκδοση Pro έχει την υψηλότερη απόδοση του ηλεκτροκινητήρα στα 5kW (6,8 ίπποι), που έχει αντίκρισμα και στην τελική του των 95 χ.α.ω, απέναντι στα 80 χ.α.ω και 70 χ.α.ω. για το F650 Sport και F600, αντίστοιχα.
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
23/9/2025
Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!
Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.
Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.
Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.
Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.
Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!
Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!
Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.
Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.
Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.
Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.
Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.
Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.
Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.
Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…
