Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP 2026 Sepang Test, Μέρα 2η - Πρωτιά Mir με ιστορική επίδοση για το HRC [Χρόνοι]

Ο Ισπανός ανέβασε τη Honda στην κορυφή των γυρολογίων, όπου μαζί με τον Morbidelli έγιναν οι μόνοι στο 1:56
Joan Mir HRC
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/2/2026

Με λιακάδα και καλοκαιρινές θερμοκρασίες γύρω στους 30 βαθμούς άνοιξε η δεύτερη μέρα του Sepang Test 2026, έχοντας στην πρώτη γραμμή επικαιρότητας την απώλεια των τεσσάρων Yamaha.

Ο Fabio Quartararo ήταν η δεδομένη απώλεια μετά την πρώτη μέρα, καθώς έσπασε ένα δάκτυλο στο δεξί του χέρι και αποχώρησε από τη Μαλαισία, ωστόσο λίγο αργότερα τα νέα της Yamaha επιδεινώθηκαν ραγδαία όταν ανακοινώθηκε πως καμιά Μ1 δεν θα έβγαινε στην πίστα το πρωί για το FP3, όχι τουλάχιστον μέχρι να διερευνηθεί ένα τεχνικό πρόβλημα που εμφανίστηκε στη μοτοσυκλέτα του Quartararo στο απογευματινό FP2 της Τρίτης 3/2.

Εν τέλει, αν και υπήρχαν υπόνοιες πως ίσως οι τρεις εναπομείναντες αναβάτες της Yamaha -Alex Rins, Jack Miller και Toprak Razgatlioglu- θα έδιναν το παρών στο απογευματινό FP4 της Τετάρτης 4/2, αυτό δεν συνέβη και πλέον αναμένουμε να δούμε αν θα είναι αύριο στην πίστα.

Στο μεταξύ, ήδη από τους πρώτους γύρους του FP3 φαινόταν πως οι χρόνοι θα έπεφταν συγκριτικά με την προηγούμενη μέρα, καθώς οι πρώτοι αναβάτες που μπήκαν στη Sepang το πρωί άρχισαν να γράφουν χαμηλά 1:57. Ωστόσο οι ταχύτατες επιδόσεις των Pecco Bagnaia, Frankie Morbidelli και Fabio di Giannantonio σύντομα βρέθηκαν στη σκιά του Joan Mir.

Περίπου μια ώρα από την έναρξη του FP3, ο εργοστασιακός αναβάτης της Honda έγραψε 1:56.874, επίδοση που βελτιώνει κατά 0.6 δευτερόλεπτα τον χρόνο που είχε γράψει ο ίδιος στις κατατακτήριες δοκιμές του Μαλαισιανού GP πριν μερικούς μήνες και μάλιστα συνιστά τον ταχύτερο γύρο που έχει γράψει ποτέ μοτοσυκλέτα του HRC στη Sepang!

Ο μόνος άλλος που ακολούθησε τον Mir στο 1:56 ήταν ο Morbidelli με 1:56.983.

Το απογευματινό FP4 ξεκίνησε γύρω στις 15.30 τοπική ώρα, αλλά η αυξημένη θερμοκρασία σήμαινε πως οι χρόνοι ήταν πια πιο αργοί και η ελαφριά βροχή που έπεσε την τελευταία ώρα του session (και στο τέλος της επιδεινώθηκε για να μετατραπεί σε σύντομο κατακλυσμό) εξασφάλισε πως δεν θα βλέπαμε άλλη βελτίωση στα γυρολόγια αυτή τη μέρα.

Ουδείς κατέβηκε κάτω από το 1:58 στο FP4, ενώ ενδεικτικό είναι πως μόνο 11 αναβάτες έγραψαν γύρους σε αυτό το κομμάτι του τεστ, με αρκετούς να επιλέγουν να μείνουν εκτός πίστας. Μεταξύ αυτών και ο Marc Marquez που δεν σημείωσε καθόλου ανταγωνιστικούς χρόνους, κλείνοντας το πρωινό κομμάτι του τεστ 15ος και προτελευταίος, έχοντας πίσω του μόνο τον rookie της Honda, Diogo Moreira -ο οποίος υπέστη και την πρώτη του ανώδυνη πτώση με την RC213V.

Αποτελέσματα MotoGP 2026 Sepang Test – 2η Μέρα

#

Αναβάτης

Διαφορά από πρώτο

Ταχύτερος γύρος

1

Joan Mir (Honda HRC Castrol)

 

01:56.874

2

Franco Morbidelli (Pertamina Enduro VR46 Racing Team)

0.109

01:56.983

3

Fabio Di Giannantonio (Pertamina Enduro VR46 Racing Team)

0.175

01:57.049

4

Pedro Acosta (Red Bull KTM Factory Racing)

0.242

01:57.116

5

Maverick Viñales (Red Bull KTM Tech3)

0.252

01:57.126

6

Marco Bezzecchi (Aprilia Racing)

0.267

01:57.141

7

Raul Fernandez (Trackhouse MotoGP Team)

0.400

01:57.274

8

Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team)

0.428

01:57.302

9

Ai Ogura (Trackhouse MotoGP Team)

0.502

01:57.376

10

Enea Bastianini (Red Bull KTM Tech3)

0.676

01:57.550

11

Luca Marini (Honda HRC Castrol)

0.691

01:57.565

12

Alex Marquez (BK8 Gresini Racing MotoGP)

0.790

01:57.664

13

Brad Binder (Red Bull KTM Factory Racing)

0.879

01:57.753

14

Johann Zarco (Castrol Honda LCR)

1.472

01:58.346

15

Marc Marquez (Ducati Lenovo Team)

1.512

01:58.386

16

Diogo Moreira (Pro Honda LCR)

1.697

01:58.571

Ετικέτες