Piaggio - Πατέντες για 4τροχο scooter

Με βάση όχι το MP3 αλλά το MyMoover
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/11/2022

Γιατί δύο όταν μπορείς να έχεις τρεις. Γιατί τρεις όταν μπορείς να έχεις τέσσερις. Γιατί τέσσερις… οχι, οι πέντε μπορούν να περιμένουν. Οι νέες πατέντες της Piaggio αφορούν σε ένα νέο τετράτροχο scooter που δεν θα βασίζεται στο εμβληματικό Leaning Wheel MP3, αλλά στο επίσης τρίτροχο επαγγελματικό MyMoover

Το πρωτότυπο σχέδιο πάνω στο οποίο θα βασιζόταν το Leaning Wheel MP3 της Piaggio σχεδιάστηκε to 1999 από τον Luciano Marabese (που πέθανε το 2016), με το τρίκυκλο scooter της ιταλικής εταιρείας να κάνει το ντεμπούτο του στην αγορά το 2006. Αργότερα, η Marabese Design, δηλαδή ο Luciano και οι γιοί του Riccardo & Roberto προσχώρησαν στην ελβετική Quadro (μετέπειτα Qooder), και σχεδίασαν για εκείνη τα τρίτροχα αλλά και τετράτροχα scooter της.

Τώρα, η Piaggio κατέθεσε πατέντες για ένα δικό της τετράτροχο scooter, που όμως δεν θα βασίζεται στο σχέδιο του MP3, αλλά του επαγγελματικού τρικύκλου MyMoover, με ανεστραμμένη διάταξη. Ενώ δηλαδή το MyMoover έχει σταθερό τον μπροστά τροχό, με τους δυο πίσω να παίρνουν κλίση, το όχημα των πατεντών έχει δυο μπροστά που παίρνουν κλίση και δυο ακόμα -σταθερούς- πίσω.

Στόχος, η δημιουργία ενός τετράτροχου Leaning Wheel επαγγελματικού scooter, με μικρό πλάτος, για αστικά delivery.

Η Piaggio “ξεσήκωσε” τη διάταξη του οπίσθιου τμήματος του MyMoover, μαζί με τον τετράχρονο μονοκύλινδρο κινητήρα των 125 κ.εκ. του scooter, προσθέτοντας του ένα διαφορετικό μπροστινό τμήμα με δύο τροχούς, αντί για έναν.

Το νέο μπροστινό τμήμα δεν προέρχεται από το MP3, όπως μπορεί να δει κανείς από την απουσία του γνωστού παραλληλόγραμμου συστήματος συνδέσμων που έχει το πρώτο πάνω από τους τροχούς. Αντίθετα διαθέτει ένα απλούστερο, ελαφρύτερο και φθηνότερο design, με την παραλληλόγραμμη διάταξη των συνδέσμων να βρίσκεται ανάμεσα στους τροχούς, και όταν σπρώχνεις το τιμόνι, στρίβει ολόκληρο το μπροστινό σύστημα, αντί να χρησιμοποιεί διαφορετικό σύνδεσμο για κάθε μπροστινό τροχό όπως στο MP3.

Η μπροστινή ανάρτηση δεν περιγράφεται λεπτομερώς στις πατέντες, όμως μοιάζει να είναι μια παραλλαγή στο σύστημα με μοχλικό σύνδεσμο Watt που έδειξε σε πατέντες πριν λίγους μήνες η ιταλική εταιρεία, με βάση ένα… Beverly.

Το σύστημα μπορεί να μιμηθεί κατά προσέγγιση τη γραμμική κίνηση ενός τηλεσκοπικού πιρουνιού, αντίθετα με την καμπύλη ενός συστήματος με συνδέσμους, δίνοντας παράλληλα την ευκαιρία στην Piaggio να εισάγει και γεωμετρία που θα αποτρέπει τη βύθιση κατά το φρενάρισμα, ως anti-dive σύστημα. Όλο το σύστημα της ανάρτησης βρίσκεται στο εσωτερικό των μπροστινών τροχών, δημιουργώντας μικρό μετατρόχιο, μειώνοντας όμως έτσι και τη διαδρομή του μπροστινού συστήματος.

Αναμένουμε να δούμε αν το συγκεκριμένο σύστημα περάσει κάποια στιγμή στην παραγωγή, και αν το τρίκυκλο MyMoover αποκτήσει και τετράτροχο αδελφό.

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.