Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
16/11/2025
Επεισοδιακή η εκκίνηση καθώς ο Morbidelli καρφώθηκε πάνω στον Aleix Espargaro την ώρα που έπαιρναν θέσεις για την εκκίνηση. Ο Espargaro μπορεί να σταμάτησε με ένα μικρό endo όπως κάνουν σχεδόν όλοι οι αναβάτες ζεσταίνοντας το εμπρός ελαστικό λίγο ακόμη πριν την εκκίνηση, σε καμία περίπτωση όμως δεν ήταν αυτός ο λόγος που ο Morbidelli χτύπησε πάνω στην Honda καθώς είχε αφαιρεθεί και δεν κοιτούσε που ακριβώς πήγαινε. Άφησε ένα κομμάτι από το φαίρινγκ του επάνω στην μοτοσυκλέτα του Aleix που ευτυχώς δεν τον επηρέασε περισσότερο και σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα πήρε εκκίνηση από την γραμμή των pit αλλά όχι για πολύ, καθώς είχε σπάσει το μικρό δάχτυλο και έτσι αποχαιρέτησε την σεζόν με ένα μικρό κάταγμα για το χειμερινό διάλειμμα χάνοντας και την προπόνηση, την πρώτη για το 2026.
Στην εκκίνηση ο Bezzecchi ξεκίνησε δυναμικά χωρίς να αφήσει σήμερα περιθώριο με τον Alex Marquez να παίρνει την δεύτερη θέση και τον Di Giannantonio να παλεύει με τον Acosta αλλά να στρίβει τελικά τρίτος.
Στην τέταρτη στροφή ο Zarco κάνει μία βουτιά στα φρένα, αψυχολόγητη όπως πολλές φορές βέβαια έχει κάνει στο παρελθόν, δεν χτυπά τον Quartararo αλλά βγάζει εκτός πίστας τον Bagnaia ο οποίος καταλήγει στο χαλίκι και πέφτει μόλις στουμπώνει το εμπρός ελαστικό τερματίζοντας τον τελευταίο αγώνα χωρίς να βγάλει τον πρώτο γύρο και έχοντας σημειώσει μία σειρά από εγκαταλείψεις σε μία καταστροφική σεζόν. Είναι, φυσικά, περίλυπος και δεν βγάζει ούτε το κράνος μέχρι να φτάσει στο box. Αυτά συμβαίνουν συνέχεια βέβαια στις πίσω θέσεις, σε όλη την σεζόν, αλλά δεν απασχολούν τον θεατή όταν συμβαίνουν σε αναβάτες εκτός δεκάδας ή με πολλές πτώσεις, αν πέσει ο Rins ή, κλασσικά ο Mir, είναι μία τυπική ημέρα. Όμως ο πρώην πρωταθλητής και εργοστασιακός της Ducati να βρίσκεται στις πίσω θέσεις και να έχει την ίδια μοίρα, χτυπά διαφορετικά.
Στο μεταξύ για το χθεσινό φιάσκο με τους εργοστασιακούς της Honda δόθηκε ποινή σήμερα, όπως κερδίζει και ποινή μακρύτερου γύρου ο Zarco για την πτώση του Bagnaia.
Αντίστοιχα εκτελεί την διπλή δική του, χρωστούμενη, ο Martin μέσα στους πρώτους πέντε γύρους καταλήγοντας τελευταίος.
Το σημαντικότερο είναι όμως πως μέχρι να τελειώσει ο πρώτος γύρος ο Fernandez έχει περάσει τον Acosta, χθεσινό φαβορί, ενώ ο Alex Marquez δεν είναι στην πίσω ρόδα του Bezzecchi, όπως θα περίμενε κανείς.
Στον τρίτο γύρο ο Fernandez κάνει ένα μικρό θαύμα για το νεαρό της ηλικίας και το γεγονός πως προέρχεται από τραυματισμό και περνά τον Di Giannantonio!
Ο Acosta περνά στον επόμενο, τέταρτο γύρο τον Di Giannantonio κάτι που επιτρέπει στον Fernandez να ξεχωρίσει.
Σταθερά μπροστά ο Bezzecchi σε μικρή απόσταση αλλά όχι να μπορεί να απειλήσει άμεσα ο Alex Marquez και πίσω τους ο Fernandez που έχει ξεκολλήσει από τους KTM-Ducati και αρχίζει να μαζεύει την διαφορά.
Στον 7ο γύρο ο Ai Ogura πέφτει στην τελευταία του για την πρώτη του σεζόν πτώση, την ίδια ώρα που ο Fernandez εντυπωσιάζει καθώς ο ρυθμός του είναι σταθερά γρήγορος, δεν ήταν απλά μία αναλαμπή των πρώτων γύρων!
Θέαμα από προσπεράσεις υπάρχει στις πίσω θέσεις μετά την 5άδα όπου ξανά και σήμερα έχουμε αναμέτρηση με ελαφριά -αυτή τη φορά- επαφή Miller και Aldeguer και τον Marini να ακολουθεί.
Κορυφαία στιγμή στον 110 γύρο, ο Fernandez κάνει ένα φανταστικό και καθαρό προσπέρασμα στον Alex Marquez και ακόμη πιο εντυπωσιακά, ανοίγει και αμέσως την διαφορά τους.
Είναι φανερό πως οι συνθήκες σήμερα και το σκληρό ελαστικό δεν βοηθούν τον Alex Marquez να βρει εκείνο που είχε εχθές, τον καλύτερο ρυθμό από όλους. Σε αντίθεση με τις Aprilia που είναι από εκείνη την στιγμή άπιαστες.
Ωστόσο ο Fernandez δεν θα σταματήσει εκεί, 5 γύρους πριν το τέλος αρχίζει να φαίνεται πως θα μπορούσε να νικήσει και τον Bezzecchi και ευτυχώς κρατιέται συγκεντρωμένος και δεν κάνει το λάθος για να μην χάσει αυτό που ακέρια κέρδισε, την δεύτερη θέση του βάθρου.
Μέχρι τότε όμως έχουμε την τελευταία θέση του βάθρου που μέχρι τα μισά του αγώνα εξακολουθεί να είναι στα χέρια του Alex Marquez.
Στον 16ο γύρο ο Martin εγκαταλείπει χωρίς να θέλει να πιέσει άλλο τον εαυτό του ενώ το κενό των δύο πρώτων ολοένα και μειώνεται και του τρίτου ολοένα και αυξάνεται.
Στον 17ο γύρο ο Acosta έχει πιάσει τον Alex Marquez και ο Di Giannantonio είναι σε μικρή απόσταση αλλά γυρνά λίγο καλύτερα από τους δύο μπροστά. Δεν μπορεί να περάσει κατευθείαν ο Acosta και κάνει και ένα μικρό λάθος αφήνοντας τον Di Giannantonio να φτάσει ακόμη πιο κοντά.
Τελικά στον 20 γύρο είναι που καταφέρνει ο Acosta να περάσει εμπρός και δεν θα αργήσει και ο Di Giannantonio να περάσει τον Alex Marquez που ξεκάθαρα δεν είναι εκείνος που ήταν και εχθές.
Αυτή την στιγμή έχουν 2,5 δευτερόλεπτα διαφορά με τον Aldeguer, να το σημειώσουμε αυτό.
Έναν γύρο μετά ο Di Giannantonio περνά και αυτός μπροστά και αρχίζει να καταδιώκει τον Acosta που κρατά την τρίτη θέση του βάθρου, προς μεγάλη χαρά του αφεντικού της KTM που παρακολουθεί από το Box.
Τέσσερις γύρους πριν το τέλος ο Quartararo σημειώνει πτώση από χαμένη πρόσφυση εμπρός, ευτυχώς χωρίς τραυματισμό.
Τρεις γύρους πριν το τέλος ο Di Giannantonio είναι πλέον βέβαιο πως θα περάσει τον Acosta από στιγμή σε στιγμή, κάτι που τελικά έρχεται στην 4η στροφή του προτελευταίου γύρου. O Acosta προσπαθεί αλλά δεν έχει απάντηση.
Στην τελευταία στροφή ο Aldeguer περνά και αυτός τον Alex Marquez κλείνοντας εκείνος την πεντάδα με τον Alex να τον συγχαίρει λίγα μέτρα αργότερα, μόλις σταμάτησαν μετά την καρό σημαία που κρατούσε ο Lorenzo.
Μία δυνατή σεζόν στην οποία τα αδέρφια Marquez κυριάρχησαν απόλυτα και μόνο στο τέλος της έχοντας κάνει το απόλυτο 1-2, έχοντας γράψει ιστορία κόντρα σε κάθε έναν που έλεγε πως ο Marc είχε ξοφλήσει και πως ο Alex δεν έχει την στόφα, άφησαν, κυριολεκτικά άφησαν, κάποιον άλλο να κερδίσει.
Η Aprilia ευτυχώς είχε τον Bezzecchi φέτος και μπόρεσε να έχει ορισμένες δικές της πρωτιές, ατομικές, που διαφορετικά μετά τον τραυματισμό του Martin είχε παύσει να ελπίζει πως θα δει.
Οι δοκιμές που ξεκινούν για την σεζόν 2026 θα δώσουν και το έναυσμα για την έναρξη του χειμερινού διαλλείματος καθώς και την πρώτη εικόνα για την επόμενη, μεταβατική και για πολλούς πειραματική σεζόν που θα ξεκινήσει την Άνοιξη
