Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

Marco Bezzecchi - "Παντρεύτηκε" την Aprilia RS-GP για 2 ακόμη χρόνια

Σε ξεκαρδιστικό δρώμενο γάμου με μπαμπά της νύφης και ιερέα τους Sterlacchini και Rivola αντίστοιχα
Aprilia - Bez
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/2/2026

Η Aprilia Racing ανακοίνωσε με ιδιαίτερο τρόπο την ανανέωση του συμβολαίου της με τον Marco Bezzecchi, με ένα θεατρικό σκετς τελετής γάμου, ανάμεσα στον Ιταλό και την RS-GP την οποία ο Bez είχε ονομάσει “Albarosa” (λευκό τριαντάφυλλο) από την πρώτη ημέρα που είχε ξεκινήσει να αγωνίζεται μαζί της.

Η ανακοίνωση Aprilia και Bezzechi για τη σύναψη πολετούς συμβολαίου, της διάρκειας του οποίου δεν ανακοινώνουν, έγινε με ριζοσπαστικό τρόπο, αφού οι Ιταλοί δημιούργησαν ένα... σκετσάκι σε στιλ γάμου, με τον Bezzechi να ντύνεται με μια αγωνιστική φόρμα που μπροστά είχε βαφτεί ώστε να θυμίζει κοστούμι με λευκό πουκάμισο και γραβάτα, και με τον Τεχνικό Διεθυντή της Aprilia, Fabiano Sterlacchini να συνοδεύει τη μοτοσυκλέτα -που έγραφε στην ουρά της "just married" στο κόκκινο χαλί. Εκεί την τελετή τέλεσε ο... ιερέας Massimo Rivola, Διευθυντής του αγωνιστικού τμήματος του Noale. Και στο τέλος, οι καλεσμένοι πέταξαν ρύζι στους νεόνυμφους, και τους φώναξαν να ζήσουν. Άντε και στα δικά σας.

Bez

Παράλληλα, αντί για τα κλασικά δελτία τύπου που ανακοινώνουν συμφωνίες αγωνιζομένων και εργοστασίων η Aprilia δημοσίευσε ένα χιουμοριστικό κείμενο που περιγράφει τη συνεργασία τους σαν… προγαμιαίο συμφωνητικό. Ας εξετάσουμε τι λέει εκείνο:

Κοινή περιουσία

Ο Marco και η Albarosa συμφωνούν να μοιράζονται ανταλλακτικά, αεροδυναμικές αναβαθμίσεις, λάστιχα, καύσιμα, λογισμικό και μπόνους αποτελεσμάτων.

Συντήρηση, φροντίδα και αθλητική επιμέλεια

Ο Marco δεσμεύεται να φέρεται στην Albarosa με την επιμέλεια καλού επιστάτη του γκαράζ, εξασφαλίζοντας τη συντήρηση ρουτίνας αλλά και όποιες άλλες εργασίες χρειαστούν σύμφωνα με τις τεχνικές οδηγίες.

Από τη μεριά της η Albarosa δεσμεύεται να παράγει απόδοση σε ποσοστό ανάλογο με την περιοστροφή του δεξιού καρπού του Marco, αποφεύγοντας εκδηλώσεις ηλεκτρονικής ζήλειας απέναντι στις άλλες μοτοσυκλέτες.

Πίστη

Ο Marco αναγνωρίζει την ευθύνη του να είναι αθλητικά πιστός στην Albarosa, τη δίδυμη αδελφή της και όλα τα αγωνιστικά πρωτότυπα της Aprilia Racing. Το να καβαλά κάποια από αυτές δεν παραβιάζει την υποχρέωση του περί πίστης.

Διαχείριση αγώνα και στρατηγικές αποφάσεις

Αποφάσεις σε ελαστικά, στήσιμο, προσπέραση στον τελευταίο γύρο και σε αγωνιστικές στρατηγικές, θα λαμβάνονται πάντα από κοινού, τηρώντας τις αρχές της λογικής αλλά και τα όρια της πίστας.

Στην πίστα, στην περίπτωση διαφωνίας, το συναίσθημα του Marco θα υπερισχύει. Σε αυτή την περίπτωση η Albarosa μπορεί να εκφράσει τη δυσαρέσκειά της με κουνήματα ή πλαγιολισθήσεις, αλλά όχι πέρα από τα όρια του Traction Control.

Διάρκεια και αποτελεσματικότητα

Το συμφωνητικό αυτό ξεκινά από την ημερομηνία που έχει υπογραφεί, και ισχύει για πολλά χρόνια, ειδικά όσον αφορά στον Marco, για όσο επιθυμεί να αγωνίζεται στην πίστα, και όσον αφορά στην Albarosa, όσο κυλά καύσιμο μέσα στα μπεκ της.

Δικαιοδοσία

Η εμπειρία του παρελθόντος δείχνει ξεκάθαρα ότι η προσφυγή σε οποιοδήποτε δικαστήριο για λύση του συμβολαίου δεν αποτελεί σοφή επιλογή. (σσ. απίστευτη “μπηχτή” στον Jorge Martin)

Τελικές Διατάξεις

Ο Marco ανακοινώνει πως έχει γνώση κάθε ιδιαιτερότητας της Albarosa, συμπεριλαμβανομένων των χαρτών κινητήρα και του χαρακτήρα της κατά το φρενάρισμα και την επιτάχυνση.

Η Albarosa δηλώνει την αποδοχή της οδήγησης του Marco, αναγνωρίζοντας τις ικανότητές του στις κλίσεις, την ευαισθησία του στις πληροφορίες από το μπροστινό σύστημα και στη στάση του να μην κλείνει ποτέ το γκάζι.

Aprilia Bez

Ο Marco Bezzecchi εξέφρασε την ικανοποίησή του για τη συνέχιση της συνεργασίας του με την Aprilia για ακόμη δύο χρόνια, υπογραμμίζοντας ότι από την πρώτη στιγμή στόχευε στη δημιουργία ενός μακροπρόθεσμου project. Τόνισε ότι έχει βρει πλήρη στήριξη τόσο από την ομάδα όσο και από το εργοστάσιο της Noale, εκφράζοντας την ελπίδα πως θα ανταποδώσει τη χαρά και την εμπιστοσύνη που του δείχνουν.

Από την πλευρά του, ο Massimo Rivola, CEO της Aprilia Racing, σημείωσε ότι η ανανέωση του Ιταλού αναβάτη αποτελούσε βασική προτεραιότητα για την ομάδα. Ανέφερε ότι επέλεξαν έναν πιο παιχνιδιάρικο τρόπο για να παρουσιάσουν τη συμφωνία, κάτι που ταιριάζει απόλυτα με την προσωπικότητα του Bezzecchi. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η απόφαση του αναβάτη να παραμείνει στην Aprilia, παρά τις άλλες προτάσεις που είχε στα χέρια του, επιβεβαιώνει τη δουλειά και το πνεύμα που χαρακτηρίζουν την ομάδα.

Στην παρθενική του χρονιά με την Aprilia το 2025, ο Marco Bezzecchi κατάφερε να γράψει ιστορία, εξελισσόμενος στον πιο επιτυχημένο αναβάτη που έχει φορέσει τα χρώματα της ιταλικής ομάδας στο MotoGP. Η σεζόν του ήταν εντυπωσιακή: σημείωσε τρεις νίκες σε Grand Prix -Silverstone, Portimao, Valencia-, άλλες τρεις σε αγώνες sprint -Misano, Mandalika, Phillip Island Μιζάνο-, ανέβηκε συνολικά 15 φορές στο βάθρο και κατέκτησε πέντε pole positions -Αυστρία, Ινδονησία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία. Με αυτή τη συγκομιδή, ολοκλήρωσε το πρωτάθλημα στην τρίτη θέση, συγκεντρώνοντας 353 βαθμούς.

“Με τέτοια στατιστικά, η «Albarosa» δεν θα μπορούσε παρά να πει ‘ναι’”, καταλήγει το δελτίο τύπου του Noale.

Πρωτότυπη ανακοίνωση, με κάποια δόση “ετεροντροπής”, αλλά Ιταλοί είναι αυτοί, και τους το χαρίζουμε. Άσε που η εικόντα του Bez με το κούρεμα στιλ mullet και τον Rivola ως ιερέα έχουν την πλάκα τους και αρκετές δόσεις χιούμορ.

Ετικέτες