Yamaha: Με αγωνιστικό κιβώτιο Seamless το επόμενο R1

Νέα σχέδια με λεπτομέρειες από την πατέντα της Yamaha
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/6/2022

Το Σεπτέμβρη του 2018 ήρθαν στο φως της δημοσιότητας οι πρώτες πληροφορίες για την πατέντα που είχε καταθέσει η Yamaha, η οποία αφορούσε ένα κιβώτιο ταχυτήτων seamless σε κινητήρα R1. Στα τέλη του 2020 μια αντίστοιχη πατέντα για κιβώτιο seamless σε μοτοσυκλέτα παραγωγής είχε καταθέσει και η Ducati, δείχνοντας πως τα επόμενα χρόνια στην κατηγορία των superbike θα αντικατασταθούν τα συστήματα quick-shifter Up/Down με κιβώτια seamless, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις κορυφαίες εκδόσεις τους που έχουν “homologation” για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motul-SBK, δηλαδή τα Yamaha R1-M και Ducati Panigale V4R.

Ο λόγος που –στην αρχή τουλάχιστον – τα κιβώτια seamless θα τα δούμε μόνο σε συγκεκριμένα μοντέλα παραγωγής, δεν είναι μόνο το υψηλό κόστος κατασκευής και εξέλιξής τους, αλλά και ο εξαιρετικά περίπλοκος σχεδιασμός τους που αποτελείται από πολλά μικρού μεγέθους εξαρτήματα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αντοχή τους στο χρόνο και το κόστος συντήρησης από τα δίκτυα των συνεργείων της κάθε χώρας και όχι από εξειδικευμένους μηχανικούς των εργοστασιακών ομάδων, όπως συμβαίνει έως τώρα. Θυμίζουμε πως τα seamless κιβώτια ταχυτήτων έκαναν πρώτη φορά την εμφάνισή τους στα MotoGP από την Honda και έκτοτε χρησιμοποιούνται απ’ όλες τις εταιρείες, όμως τα πρώτα χρόνια μόνο της Honda δούλευε ως seamless και στα κατεβάσματα ταχυτήτων. Οι πατέντες για τα seamless κιβώτια παραγωγής της Yamaha και της Ducati ακολουθούν την ίδια φιλοσοφία με τα αγωνιστικά, όμως έχουν διαφορετικό σχεδιασμό και λιγότερα μηχανικά μέρη. Αναλυτικά για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των seamless  κιβωτίων, αλλά και τις διαφορές που έχουν με τα συμβατικά και DCT κιβώτια, μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

Το βέβαιο είναι, πως οι νέοι αυστηρότεροι κανονισμοί του WSBK που περιορίζουν τη δυνατότητα μεγάλης κλίμακας αλλαγών σε σχέση με τα μοντέλα παραγωγής, έχουν κάνει πράξη την φράση: “Οι αγώνες βελτιώνουν το είδος”.

Χάρη σε αυτούς τους αυστηρότερους κανονισμούς η Kawasaki στο ZX10-RR, η BMW στο M1000RR και η Yamaha στα νέα R1 χρησιμοποιούν πολύ υψηλής ποιότητας και τεχνολογίας συστήματα κίνησης των βαλβίδων (σκλήρυνση μετάλλων DLC (diamond like coating) σε εκκεντροφόρους και ενδιάμεσα κοκοράκια για , κούφιες βαλβίδες τιτανίου, προηγμένα συστήματα λίπανσης κ.τ.λ. ώστε σε αγωνιστική χρήση να δουλεύουν αξιόπιστα σε πολύ υψηλότερες στροφές.

Οπότε αν θέλουν οι μοτοσυκλέτες τους στο Motul-WSBK να έχουν seamless κιβώτιο, τότε αναγκαστικά θα πρέπει να έχει seamless και έκδοση παραγωγής που θα βασίζεται η εργοστασιακή μοτοσυκλέτα.

 

Triumph Tiger 400: Ενδεχόμενο να έρθει και να προλάβει μικρό Tenere και Tuareg!

Σε δοκιμασμένη πλατφόρμα το τέταρτο τετρακοσάρι της Triumph στην πιο ανταγωνιστική κατηγορία
Triump Tiger 400
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/9/2025

Μετά τα Speed, Scrambler και Thruxton, η Triumph φαίνεται έτοιμη να επεκτείνει την πλατφόρμα των 400 κυβικών και στον δημοφιλή κόσμο των adventure

Η συνεργασία Triumph–Bajaj έχει ήδη δώσει στην αγορά μια πλήρη γκάμα μεσαίου κυβισμού, που στοχεύει να κυριαρχήσει στο δημοφιλές εύρος 300-500cc. Μετά το γυμνό Speed 400, το crossover Scrambler 400 X με την πιο αγριεμένη έκδοση XC και το πιο πρόσφατο Thruxton 400, όλα δείχνουν ότι η επόμενη λογική κίνηση θα είναι μια adventure πρόταση, ένα Tiger 400. Ένα μοντέλο που θα μπορούσε να σταθεί απέναντι σε εδραιωμένους ανταγωνιστές όπως το Royal Enfield Himalayan 450 και το KTM 390 Adventure.

Η πρώτη “γεύση” του ενδεχόμενου Tiger 400 έρχεται από ψηφιακό σχέδιο που δημοσιεύτηκε σε ινδικά μέσα. Εκεί βλέπουμε μια μοτοσυκλέτα με σπορ-τουριστικό χαρακτήρα εμπνευσμένο από το Tiger Sport 660, βασισμένη όμως στα τεχνικά θεμέλια των υπαρχόντων 400. Μισό fairing, ψηλή ζελατίνα, μυώδες ρεζερβουάρ, μπροστινό φτερό τύπου “ράμφος” και full LED φώτα με DRL δίνουν σαφείς αναφορές στα μεγαλύτερα Tiger. Στα μηχανικά μέρη συναντάμε ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, πίσω μονό αμορτισέρ, ζάντες αλουμινίου με ελαστικά διπλής χρήσης και μονό δίσκο σε κάθε τροχό, εξοπλισμό ήδη γνώριμο από το Scrambler 400 X.

Στην καρδιά του Tiger 400 θα χτυπά ο γνωστός μονοκύλινδρος των 398,15 κ.εκ., υγρόψυκτος με 4 βαλβίδες, που αποδίδει 39,5 ίππους και 3,8 κιλά ροπής, συνδυασμένος με κιβώτιο ταχυτήτων έξι σχέσεων. Ένας κινητήρας που έχει ήδη αποδείξει τη φιλικότητα και την ευελιξία του, ιδανικός τόσο για ταξίδι όσο και για πιο ελαφρύ χωμάτινο παιχνίδι. Δεν αποκλείεται η Triumph να παρουσιάσει και πιο “μάχιμη” adventure εκδοχή με ακτινωτές ζάντες 21 και 18 ιντσών και αναρτήσεις μεγαλύτερης διαδρομής.

Προς το παρόν όλα αυτά παραμένουν υποθέσεις, και δεν είναι η πρώτη φορά που ακούγονται, όμως το ενδιαφέρον για ένα Tiger 400 παραμένει τεράστιο, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και σε αναπτυσσόμενες αγορές όπως η Ινδία. Αν επιβεβαιωθεί στην EICMA 2025, τότε η Triumph θα κλείσει ιδανικά τον κύκλο της γκάμας 400, βάζοντας δυνατά πόδι και στην πιο “καυτή” κατηγορία της αγοράς.