Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Βαρκελώνη: Νίκη Alex Marquez δίνει παράταση στην απονομή τίτλου στον Marc

Ξεκάθαρη υπόθεση ΑΦΟΙ Marquez η Catalunya – Κανείς στον ρυθμό τους
MotoGP Βαρκελώνη: Νίκη Alex Marquez δίνει παράταση στην απονομή τίτλου στον Marc
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/9/2025

Μία μεγάλη νίκη σήμερα για τον Alex Marquez που πανηγύρισε στην αμμοπαγίδα της 10ης στροφής εκεί που εχθές έπεσε, χάνοντας μία ακόμη σίγουρη νίκη.

Η χθεσινή πτώση άνοιξε την πιθανότητα διεκδίκησης του τίτλου στο Misano από τον Marc Marquez που απλά είναι θέμα χρόνου να πάρει το φετινό πρωτάθλημα.

Όπως είχε πει και ο Marc στον προηγούμενο, δεν θα ήθελε να ανοίξει αυτό το ενδεχόμενο στην Βαρκελώνη γιατί αυτό θα σήμαινε πως δεν τα πήγε καλά ο Alex.

Ήταν τόσο δεδομένο πως μπορεί να πάρει δύο νίκες εδώ και αν εχθές είχε μία καλύτερη εικόνα για το πόσο μακριά ήταν από τον Marc Marquez, ίσως να μην έπεφτε.

Σήμερα όμως η εκκίνηση που πίσω στις πίσω θέσεις όπως και εχθές στον Sprint, είδε τον Marc να στρίβει πρώτος. Θέλοντας προφανώς να γλιτώσει από Acosta και Quartararo που εχθές τον έκαναν να χάσει πολύ χρόνο και να ρισκάρει τις προσπεράσεις, ο Marc πίεσε και πέρασε εμπρός και από τον Alex, κόβοντας για λίγο την φόρα του.

Πίσω πράγματι υπήρχε πίεση με τον Acosta να περνά στην τρίτη θέση και να έχει Quartararo και Marini μαζί με Zarco να πιέζουν όλοι τους για την θέση του εμπρός.

Ο Bastianini είναι ακόμη στην 7η θέση, πράγμα που δείχνει την υπερπροσπάθεια που θα έκανε στην αρχή του αγώνα και ο Bagnaia στην 12η.

Πριν ακόμη τελειώσει ο πρώτος γύρος ο Bastianini ανεβαίνει δύο θέσεις περνώντας Zarco και Marini!

Στην πρώτη στροφή του δεύτερου γύρου ο Bezzecchi ακουμπά εσωτερικά του Morbidelli και πέφτει με τον αναβάτη της VR46 να συνεχίζει, όμως πίσω του έχει τον Bagnaia και τον Di Giannantonio που στο ίδιο σημείο για να μην πέσει στον Bagnaia που είχε κόψει για να αποφύγει τον Bezzecchi, ο Di Giannantonio πιέζει το εμπρός φρένο περισσότερο και πέφτει!

Ξεχωριστό και ταυτόχρονα ένα συνδεδεμένο περιστατικό όπου ο Bezzecchi ακουμπά με την μία VR46 αλλά πέφτει η άλλη!

Στον 3ο γύρο ο Bastianini έχει ήδη ανέβει στην 4η θέση περνώντας τον Quartararo και πλέον βλέπουμε τις δύο KTM στον δικό τους αγώνα για την τελευταία θέση του βάθρου, σε μία περίπου επανάληψη του τι έγινε εχθές με τους πορτοκαλί.

Στον 4ο γύρο, στην ευθεία πριν την πρώτη στροφή, ο Alex Marquez κάνει την κίνησή του στα φρένα και με όμορφο και καθαρό τρόπο περνά στην πρώτη θέση.

Το κενό τους δεν θα ανοίξει πολύ παρά αργότερα στον αγώνα, όμως δεν θα υπάρχει άλλη πραγματική διεκδίκηση από τον Marc. Ο Alex θα κάνει ένα φανταστικό αγώνα και θα πάρει μία σημαντική και όμορφη νίκη.

Πίσω ο Bastianini θα περάσει στα φρένα με απίστευτα εντυπωσιακό τρόπο τον Acosta, πλαγιολισθαίνοντας την KTM και θα τερματίσει σε απόσταση πίσω από τον Marc Marquez.

Ο Zarco θα καταφέρει να περάσει τον Quartararo αλλά θα σημειώσει πτώση ενώ τελικά ο Ai Ogura θα περάσει και τον Bagnaia και τον Marini ο οποίος χάνει θέσεις από την ώρα της μάχης με τον Quartararo και τελικά καταλήγει 8ος πίσω από τον Bagnaia που κατάφερε μετά τις πτώσεις των υπολοίπων να φτάσει στην 7η θέση.

Λίγο πριν το τέλος, με τρεις γύρους να απομένουν πέφτει και ο Morbidelli στην ίδια στροφή που έπεσε και στον Sprint σε μία καταστροφική ημέρα για την VR46. Πτώσεις είχαν και ο Salvadori και ο Rins, που είναι και φαβορί για πτώση και οι δυο τους.

Ο Marc προσπάθησε πραγματικά να περάσει τον Alex, είχε στιγμές που έχασε και τα φρένα, όπως το έπαθε και ο Bagnaia και τελικά ήρθαν τα πράγματα όπως το είχε ευχηθεί ο ίδιος, ο τίτλος δεν θα κλείσει στο Misano αλλά θα έχει την πρώτη ευκαιρία στην Ιαπωνία.

ΘΕΣΗ

ΒΑΘΜΟΙ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

1

25

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

40:14.093

2

20

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

+1.740

3

16

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+5.562

4

13

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+13.373

5

11

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+14.409

6

10

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+15.055

7

9

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+16.048

8

8

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+16.372

9

7

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+16.937

10

6

1J. Martin

Aprilia Racing

+18.492

11

5

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+19.489

12

4

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+20.159

13

3

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+22.792

14

2

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+24.351

15

1

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+24.592

16

 

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+37.393

17

 

41A. Espargaro

Honda HRC Test Team

+43.202

ΠΤΩΣΕΙΣ

   

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

21 Laps

   

32L. Savadori

Aprilia Racing

19 Laps

   

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

14 Laps

   

49F. Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

12 Laps

   

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

10 Laps

   

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

6 Laps

   

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

1 Laps