Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP San Marino: Ο M. Marquez πιο κοντά στον τίτλο - Όλα τα βλέμματα στον ερχόμενο γύρο

Ο #93 στο κυνήγι του απόλυτου comeback -Δεύτερος "εντός έδρας" αγώνας για Ducati
MotoGP Misano
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/9/2025

Μετά από επτά συνεχόμενα Σαββατοκύριακα θριάμβου, ο Marc Marquez (Ducati Lenovo Team) γνώρισε την πρώτη του ήττα στη Βαρκελώνη, χάνοντας τη νίκη για μόλις 1,7'' από τον αδελφό του, Alex Marquez (BK8 Gresini Racing). Τώρα, την σκυτάλη παίρνει το Misano, όπου ο #93 δεν μπορεί ακόμα να κατακτήσει μαθηματικά τον τίτλο, αλλά βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στο ιστορικό comeback.

Με το βλέμμα στην Ιαπωνία

Ο Marquez έχει πέντε νίκες στο Misano, τις περισσότερες από κάθε αναβάτη του grid και γνωρίζει καλά ότι μια θέση στην πρώτη επτάδα στο Sprint αρκεί για να του δώσει το πρώτο "match point" στο επόμενο Grand Prix, στην Ιαπωνία. Από την άλλη, ο Alex Marquez θέλει να κεφαλαιοποιήσει την εξαιρετική του φόρμα και να πετύχει για πρώτη φορά στην καριέρα του δύο συνεχόμενες νίκες.

Η μάχη για το βάθρο: Bagnaia vs Bezzecchi

Ο Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) ανέκαμψε στη Βαρκελώνη από την 21η στη 7η θέση, διατηρώντας τη διαφορά στους 40 βαθμούς από τον Marco Bezzecchi (Aprilia Racing). Και οι δύο αγωνίζονται σε "εντός έδρας" έδαφος, με την Aprilia να θέλει όσο τίποτα μια μεγάλη νίκη στο Misano έχοντας όμως να αντιμετωπίσει και την KTM και τους αναβάτες της.

KTM σε φόρμα

Ο Enea Bastianini (Red Bull KTM Tech3) οδήγησε την "πορτοκαλί αντεπίθεση" στην Καταλονία και επιστρέφει σε μια πίστα όπου έχει ήδη γευτεί τη νίκη και σπουδαία βάθρα. Ο Pedro Acosta (Red Bull KTM Factory Racing) θέλει να πάρει ρεβάνς μετά την ήττα του από τον "Beast", ενώ ο Brad Binder δείχνει σταθερά ικανός για το top 5. Ο Maverick Vinales συνεχίζει να βρίσκει ρυθμό μετά τον τραυματισμό του στον ώμο.

Υποψήφιοι για το βάθρο

Ο Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP) έδειξε καλό ρυθμό με P3 στο Sprint και P5 στον αγώνα της Βαρκελώνη. Επιστρέφει στην πίστα όπου το 2021 στέφθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Ο Franco Morbidelli (Pertamina Enduro VR46 Racing) ελπίζει να ανακάμψει μπροστά στο κοινό του, ενώ ο Fabio Di Giannantonio θέλει να επιβεβαιώσει τη φόρμα του. Ο Fermin Aldeguer (BK8 Gresini Racing) επίσης παραμένει απειλή για το βάθρο.

Η μάχη για το top 10

Ο Johann Zarco (Castrol Honda LCR) θέλει να ξεπεράσει την πτώση του, ενώ ο Luca Marini συνεχίζει την ανοδική του πορεία. Ο Ai Ogura (Trackhouse MotoGP Team) βρήκε ξανά το top 10, ενώ ο Raul Fernandez ελπίζει να επιστρέψει εκεί. Ο Miguel Oliveira (Prima Pramac Yamaha) είχε την καλύτερη του εμφάνιση φέτος με P9, ενώ ο Jack Miller ψάχνει το πρώτο του καλό αποτέλεσμα εδώ και καιρό.

Misano: παλιά ιστορία, νέα όνειρα

Το Misano World Circuit "Marco Simoncelli" αποτελεί το λίκνο πολλών Ιταλών αναβατών και κάθε χρόνο φέρνει απρόβλεπτα αποτελέσματα. Για τον Marc Marquez είναι η ευκαιρία να βάλει το "match point" για Ιαπωνία, για άλλους είναι η στιγμή της λύτρωσης, και για το ιταλικό κοινό μια γιορτή με πάθος και θόρυβο.