Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP: Διπλό χειρουργείο για Marc Marquez! Η τρομακτική πτώση στον Sprint του Le Mans!

Η σημερινή πτώση επιταχύνει το χειρουργείο στον ώμο
motogp lemans sprint marquez
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/5/2026

Η πτώση στον τελευταίο γύρο του Sprint Race αποδεικνύεται καταστροφική για τις όποιες ελπίδες του Marc Marquez να διεκδικήσει τον φετινό τίτλο.

Κάταγμα στο πέμπτο μετατάρσιο του δεξιού του ποδιού είναι η διάγνωση από την τρομακτική πτώση που βίωσε ο πρωταθλητής δυο στροφές πριν ολοκληρωθεί ο προτελευταίος γύρος του Sprint Race στην πίστα του Le Mans.

Αυτό σημαίνει πως ο Ισπανός θα χάσει τον αυριανό κυρίως αγώνα του Γαλλικού Grand Prix, καθώς και τον επόμενο στη Βαρκελώνη, έναν αγώνα στον οποίο πολύ θα ήθελε να δώσει το παρών μπροστά στους συμπατριώτες του, όντας και ο εγγύτερος στη γενέτειρά του, Cervera.

Η πολύ άσχημη πτώση του Marc Marquez στις τελευταίες στροφές πριν την καρό σημαία για τον αγώνα Sprint στο GP της Γαλλίας στην ιστορική πίστα Le Mans, τον άφησε με σπασμένο πόδι ενώ επιτάχυνε ένα ακόμη χειρουργείο στον ώμο το οποίο σκεφτόταν από πέρσι από την Ινδονησία το πως και το πότε θα πρέπει να γίνει!

Η απόφαση αυτή δεν ήταν εύκολη γιατί η διάγνωση, για ακόμη μία φορά, δεν ήταν μία απλή υπόθεση και χρειάστηκε αρκετή έρευνα πριν ανακαλύψουν τον λόγο για τον οποίο μόνο κατά την οδήγηση MotoGP χανόταν δύναμη από το χέρι και μάλιστα περιστασιακά και όχι σε όλους τους αγώνες!

Για αρχή ο Marc Marquez έχασε σήμερα την πρόσφυση εμπρός και με ένα έντονο highside εκτοξεύτηκε πάνω από την σέλα. Όταν προσγειώθηκε πάνω στην μοτοσυκλέτα και στο πλάι, έβαλε αναπόφευκτα το πόδι στην άσφαλτο και από το δυνατό χτύπημα υπέστη κάταγμα στο πέμπτο μετατάρσιο του δεξιού του ποδιού.

Από την τρομακτική πτώση σηκώθηκε κουτσαίνοντας και ήταν φανερό πως έχει χτυπήσει παρότι δεν χρειάστηκε να μεταφερθεί με φορείο.

 

 

Μετά την πτώση και τον έλεγχο στο πόδι, ο Marc Marquez αποκάλυψε πως το σημερινό οφειλόταν εν μέρει στα κατάλοιπα του περσινού τραυματισμού που τον ταλαιπωρεί από την Ινδονησία.

Είχε ήδη προγραμματίσει να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση στον ώμο, προκειμένου να αφαιρεθεί βίδα η οποία είχε χαλαρώσει και πίεζε το κερκιδικό του νεύρο, εμποδίζοντάς τον να πάρει όλη την δύναμη από τους μύες. Το ατύχημα στο Le Mans, ωστόσο, επέσπευσε τη συγκεκριμένη διαδικασία.

Σε δηλώσεις του στην επίσημη ιστοσελίδα του MotoGP.com, ο Marquez εξήγησε τους λόγους για τους οποίους είχε δρομολογήσει το χειρουργείο:

«Εργάστηκα σκληρά κατά τη διάρκεια αυτών των πρώτων αγώνων και μετά τη Jerez συνειδητοποίησα πως κάτι δεν λειτουργούσε σωστά. Απευθύνθηκα στους γιατρούς και τους είπα ότι κάτι συμβαίνει, διότι στην άσκηση και στο σπίτι αισθάνομαι καλά, στην προπόνηση με motocross επίσης. Ωστόσο, όταν οδηγώ MotoGP μοτοσυκλέτα, νιώθω το δεξί μου χέρι αδύναμο. Κάτι συμβαίνει».

Κατά την ιατρική εξέταση, διαπιστώθηκε ότι στην πτώση που είχε στον πρώτο γύρο του Grand Prix της Ινδονησίας στη Mandalika, ο Marquez είχε στραβώσει μία βίδα και είχε σπάσει μία άλλη, αμφότερες τοποθετημένες κατά τις προγενέστερες επεμβάσεις στον ώμο του. Επιπλέον, όταν έπαιρνε την αγωνιστική στάση που απαιτείται πάνω σε μια μοτοσυκλέτα του MotoGP, η σπασμένη βίδα πίεζε το κερκιδικό νεύρο, το οποίο ελέγχει τον τρικέφαλο και τους μύες στο μπροστινό μέρος του αντιβραχίου, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την κάμψη του καρπού και την έκταση των δακτύλων.

«Για τον λόγο αυτόν και ενώ ήμουν γρήγορος ορισμένες φορές –δεν ξέρω πώς, δεν ξέρω γιατί–, δεν είχα όμως σταθερότητα και έχανα δύναμη με αποτέλεσμα να σημειώνω περίεργες πτώσεις», ανέφερε ο Marquez, συνεχίζοντας:  «Γι' αυτό, επίσης, αυτό το Σαββατοκύριακο ήμουν εξαιρετικά προσεκτικός προσπαθώντας να επιβιώσω, αλλά το σώμα μου δεν ακολουθεί τις εντολές μου».

Ο Marquez εκτιμά ότι το πρόβλημα με το κερκιδικό νεύρο ευθύνεται εν μέρει και για την σημερινή πτώση του. «Όπως φάνηκε σήμερα στις δοκιμές κατάταξης δεν έχω θέμα ταχύτητας και πως ξέρω πώς να οδηγώ αυτή τη μοτοσυκλέτα», στον δημοσιογράφο του MotoGP.com, Jack Appleyard. «Όμως, όπως φάνηκε επίσης σήμερα, μπορώ να κάνω ένα ανόητο λάθος χωρίς να καταλαβαίνω τι ακριβώς συμβαίνει, διότι όταν κάτι πιέζει το νεύρο, το χέρι δεν κάνει αυτό που του ζητάω».

Παρά τον τραυματισμό, ο Marc Marquez εμφανίστηκε αισιόδοξος ότι η επέμβαση θα είναι μικρής κλίμακας και ότι θα επιστρέψει σύντομα στην ενεργό δράση, ωστόσο ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να βιαστεί:

«Όταν τραυματίζεις τον ώμο σου, είναι λογικό να σκέφτεσαι ότι η ανάρρωση θα είναι μακρά, αλλά ταυτόχρονα δεν είναι μία περίπτωση που χρειάζεται πλήρη αποκατάσταση. Ωστόσο (έχοντας μάθει από τα λάθη του παρελθόντος) δεν επιθυμώ να ορίσω συγκεκριμένη ημερομηνία επιστροφής. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα αγωνιστώ στην Καταλονία, και στη συνέχεια θα αξιολογήσουμε την κατάσταση βήμα προς βήμα ενόψει του Mugello».

Η εξέλιξη αυτή δεν επηρέασε την οπτική του όσον αφορά την υπεράσπιση του τίτλου του. Γνώριζε εδώ και καιρό ότι δεν βρισκόταν σε θέση να διεκδικήσει το φετινό πρωτάθλημα, αλλά δεν επιθυμούσε να χρησιμοποιήσει τον τραυματισμό του ως άλλοθι. «Σας είχα ήδη πει ότι δεν ήμουν έτοιμος να παλέψω για το πρωτάθλημα», υπογράμμισε ο Marquez. «Το γνώριζα, αλλά δεν έλεγα τίποτα, διότι δεν μου αρέσει να παραπονιέμαι μπροστά σε ένα μικρόφωνο. Απλώς προσπαθώ να δουλεύω στο box και να βελτιώνω τον εαυτό μου. Αλλά όταν αντιμετωπίζεις έναν τραυματισμό, απλά δεν μπορείς να κάνεις κάτι για αυτό, και σε αυτό ακριβώς το σημείο είναι που πρέπει να ξεκουραστώ».

Κατά μία έννοια, η πτώση στο Le Mans επέσπευσε τη χειρουργική επέμβαση στον ώμο του για μία εβδομάδα, προσφέροντάς του τον αντίστοιχο επιπλέον χρόνο για ανάρρωση. Θεωρητικά, η αφαίρεση της βίδας αποτελεί μια απλή διαδικασία, η οποία αναμένεται να σταματήσει την πίεση στο κερκιδικό νεύρο και να του επιτρέψει την πλήρη λειτουργικότητα του χεριού του. Ωστόσο, ο αγώνας που ακολουθεί μετά τη Βαρκελώνη διεξάγεται στο Mugello, μία από τις πιο απαιτητικές και εξαντλητικές πίστες του ημερολογίου. Επιπλέον, την εβδομάδα μετά το Mugello ακολουθεί ο αγώνας στην Ουγγαρία, σε μία στενή πίστα με πολλές στροφές, η οποία απαιτεί σημαντική σωματική δύναμη για τους χειρισμούς της μοτοσυκλέτας.