Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

Noah Dettwiler – Ξεπέρασε τον κίνδυνο και βγήκε από το κώμα!

Ανακουφιστική ενημέρωση από την ομάδα του Ελβετού, CIP Green Power
Noah Dettwiler
Από το

motomag

2/11/2025

H ομάδα του άτυχου αναβάτη της Moto3 Noah Dettwiler, μας ενημερώνει για τη δραματική βελτίωση της υγείας του τραυματία αγωνιζομένου, με τον Ελβετό να έχει διαφύγει τον κίνδυνο για τη ζωή του, και τους γιατρούς να τον έχουν ξυπνήσει από το κώμα στο οποίο βρισκόταν! Παρόλα αυτά ο δρόμος της αποκατάστασης θα είναι μακρύς και δύσκολος, καθώς τα τραύματα είναι πολλά και σημαντικά.

Στην ανακοίνωσή της 31ης Οκτωβρίου 2025, η CIP Green Power αναφέρει τα εξής: ‘Κατά τη διάρκεια του γύρου αναγνώρισης του Grand Prix της Μαλαισίας την Κυριακή (26 Οκτωβρίου), ο Noah Dettwiler ενεπλάκη σε σοβαρό ατύχημα.

Το ατύχημα απαιτούσε άμεση ιατρική παρέμβαση στην πίστα, όπου ο Noah υπέστη πολλαπλές καρδιακές ανακοπές με το ιατρικό προσωπικό να προχωρά σε επιτυχή ανάνηψη. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε αεροπορικώς στο νοσοκομείο της Κουάλα Λουμπούρ, όπου οι γιατροί πραγματοποίησαν αρκετές επείγουσες χειρουργικές επεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης της αφαίρεσης του σπλήνα του για να σταματήσει η σοβαρή αιμορραγία και μιας πρώτης επέμβασης στο πόδι του, το οποίο είχε υποστεί ανοιχτό κάταγμα.

Επίσης, του έβαλαν καθετήρα για να παρακολουθούν την ενδοκρανιακή πίεση. Ο Noah υπέστη παράλληλα σοβαρές θλάσεις στους πνεύμονες και παρέμεινε σε κρίσιμη κατάσταση για αρκετές ημέρες.

Την Τετάρτη, οι γιατροί ανακοίνωσαν ότι η κατάστασή του δεν ήταν πλέον κρίσιμη και από εκείνη τη στιγμή και μετά συνέχισε να σημειώνει αξιοσημείωτη πρόοδο. Μετά από επιπλέον ακτινογραφίες, οι γιατροί διαπίστωσαν επίσης ένα κάταγμα στον αυχένα του. Θα χρειαστεί να φορέσει κολάρο για μερικές εβδομάδες για να σταθεροποιηθεί. Τώρα είναι ξύπνιος και επικοινωνεί με την οικογένειά του και τους γιατρούς.

Νωρίτερα σήμερα (31/10), μπόρεσε να βγει από την εντατική και μεταφέρθηκε σε ιδιωτική κλινική στην Κουάλα Λουμπούρ για να συνεχίσει την ανάρρωσή του. Θα χρειαστεί να υποβληθεί σε άλλη μια εγχείρηση στο πόδι του, αλλά δεν είναι ακόμα σαφές πότε θα μπορέσει να επιστρέψει στην Ελβετία και αν η εγχείρηση θα πραγματοποιηθεί στη Μαλαισία ή μετά την επαναπατρισμό του.

Εκ μέρους της οικογένειας και όλης της ομάδας, θα θέλαμε να εκφράσουμε την ειλικρινή μας ευγνωμοσύνη στο ιατρικό προσωπικό της πίστας, καθώς και σε όλους στο Διεθνές Αυτοκινητοδρόμιο Sepang και στο Νοσοκομείο της Κουάλα Λουμπούρ για τον επαγγελματισμό, την εξαιρετική υποστήριξη και τη φροντίδα τους. Θα θέλαμε επίσης να ευχαριστήσουμε όλους για τα πολλά μηνύματα υποστήριξης που λάβαμε από όλο το paddock και από όλο τον κόσμο. Η οικογένειά του και όλοι μας τα εκτιμούμε βαθιά. Οι σκέψεις μας είναι επίσης με τον Jose Antonio Rueda, καθώς και με όλη την ομάδα του και τους αγαπημένους του σε αυτή τη δύσκολη στιγμή. Τους στέλνουμε την πλήρη υποστήριξή μας. Ευχαριστούμε. CIF' Green Power Team, οικογένεια Dettwiler, διοίκηση και Tom Liithi.’

Ευχόμαστε ταχεία ανάρρωση στον Ελβετό, και επίσης γρήγορη -όσο γίνεται- επιστροφή στους αγώνες, όπου για το 2026 τον περιμένει μια θέση στην ομάδα του Paolo Simoncelli.

Ετικέτες