Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Test, Βαλένθια: Aprilia με Fernandez και Bezzecchi στην κορυφή - Όλοι οι χρόνοι

Ducati, KTM ακολουθούν, στη γαλαρία τα Yamaha V4
raul
Από τον

Παύλο Καρατζά

19/11/2025

Μετά τον τελικό γύρο του MotoGP στη Βαλένθια την Κυριακή, οι ομάδες και οι αναβάτες επέστρεψαν στην ίδια πίστα για να ξεκινήσουν τις προετοιμασίες τους για το 2026 με μια ημέρα επίσημων δοκιμών.

Η βροχή της προηγούμενης νύχτας καθυστέρησε το πρόγραμμα και η δοκιμή παρατάθηκε μέχρι τις 5:30 μ.μ., χωρίς μεσημεριανό διάλλειμα.

Ο Fabio Quartararo ήταν ο γρηγορότερος στις 2:30 μ.μ., έχοντας ξεκινήσει με την Inline M1 πριν αλλάξει στην V4, ενώ κάθε αναβάτης της Yamaha φαινόταν να έχει στη διάθεσή του μία Inline και μία V4 μοτοσυκλέτα.

Στην συνέχεια, ο Raul Fernandez και ο Marco Bezzecchi με Aprilia εναλλάχτηκαν στην κορυφή με τον πρώτο να σημειώνει τον ταχύτερο γύρο της ημέρα. Μάλιστα, ο Bezzecchi φαινόταν να δοκιμάζει νέα αεροδυναμικά βοηθήματα με την μοτοσυκλέτα του να φέρει μαύρες και άσπρες ρίγες για να μην φαίνονται λεπτομέρειες.

Ο Toprak Razgatlioglu, τριπλός πρωταθλητής WorldSBK, συμμετείχε για πρώτη φορά σε επίσημη δοκιμή MotoGP και επικεντρώθηκε μόνο στην V4 μοτοσυκλέτα. Στη δοκιμή έκανε επίσης το ντεμπούτο του στην μεγάλη κατηγορία και ο rookie Diogo Moreira, για την LCR Honda.

Ο φετινός Πρωταθλητής Marc Marquez δεν συμμετείχε στο τεστ, καθώς ακόμη αναρρώνει από τον τραυματισμό του και κατά πάσα πιθανότητα θα επιστρέψει στην επίσημη δοκιμή της Μαλαισίας αρχές Φεβρουαρίου.

Ο Nicolo Bulega ερχόμενος από το WSBK και αντικατέστησε τον Marquez στους δύο τελευταίους γύρους της σεζόν ήταν εξαιρετικός και σημείωσε τον όγδοο ταχύτερο χρόνο, μπροστά από τον Francesco Bagnaia που ήταν 10ος και σημείωσε πτώση προς το τέλος.

Ο Franco Morbidelli της VR46 απουσίαζε λόγω τραυματισμού και αντικαταστάθηκε από τον αναβάτη Moto2 Celestino Vietti.

Αν και η Honda έχει ανέβει στην κατηγορία C, μαζί με την KTM και την Aprilia, η Yamaha που είναι στην κατηγορία D, θα παραμείνει για δοκιμές στη Βαλένθια σήμερα.

Παρακάτω ο ταχύτερος χρόνος ανά αναβάτη:

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Μοτοσυκλέτα

Χρόνος

1

Raul Fernandez

Trackhouse Racing

Aprilia RS-GP

1:29.373

2

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

Aprilia RS-GP

1:29.400

3

Alex Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

Ducati GP26

1:29.457

4

Fermin Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

Ducati GP25

1:29.550

5

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

KTM RC16

1:29.581

6

Maverick Vinales

Red Bull KTM Tech3

KTM RC16

1:29.620

7

Fabio di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

Ducati GP26

1:29.641

8

Nicolo Bulega

Ducati Leonovo Team

Ducati GP26

1:29.661

9

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

KTM RC16

1:29.711

10

Pecco Bagnaia

Ducati Leonovo Team

Ducati GP26

1:29.731

11

Ai Ogura

Trackhouse Racing

Aprilia RS-GP

1:29.834

12

Joan Mir

Honda HRC Castrol

Honda RC213V

1:29.872

13

Johann Zarco

LCR Honda Castrol

Honda RC213V

1:29.894

14

Luca Marini

Honda HRC Castrol

Honda RC213V

1:29.916

15

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha

Yamaha M1

1:29.927

16

Jorge Martin

Aprilia Racing

Aprilia RS-GP

1:29.994

17

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

KTM RC16

1:30.326

18

Toprak Razgatlioglu

Prima Pramac Racing

Yamaha M1

1:30.667

19

Alex Rins

Monster Energy Yamaha

Yamaha M1

1:30.720

20

Jack Miller

Prima Pramac Racing

Yamaha M1

1:30.864

21

Diogo Moreira

Honda LCR

Honda RC213V

1:31.197

22

Celestino Vietti

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

Ducati GP24

1:32.511