Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP 2026: Μισή χορηγία πήρε η ομάδα Trackhouse Racing Aprilia! Με δύο χρωματικούς συνδυασμούς η παρουσίαση!

Αποκαλύπτει στο Μιλάνο δύο συνδυασμούς χρωμάτων για τη νέα σεζόν
MotoGP 2026: Μισή χορηγία πήρε η ομάδα Trackhouse Racing Aprilia! Με δύο χρωματικούς συνδυασμούς η παρουσίαση!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/1/2026

Η Trackhouse Racing αποκάλυψε επίσημα τη μοτοσυκλέτα της για το MotoGP 2026, λίγες ημέρες πριν από την έναρξη των επίσημων δοκιμών στη Μαλαισία. Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στο Μιλάνο και σηματοδοτεί την αρχή της τρίτης χρονιάς της αμερικανικής ομάδας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Σε αντίθεση με την περσινή κοινή εκδήλωση με την ομάδα NASCAR Cup της στις ΗΠΑ, η Trackhouse επέλεξε φέτος μια αποκλειστική παρουσίαση στην Ιταλία. Εκεί αποκαλύφθηκε η δορυφορική Aprilia RS-GP με ανανεωμένη εκδοχή του εντυπωσιακού μπλε-μαύρου συνδυασμού που είδαμε το 2025, με τις χαρακτηριστικές κίτρινες λεπτομέρειες να παραμένουν, με σημαντικότερη (όσο και αμφιλεγόμενη) προσθήκη της αμερικανικής σημαίας και στις δύο πλευρές της μοτοσυκλέτας.

MotoGP 2026 Trackhouse Aprilia Racing Team Presentation

Η ομάδα επιβεβαίωσε επίσης ότι θα χρησιμοποιήσει τον ειδικό χρωματικό συνδυασμό του χορηγού της, Gulf Oil,σε πέντε αγώνες του 2026. Σε Ταϊλάνδη, Βραζιλία, Ιταλία, Ινδονησία και Μαλαισία τόσο οι αναβάτες όσο και οι μοτοσυκλέτες θα φέρουν τα γνωστά χρώματα της πετρελαϊκής εταιρείας.

MotoGP 2026 Trackhouse Aprilia Racing Team Presentation

Η Trackhouse μπαίνει στη νέα σεζόν με αμετάβλητο το δίδυμο αναβατών της, καθώς ο Raul Fernandez συνεχίζει στο πλευρό του Ai Ogura, ο οποίος θα διανύσει τη δεύτερη χρονιά του στη μεγάλη κατηγορία.

Το 2025 αποτέλεσε χρονιά-ορόσημο για τη δορυφορική ομάδα της Aprilia, με τον Fernandez να χαρίζει στην Trackhouse την πρώτη της νίκη στο MotoGP, στο Grand Prix της Αυστραλίας. Εκμεταλλευόμενος τη σημαντική πρόοδο της RS-GP, ο Ισπανός ολοκλήρωσε τη σεζόν στη 10η θέση της κατάταξης του πρωταθλήματος αναβατών, έως τώρα, την καλύτερη της καριέρας του.

MotoGP 2026 Trackhouse Aprilia Racing Team Presentation

Ο Ogura ξεκίνησε εντυπωσιακά την παρθενική χρονιά του στην κατηγορία, με δύο τερματισμούς στην πεντάδα στην Ταϊλάνδη, όμως δεν κατάφερε να διατηρήσει τον ίδιο ρυθμό. Δύο τραυματισμοί ανέκοψαν την πορεία του, με αποτέλεσμα να κλείσει τη σεζόν στη 16η θέση.

MotoGP 2026 Trackhouse Aprilia Racing Team Presentation

Σε επίπεδο ομάδων, η Trackhouse τερμάτισε 7η στο πρωτάθλημα, μπροστά από την εργοστασιακή ομάδα της Honda, την Tech3 KTM και άλλους ισχυρούς αντιπάλους.

MotoGP 2026 Trackhouse Aprilia Racing Team Presentation

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Aprilia είχε ήδη παρουσιάσει την RS-GP προδιαγραφών 2026 την προηγούμενη εβδομάδα, επίσης στο Μιλάνο. Το εργοστάσιο του Noale αποκάλυψε πως η νέα μοτοσυκλέτα έχει δεχθεί σημαντικές αλλαγές σε πλαίσιο, αεροδυναμική και ηλεκτρονικά, ενώ παράλληλα ξεκινά και η εξέλιξη για το 2027. Ο κινητήρας του 2026 έχει επίσης βελτιωθεί, στο πλαίσιο των επιτρεπόμενων αλλαγών που δεν περιορίζονται από το “engine freeze”.

Δείτε όλες τις παρουσιάσεις των ομάδων των MotoGP εδώ.