Δοκιμές MotoGP: Το "ταμείο" της Jerez

Πού βρίσκονται οι ομάδες
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/11/2019

Πριν από λίγες μέρες ολοκληρώθηκαν οι τελευταίας δοκιμές των MotoGP για την χρονιά που διανύουμε. Οι εργοστασιακοί αναβάτες, οι δορυφορικοί αναβάτες και οι test riders των εργοστασίων, θα ανέβουν ξανά πάνω στις σέλες των MotoGP τον Φεβρουάριο του 2020 στην πίστα της Sepang κι αφού οι μηχανολόγοι των ομάδων θα έχουν δουλέψει εντατικά πάνω στα πρωτότυπα της νέας σεζόν.

Οι δύο δοκιμές που έγιναν φέτος, στην Valencia αμέσως μετά τον τελευταίο αγώνα και στην συνέχεια στην Jerez, ήταν το απαραίτητο "εργαλείο" προκειμένου να συγκεντρωθούν δεδομένα και στοιχεία πάνω στα οποία θα δουλέψουν οι μηχανικοί. Καταλαβαίνετε λοιπόν, πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος τους και πόσο νευραλγικής σημασίας είναι και η παραμικρή πληροφορία που μεταφέρουν οι αναβάτες, καθώς αποτελούν τον βασικό παράγοντα που θα διαμορφώσουν τα πρωτότυπα του 2020, αλλά και πόσο ενδιαφέρον έχει το να κάνουμε μια… σούμα για το πού βρίσκονται οι ομάδες εν όψει της χειμερινής διακοπής.

Ξεκινώντας από την ομάδα και το εργοστάσιο που σάρωσε ό,τι τίτλο υπήρχε την σεζόν που πέρασε –μιλάμε φυσικά για την Honda…- τα δεδομένα που είδαμε σε αυτές τις δύο δοκιμές δεν μας έκαναν πολύ σοφότερους. Ο Marquez εξακολουθεί να είναι ο μοναδικός αναβάτης που μπορεί να οδηγήσει το RC213V στο όριο, αν και πολλές φορές πληρώνει κι αυτός το κόστος μιας τόσο δύσκολης μοτοσυκλέτας, όπως μπορεί να μας διαβεβαιώσει μετά και το δεύτερο χειρουργείο του στον ώμο, το οποίο εξελίχθηκε επιτυχώς πριν από λίγη ώρα. Οι υπόλοιποι αναβάτες της Honda (συμπεριλαμβανομένου και του αδερφού του Alex που θα ξεκινήσει την rookie χρονιά του στην ίδια, εργοστασιακή ομάδα με τον Marc) είναι απλά… απογοητευτικοί. Αυτό, όπως είπαμε δεν είναι κάτι που δεν το ξέραμε. Τώρα όμως ξέρουμε και ποια είναι η οπτική των ανθρώπων του HRC, καθώς οι δηλώσεις του Takeo Yokohama (μηχανολόγος του HRC) δίνουν ακριβώς το στίγμα για το 2020. Ο Yokohama λοιπόν είπε πως το 2019 πήραν την απόφαση να αυξήσουν την δύναμη και την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας για να κερδίζει έδαφος όσο είναι όρθια.

Στα φρένα, στις κλίσεις και σε όλες τις άλλες καταστάσεις, είπε ότι έχουν τον Marc που διαχειρίζεται με τον καλύτερο τρόπο όλα αυτά… Συνέχισε μάλιστα λέγοντας πως δεν είναι στο DNA της Honda να φτιάχνει "εύκολες" MotoGP μοτοσυκλέτες, χωρίς όμως να ασπάζεται τελείως την άποψη ότι μια πιο φιλική μοτοσυκλέτα δεν μπορεί να φέρει νίκες. Εκεί πέταξε και την "μπηχτή" για τον Crutchlow, o οποίος είχε ζητήσει μια πιο εύκολη μοτοσυκλέτα, με τον Yokohama να απαντά ότι θα μπορούσαν να του φτιάξουν μία, αλλά δεν ήταν σίγουρο ότι θα τον έκανε πιο γρήγορο. Του είπε επίσης ότι πάνω σε ένα Honda MotoGP θα πρέπει να παλεύει με την μοτοσυκλέτα, αφού γι' αυτό πληρώνεται… Παρ' όλα αυτά, οι κατευθύνσεις τους για το 2020 είναι να βελτιώσουν ακόμη περισσότερο την αποδοτικότητα της καύσης του κινητήρα και να μειώσουν τις τριβές. Ταυτόχρονα όμως θέλουν να ομαλοποιήσουν και λίγο τη δύναμη, χωρίς όμως να θυσιάσουν τα απόλυτα νούμερα ισχύος. Μέχρι στιγμής πάντως, από τα αποτελέσματα των πρώτων δοκιμών, δεν έχει φανεί να αποδίδει η προσπάθεια, εξαιρουμένης πάντα της… εξαίρεσης του Marquez.

Ούτε όμως από το στρατόπεδο της Yamaha έρχονται θεαματικές μεταβολές. Μπορεί οι μηχανικοί της να έφεραν βαρέως τις ταπεινωτικές ήττες στις ευθείες, αλλά και μετά τις δοκιμές της Jerez ο καινούργιος κινητήρας δεν έφερε την πολυαναμενόμενη ανταγωνιστικότητα που ζητούσαν οι αναβάτες της. Τόσο ο Vinales όσο και ο Rossi υπολείπονταν τουλάχιστον 10km/h τελικής από τις Ducati και τις Honda, με τον Γιατρό να δηλώνει ότι το χάσμα με τους υπόλοιπους είναι ακόμη μεγάλο. Ο Vinales βέβαια, παρά τα θέματα με την τελική, κατάφερε να γράψει τον ταχύτερο χρόνο του διημέρου στην Jerez, αλλά το πρόβλημα είναι κάτι που πρέπει να λυθεί. "Οι χρόνοι είναι καλοί, η αίσθηση είναι καλή, αλλά αν δεν ξεκινάμε πρώτοι θα έχουμε πρόβλημα", δήλωσε χαρακτηριστικά ο Maverick. Με αυτές τις δηλώσεις ήταν απόλυτα σύμφωνος και ο Rossi ο οποίος δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από τα να βρεθεί στο τέλος της πρώτης δεκάδας των χρόνων.

Ο Quartararo από την άλλη, ο οποίος έχει κι αυτός στην διάθεσή του μια πλήρως εργοστασιακή Μ1, τα είπε όλα μέσα σε ελάχιστες λέξεις: "Το έχουμε"! Κι αυτός όμως παραδέχτηκε ότι δεν νιώθει το ίδιο άνετα όσο με τον προηγούμενο κινητήρα, αλλά οι χρόνοι του ήταν άκρως ανταγωνιστικοί μέσα στην πρώτη πεντάδα.

Από την πλευρά της Suzuki τα νέα είναι πιο αισιόδοξα καθώς ο Mir έδωσε το οκ για τον νέο κινητήρα, αν και δεν ήταν απόλυτα σίγουρος για το αν υπάρχει όντως διαφορά στην τελική ταχύτητα. Τις βελτιώσεις που είχε διαπιστώσει στην Valencia τις επιβεβαίωσε και στην Jerez, ενώ τα πολύ καλά αποτελέσματα του team mate του, Alex Rins, είναι ακόμη μια απόδειξη ότι το Suzuki του 2020 βρίσκεται στον σωστό δρόμο.

Στην φιλοσοφία του "χρειαζόμαστε κι άλλα" κινείται και ο Dovizioso με την Ducati, με το νέο πλαίσιο να αποτελεί ένα θετικό βήμα εξέλιξης, αλλά σύμφωνα με τον Ιταλό χρειάζεται ακόμη αρκετή δουλειά για να φτάσει την συμπεριφορά των αντιπάλων τους στις στροφές. Όπως είπε ο Dovi, "υπάρχουν αρκετά θετικά, αλλά και μερικά αρνητικά στοιχεία", κάνοντας τους μηχανικούς της Ducati να προετοιμάζονται για έναν δύσκολο χειμώνα. Όπως τόνισε ο Dovizioso, χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη συλλογή και ανάλυση δεδομένων για να γίνει ένα πραγματικά μεγάλο βήμα εξέλιξης για του χρόνου.

Για τα δεδομένα της ΚΤΜ μπορείτε να διαβάσετε μια εκτενή ανάλυση εδώ, όπως και για το ότι οι επόμενες δοκιμές τη νέα χρονιά στην Μαλαισία είναι το Α και το Ω για την ομάδα των Αυστριακών, μιας και τα δεδομένα συλλέγονται ουσιαστικά μόνο από τον Espargaro με τους άλλους τρεις αναβάτες να βρίσκονται στο στάδιο της… εκπαίδευσης.

 

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!