Aspar Circuit - Η πίστα του Jorge Martinez “Aspar” άνοιξε τις πύλες της

Ανακοινώθηκαν οι μέρες και ώρες λειτουργίας

Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

17/5/2024

Μετά από σχεδόν ένα χρόνο αναμονής, οι εργασίες αναβάθμισης στην ιδιωτική πίστα Aspar ολοκληρώθηκαν, με το “Aspar Universe”, όπως αποκαλείται το τεράστιο σύμπλεγμα, να ανοίγει τις πύλες του στο κοινό από Πέμπτη μέχρι και Κυριακή, έχοντας ως στόχο να γίνει μήτρα νέων πρωταθλητών αλλά και ένας χώρος που θα μπορούν όλοι να διασκεδάσουν με ασφάλεια.

Σας έχουμε ήδη ενημερώσει για το μεγαλεπήβολο όραμα του θρυλικού τέως αναβάτη των GP και νυν ιδιοκτήτη ομάδας σε Moto2 και Moto3, Jorge Martinez “Aspar”. Με έδρα την Guadassuar της Valencia, το τεράστιο σύμπλεγμα της πίστας Aspar απλώνεται σε συνολική έκταση 370.000 τ.μ. και διαχωρίζεται σε τέσσερα τμήματα. Η κύρια ασφάλτινη πίστα έχει συνολικό μήκος 2,2 χιλιομέτρων, ενώ η χωμάτινη φτάνει τα 1,1 χιλιόμετρα. Όπως είναι φυσικό τα καρτ δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν, έχοντας μία δική τους πίστα 850 μέτρων.

Στον αχανή χώρο βρίσκουμε επίσης την ακαδημία Aspar KSB Sport, η οποία μαζί με τις δύο εκπαιδευτικές της πίστες καταλαμβάνει συνολικά 18.000 τ.μ. Ακόμη, υπάρχει το Μουσείο Aspar, τα paddock που απλώνονται σε έναν χώρο 10.000 τ.μ., χώρος στάθμευσης, αίθουσα ενημέρωσης, εστιατόριο, χώρος εκδηλώσεων και αναρρωτήριο. Μιλάμε για ένα ολοκληρωμένο μηχανοκίνητο θεματικό πάρκο.

Οι εγκαταστάσεις αυτές δίνουν τη δυνατότητα στην Aspar Circuit να εξελιχθεί σε ένα μοναδικό περιβάλλον, ικανό να φιλοξενήσει πλήθος δραστηριοτήτων. Η αρχή έγινε στις 15 Μαΐου 2024, ημερομηνία-σταθμός, όπου η πίστα ανακοίνωσε ότι ανοίγει τις πύλες της στο κοινό. Όσοι το επιθυμούν θα έχουν τη δυνατότητα να ενοικιάσουν καρτ (παιδικά, ενηλίκων και διθέσια), με τα οποία θα μπορούν να τρέχουν στην πίστα και να αγωνίζονται. Εννοείται ότι υπάρχει πρόβλεψη και για όσους έχουν δικό τους καρτ, οι οποίοι θα μπορούν βάσει προγραμματισμού να οδηγήσουν στην πίστα. Για τους μοτοσυκλετιστές τώρα, η Aspar Circuit δίνει την δυνατότητα σε όσους θέλουν να τρέξουν με την δική τους μοτοσυκλέτα στην μεγάλη πίστα.

Οι διαδρομές μπορούν να δεχτούν αλλαγές, με στόχο προπονήσεις και ιδιωτικές δοκιμές, ένα χαρακτηριστικό που θα εκτιμήσουν ιδιαίτερα ομάδες και αναβάτες, καθώς με αυτόν τον τρόπο έχουν την δυνατότητα να δοκιμάσουν τα όριά τους σε διαφορετικές περιπτώσεις, που απεικονίζουν διαφορετικές πίστες. Η αχανής έκταση παρέχει ακόμη υπηρεσίες για την διοργάνωση διαφόρων εκδηλώσεων, παρουσιάσεων, συνέδριων και ό,τι άλλο επιθυμεί κάποια εταιρεία.

Η πίστα θα είναι ανοιχτή τέσσερις ημέρες της εβδομάδας, από Πέμπτη μέχρι και Κυριακή. Για την κύρια ασφάλτινη πίστα των 2,2 χιλιομέτρων, οι ώρες λειτουργίας έχουν οριστεί από τις 9:00 π.μ. μέχρι και τις 6:00 μ.μ. (τοπική ώρα), ενώ για αυτή των καρτ το ωράριο διευρύνεται από τις 9:00 το πρωί μέχρι και τις 8:00 το απόγευμα. Το εστιατόριο, το οποίο αποτελεί τμήμα του συμπλέγματος Aspar θα ανοίγει τις πύλες του την ίδια ώρα με τις πίστες και θα παραμένει ανοιχτό μέχρι και τις 7:00 μ.μ.

Δεν σταματάμε όμως εδώ, καθώς η πίστα του Jorge Martinez θέλει να αποτελέσει ταυτόχρονα και φυτώριο νέων αναβατών, περικλείοντας στους κόλπους της, τη σχολή Aspar KSB Sport, με τα γραφεία της να βρίσκονται εντός του χώρου. Στόχος της ακαδημίας είναι η εύρεση, ανάπτυξη και εξέλιξη νέων ταλέντων, τόσο για μέσα στις πίστες, όσο και έξω από αυτές, στα box. Επιπροσθέτως, θα περιλαμβάνονται προγράμματα εκπαίδευσης οδήγησης μοτοσυκλέτας για όλα τα επίπεδα και ηλικίες. Από την άλλη, οι μηχανολόγοι του Τεχνικού τμήματος της Aspar KSB θα μπορούν να εφαρμόσουν πρακτικά τις γνώσεις τους, εντός επαγγελματικού περιβάλλοντος.

Τέλος, η τεράστια έκταση της πίστας προβλέπεται να αποτελέσει ταυτόχρονα και τα κεντρικά της αγωνιστικής ομάδας Aspar, από το Ισπανικό Πρωτάθλημα μέχρι και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP. Έτσι, γίνεται πιο εύκολο για τις εταιρείες και τους χορηγούς να έρθουν σε επαφή με την ισπανική ομάδα.

Η συγκεκριμένη πίστα αποτελεί το απαύγασμα μίας γενικότερης φιλοσοφίας γύρω από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό που διατρέχει ολόκληρη την Ισπανία. Για να φτάσει όμως εκεί, δημιουργώντας τεράστιας έκταση συμπλέγματα, που μεταξύ άλλων αποτελούν και φυτώρια νέων πρωταθλητών, πέρασε από πολλά στάδια. Όπως έχουμε ξαναπεί, για να μπορέσουμε κάποια στιγμή κι εμείς να φτάσουμε σε ένα υψηλό επίπεδο θα πρέπει να ξεκινήσουμε από πιο χαμηλά, φτιάχνοντας πίστες για τον κόσμο και τα εθνικά πρωταθλήματα. Αντί λοιπόν να συζητάμε για πίστες MotoGP και F1 που απαιτούν τεράστια οικονομικά ποσά για να στηθούν και να καλύψουν τις προδιαγραφές, θα ήταν καλό να ξεκινήσουμε την κουβέντα από πιο γερές βάσεις, φτιάχνοντας πίστες που θα έχουν έσοδα από τους αναβάτες, αλλά και από εταιρείες. Η Ελλάδα έχει πολλούς χώρους, όπου μπορούμε να φτιάξουμε πίστες και χάρη στο ορεινό της ανάγλυφο να είναι και αρκούντως τεχνικές. Πρέπει όμως να ξεκινήσουμε από χαμηλά, χτίζοντας το επίπεδο και την φιλοσοφία γύρω από τους αγώνες, για να φτάσουμε κάποια στιγμή να συζητάμε για Παγκόσμια Πρωταθλήματα.

Ετικέτες

aspar

motogp

https://bit.ly/MOTO_678

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!