Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP 2025 Motegi, FP1-P1 - Bezzecchi και Aprilia ταχύτεροι στην Ιαπωνία

Σημάδια ανάκαμψης από Pecco Bagnaia - Στην 3η θέση η 1η Ducati με Μ.Marquez
Marco Bezzecchi Aprilia Motegi 2025 P1
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/9/2025

Η ολοκλήρωση και των χρονομετρημένων δοκιμαστικών στην πίστα του Motegi έφερε τον Marco Bezzechi και την Aprilia στην κορυφή, με τον Pedro Acosta και τον M.Marquez στο κατόπι του.

Τελικά το νέο και αντισυμβατικό, όπως χαρακτήρισε το νέο set up της Ducati του ο Pecco Bagnaia, δείχνει να δουλεύει υπέρ του Ιταλού που ήταν και ο ταχύτερος στο FP1 του ιαπωνικού γύρου (1:44.857). Όχι μόνο αυτό αλλά ο Bagnaia, που ήταν γρήγορος από την αρχή του session, κατάφερε να επιβληθεί τόσο του Jorge Martin (01:44.950) που βρέθηκε στη δεύτερη θέση όσο και του ομόσταυλού του M.Marquez (3ος) που μάλλον ήταν και πιο χαλαρός (01:44.959) ξεκινώντας σε αυτόν τον γύρο του πρωταθλήματος όπου εκτός απροόπτου θα στεφθεί και Παγκόσμιος Πρωταθλητής.

Τέταρτος το πρωί της Παρασκευής στην Ιαπωνία ο F. Di Giannantonio (Pertamina Enduro VR46 Racing Team) με 1:45.128 και 5ος ο Luca Marini (1:45.159) της Honda HRC Castrol, ενώ ο Marco Bezzecchi είχε δύο πτώσεις, μία νωρίς στο session και δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από τον 11ο χρόνο 1:45.372.

Στο P1 ωστόσο ο Bezzecchi, που βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση έχοντας κερδίσει και τον Sprint στο Misano, έδειξε ότι οι πρωινές πτώσεις ήρθαν για κάποιο λόγο με τον Ιταλό να κινείται ταχύτερα από όλους για την πρώτη θέση με 1:43.193. Δύτερος ταχύτερος ήταν ο Pedro Acosta (Red Bull KTM Factory Racing), λίγο πάνω από ένα δέκατο πιο αργός από τον εργοστασιακό της Aprilia, ενώ ο M.Marquez ήταν και εδώ τρίτος με 1:43.360.

Στην 4η θέση ακολούθησε ο Joan Mir (Honda HRC Castrol) με 1:43.361, ενώ ο F. Di Giannantonio έκλεισε την πρώτη πεντάδα με 1:43.391.

Το πιο εντυπωσιακό ίσως σε αυτό το session ήταν η απόδοση του Pecco Bagnaia που έδειξε ότι η πρωινή του εμφάνιση δεν ήταν φωτοβολίδα και οι αλλαγές στην Ducati του, με τη συνεισφορά και του Casey Stoner, έχουν πιάσει όντως τόπο. Ο δις Παγκόσμιος Πρωταθλητής βρέθηκε στην 7η θέση με 1:43.539, με διαφορά 3,5 δεκάτων από τον Bezzecchi και μπροστά από τον 6ο Marini (1:43.503), ενώ τόσο αυτός όσο και ο M.Marquez είχαν την καλύτερη επίδοσή τους στα τελευταία 15 λεπτά του session και ήταν εκτός Top 10 μέχρι τότε.

Εντυπωσιακά χαμηλή ήταν επίσης η απόδοση του Alex Marquez, με τον δεύτερο αναβάτη του πρωταθλήματος να μην καταφέρνει κάτι καλύτερο από το 1:43.784. Ο αναβάτης της Gresini Racing είχε τον 15ο καλύτερο χρόνο και αυτό σημαίνει ότι για πρώτη φορά τη φετινή σεζόν θα πάει στο Q1!

Δύο θέσεις πιο πάνω βρέθηκε ο 13ος Jorge Martin. Με 1:43.784 ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής δείχνει ότι δεν έχει επιστρέψει ακόμη στο 100% της φυσικής του κατάστασης, αφού όταν ο ρυθμός ανεβαίνει από ένα συγκεκριμένο σημείο και πάνω δεν μπορεί ακόμη να ακολουθήσει, ενώ εξακολουθεί να εξοικειώνεται με τη μοτοσυκλέτα του. Δείτε τις επιδόσεις όλων των αναβατών από χρονομετρημένα στον ακόλουθο πίνακα.

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

1'43.193

2

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

1'43.329

3

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

1'43.360

4

Joan Mir

Honda HRC Castrol

1'43.361

5

Fabio Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing

1'43.391

6

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1'43.503

7

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

1'43.539

8

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP

1'43.594

9

Raul Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

1'43.666

10

Johann Zarco

Castrol Honda LCR

1'43.734

11

Fermin Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

1'43.742

12

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

1'43.743

13

Jorge Martin

Aprilia Racing

1'43.784

14

Ai Ogura

Trackhouse MotoGP Team

1'43.784

15

Alex Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

1'43.784

16

Franco Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing

1'43.828

17

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

1'43.855

18

Somkiat Chantra

IDEMITSU Honda LCR

1'43.911

19

Alex Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP

1'44.013

20

Jack Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1'44.113

21

Takaaki Nakagami

Honda HRC Test Team

1'44.202

22

Miguel Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1'44.654