Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

Κάποιος έπρεπε να φύγει – Ο Miguel Oliveira πάει στο WorldSBK το 2026

Για να χωρέσει ο Toprak, ο πέντε φορές νικητής Grand Prix θα ενώσει δυνάμεις με τον Danilo Petrucci στη ROKiT BMW
Oliveira Signs WSBK BMW ROKiT
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/9/2025

Η BMW ανακοίνωσε επίσημα την ένταξη του Miguel Oliveira στη ROKiT BMW Motorrad WorldSBK Team για τη σεζόν 2026, με τον Πορτογάλο αναβάτη να εγκαταλείπει το grid του MotoGP και να πλαισιώνει τον Danilo Petrucci στην εργοστασιακή ομάδα

Μετά την αποχώρηση του Toprak Razgatlioglu προς την Pramac Racing στο MotoGP, ουσιαστικά παίρνοντας τη θέση του Oliveira, και την επιβεβαίωση ότι ο Michael Van Der Mark δεν θα συνεχίσει με την BMW, η γερμανική ομάδα θα εμφανιστεί με ένα εντελώς νέο δίδυμο στη γραμμή εκκίνησης του WorldSBK το 2026, με τον Πορτογάλο αναβάτη να ακολουθεί τον αντίθετο δρόμο με τον Toprak Razgatlioglu.

Ο Oliveira, γεννημένος στην Almada, έχει μια μακρά πορεία στις τρεις κατηγορίες του MotoGP. Στη Moto3 (2015) κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με την Red Bull KTM Ajo, σημειώνοντας έξι νίκες και εννέα βάθρα. Στη Moto2 (2017-2018) κέρδισε έξι αγώνες και ανέβηκε 21 φορές στο βάθρο, τερματίζοντας τρίτος και δεύτερος στη γενική.

Το μεγάλο βήμα ήρθε το 2019, όταν πέρασε στη μεγάλη κατηγορία. Στη δεύτερη σεζόν του, το 2020, πανηγύρισε δύο νίκες (Styria, Portugal), για να ακολουθήσουν άλλες τρεις (Catalunya 2021, Thailand 2022, συν Styrian GP). Συνολικά κατέκτησε πέντε νίκες στη MotoGP με την KTM, πριν μετακομίσει στην Aprilia και αργότερα στην Pramac Racing με Yamaha, όπου το 2025 ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς.

Η συμφωνία με την BMW σηματοδοτεί μια νέα πρόκληση στην καριέρα του 30χρονου Πορτογάλου, ο οποίος εντάσσεται σε ένα φιλόδοξο και αναπτυσσόμενο project, με στόχο να ενισχύσει την παρουσία της γερμανικής φίρμας στο WorldSBK.

Ο Oliveira δήλωσε: “Το να γίνω μέλος της οικογένειας BMW στο WorldSBK είναι ένα συναρπαστικό βήμα στην καριέρα μου, με τεράστιες προοπτικές. Εντάσσομαι σε ένα φιλόδοξο και ανταγωνιστικό εγχειρημα, που έχει ήδη αφήσει το στίγμα του τόσο στο Πρωτάθλημα όσο και στη βιομηχανία μοτοσυκλέτας. Ανυπομονώ να ξεκινήσουμε αυτό το νέο κεφάλαιο μαζί”.

Από την πλευρά της BMW, ο Sven Blusch, υπεύθυνος  Motorsport της BMW Motorrad, τόνισε: “Καλωσορίζουμε τον Miguel Oliveira στη μεγάλη μας οικογένεια. Έχει αποδείξει σε όλη την καριέρα του ότι είναι ένας από τους πιο ταλαντούχους και ευέλικτους αναβάτες της γενιάς του. Με πέντε νίκες στη MotoGP και εμπειρία σε όλες τις κατηγορίες Grand Prix, φέρνει τεράστια αξία στην ομάδα μας. Μαζί με τον Danilo Petrucci συνθέτουν ένα ισχυρό και ανταγωνιστικό δίδυμο”.

Με τον Razgatlioglu να κυνηγά τον τίτλο στο φετινό WorldSBK και τον Van Der Mark να αποχωρεί από την ενεργό δράση της BMW στο τέλος του 2025, η επόμενη χρονιά σηματοδοτεί μια νέα εποχή για την εργοστασιακή ομάδα της BMW, που ετοιμάζεται να κάνει το παραπάνω βήμα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.