Ossa enduro 250/300: Πολύ διαφορετική

Από το

Μαύρο Σκύλο

20/12/2011

Η ισπανική Ossa παρουσίασε μια πρωτότυπη μοτοσυκλέτα enduro, που είναι εντελώς διαφορετική και δεν μοιάζει με καμιά μοτοσυκλέτα από αυτές που παράγονται μέχρι σήμερα. Η πρώτη ουσιαστική διαφορά αφορά τον κινητήρα. Αυτός όχι μόνο είναι δίχρονος, αλλά έχει τροφοδοσία από ψεκασμό. Και μάλιστα όχι έναν “του εμπορίου” αλλά έναν ειδικά σχεδιασμένο και εξελιγμένο για αυτήν, με τη συνεργασία της Kokusan. Ο ψεκασμός της έχει δυο μπεκ, ένα στον στροφαλοθάλαμο και ένα δεύτερο στην κεφαλή, μια καινοτομία που θα βοηθήσει ώστε οι ρυθμίσεις του κινητήρα να γίνουν με πολύ μεγάλη ακρίβεια. Υπάρχει και βαλβίδα ελέγχου για το ύψος της θυρίδας εξαγωγής, με τον έλεγχό της να έχει ανατεθεί στην κεντρική μονάδα διαχείρισης. Ο κινητήρας έχει κιβώτιο ταχυτήτων τύπου κασέτας για εύκολη αφαίρεση, υδραυλικό συμπλέκτη, ενώ για την εκκίνησή του υπάρχει μόνο μίζα. Οι καινοτομίες συνεχίζονται και στην ασυνήθιστη χωροταξία του, με την εισαγωγή να γίνεται από το εμπρός μέρος και την εξάτμιση με τον απαραίτητο θάλαμο διαστολής να βολεύεται με το δαιδαλώδες σχήμα της στον χώρο που οι συμβατικές enduro έχουν το κουτί του φίλτρου αέρα. Το ρεζερβουάρ χωράει 9,8 λίτρα, το οποίο είναι επίσης ασυνήθιστου σχήματος και προεκτείνεται χαμηλά μέχρι τον κινητήρα. Μπροστά του βολεύονται τα ψυγεία και ανάμεσά του το κουτί του φίλτρου του αέρα. Το πλαίσιο είναι περιμετρικό από σωλήνες χρωμιομολυβδαινιούχου χάλυβα με αφαιρούμενο αλουμινένιο υποπλαίσιο. Οι αναρτήσεις της πρωτότυπης enduro προέρχονται από τη Ohlins και μάλιστα από την κορυφαία σειρά της την TTX, τόσο για το ανεστραμμένο πιρούνι με τα καλάμια των 48 χιλιοστών, όσο και για το αμορτισέρ που δίνει διαδρομή 335 χιλιοστά στον πίσω τροχό. Το αμορτισέρ δεν είναι τοποθετημένο στο κέντρο του πλαισίου αλλά δεξιά για να αφήνει χώρο για την εξάτμιση. Ένα πανέξυπνο σχεδιαστικά και με ελάχιστο μέγεθος μοχλικό το συνδέει με το αλουμινένιο ψαλίδι – κομψοτέχνημα. H ριζοσπαστική enduro της Ossa εξελίσσεται ήδη από το 2010, θα τρέξει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα enduro τo 2012, ενώ οι πρώτες είκοσι μοτοσυκλέτες θα βρουν τον δρόμο τους για τους αντιπροσώπους της στις αρχές του 2013. Η κανονική της παραγωγή έχει προγραμματιστεί για τον Ιούνιο του 2013, με 250 και 300 κυβικά στον κινητήρα. Το βάρος εκτιμούν ότι θα περιοριστεί στα 97 μόνο κιλά.

Αναμένεται νέα Ducati Panigale V4 R το 2026

Όπως δείχνουν έγγραφα της ιταλικής εταιρείας
V4 R
Από το

motomag

9/5/2025

Με την έλευση της ολοκαίνουργιας Panigale V4 για το 2025, που περιλαμβάνει νέο πλαίσιο, μονόμπρατσο ψαλίδι και ανανεωμένη αεροδυναμική, η Panigale V4 R που εκπροσωπεί τη Ducati στο WSBK οφείλει επίσης να ανανεωθεί. Όντως σύντομα αυτό θα συμβεί, καθώς νέα έγγραφα της Ducati δείχνουν ότι υπάρχει μια νέα έκδοση για την Panigale V4 R για το 2026.

Η υπάρχουσα V4 R έχει ήδη αποσυρθεί από τη γκάμα της Ducati σε ορισμένες αγορές και η εμφάνιση της είναι συνδεδεμένη με την προηγούμενη γενιά Panigale V4. Η υπάρχουσα μοτοσυκλέτα είναι σαφώς πολύ καλή αφού κερδίζει αγώνες στο υψηλότερο επίπεδο των WSBK, αλλά είναι σαφές ότι θα αντικατασταθεί σύντομα.

Στο τελευταίο έγγραφο αριθμού ταυτοποίησης οχημάτων της Ducati, που κατατέθηκε στην NHTSA, όπως απαιτείται από το νόμο, φαίνεται ότι θα υπάρξει μια νέα Panigale V4 R το 2026.

Με βάση το έγγραφο, θα είναι αρκετά διαφορετική από κάθε άλλη παραλλαγή της Panigale V4 αφού έχει ξεχωριστή ονομασία στη σειρά μοντέλων. Η V4 R έχει εδώ και καιρό τον δικό της κινητήρα σχεδιασμένο για να συμμορφώνεται με τα όρια χωρητικότητας του WSBK και να προσφέρει περισσότερες δυνατότητες αγωνιστικού tuning από την έκδοση μαζικής παραγωγής της Panigale V4. Η προσθήκη μιας ξεχωριστής ονομασίας VIN της γραμμής μοντέλου υποδηλώνει ότι θα μπορούσε επίσης να αποκτήσει διαφορετικό πλαίσιο σε σύγκριση με το μοντέλο μαζικής παραγωγής.

Πάντως οι κατασκευαστές δεν είναι πιθανό να επενδύσουν πολλά στην ανάπτυξη νέων κινητήρων απλά για το 2026, καθώς αναμένεται να υιοθετηθούν νέοι κανονισμοί στο WSBK το 2027 για να διασφαλιστεί ότι οι μοτοσυκλέτες δεν θα είναι ταχύτερες από τις μειωμένης χωρητικότητας μηχανές MotoGP των 850 κυβικών που θα τεθούν σε ισχύ εκείνη τη χρονιά.