Έρευνα MotoGP: Οι υψηλές ταχύτητες βελτιώνουν τα μάτια!

Καλύτερη όραση οι αναβάτες των MotoGP από εκείνους της Moto2 και Moto3
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/1/2022

Πιθανόν για τους οφθαλμίατρους να μην αποτελεί κάποια έκπληξη το αποτέλεσμα της μακροχρόνιας έρευνας της ιταλικής ιατρικής ερευνητικής εταιρείας Sifi, όπου μετά από έξι χρόνια συλλογής στοιχείων και μελέτης σε αναβάτες των Grand Prix, κατέληξε στο γενικό συμπέρασμα πως το ανθρώπινο μάτι "εκπαιδεύεται" και "προπονείται" ώστε να ανταπεξέλθει στις εκάστοτε συνθήκες που βιώνει ο άνθρωπος.
Στη συγκεκριμένη έρευνα στόχος ήταν να δουν ποιες αλλαγές στη συμπεριφορά των ματιών προκαλεί η ταχύτητα και πώς το μάτι καταφέρνει να ανταποκριθεί. Προφανώς όταν μιλάμε για τις επιδόσεις των ματιών θα πρέπει πάντα να συμπεριλαμβάνουμε μέσα στην εξίσωση και την αντίστοιχη προσαρμογή και επεξεργασία των δεδομένων από τον εγκέφαλο, αφού είναι ήδη γνωστό πως ο εγκέφαλος είναι εκείνος που επεξεργάζεται τα "δεδομένα" που του στέλνουν τα μάτια και εκείνος δημιουργεί τις εικόνες.
Στην έρευνα λοιπόν της Sifi που ξεκίνησε το 2015 σε συνεργασία με την Honda LCR και "πειραματόζωα" τους Cal Crutchlow και Taka Nakagami, οι επιστήμονες εξέταζαν τα μάτια των αναβατών 30 λεπτά πριν τον αγώνα και 30 λεπτά μετά τον αγώνα, δηλαδή σε χρονικό διάστημα όπου ο εγκέφαλος ήταν σε "αγωνιστική υπερδιέγερση". Από το 2019, στην έρευνα μπήκαν και αναβάτες από την Moto2 και Moto3.


Μετά από έξι χρόνια, έως το τέλος του 2021 όπου μάζεψαν τα τελευταία στοιχεία απ' όλους τους αναβάτες και απ' όλες τις κατηγορίες, τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι αναβάτες των MotoGP έχουν την ικανότητα να διατηρούν τα μάτια τους ανοιχτά για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα σε σύγκριση με του αναβάτες των πιο αργών (σε τελική ταχύτητα) κατηγοριών.
Μιλάμε για το αυθόρμητο κλείσιμο των βλεφάρων, δηλαδή μια υποσυνείδητη λειτουργία των ματιών όπου τα βλέφαρα κλείνουν στιγμιαία (0,15 δευτερόλεπτα) ώστε να καθαρίσουν και να υγροποιήσουν το μάτι. Ένας "κοινός" άνθρωπος υπό φυσιολογικές συνθήκες κάνει αυτή την αυθόρμητη κίνηση των βλεφάρων σε διαστήματα κάθε 4-6 δευτερόλεπτα. Όλοι οι αναβάτες των Grand Prix ανεξάρτητα την κατηγορία, ξεπέρασαν κατά πολύ αυτόν τον μέσο όρο.
Όμως ειδικά οι αναβάτες των MotoGP όπου σε κάθε γύρο ξεπερνούν τουλάχιστον για μία φορά τα 300km/h και σε πάρα πολλές πίστες κινούνται για μεγάλα χρονικά διαστήματα με ταχύτητες άνω των 300km/h, η έρευνα έδειξε πως κλείνουν αυθόρμητα τα μάτια τους πολύ λιγότερες φορές σε σχέση με τους αναβάτες των πιο αργών κατηγορίων. Το παράδοξο είναι πως παρά τα πολύ μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα που κλείνουν τα βλέφαρα, τα μάτια των αναβατών των MotoGP δεν είχαν δείγματα ερεθισμού ή ξηρότητας!
Για τον επικεφαλή της έρευνας (που θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια) της Sifi, κύριο Dr Carlos Chines, τα αποτελέσματα δείχνουν πως υπάρχουν τρόποι να εκπαιδευτεί το μάτι για να αντιμετωπίζει "ειδικές συνθήκες" και πιστεύει πως μπορεί να δημιουργηθεί μια σειρά ασκήσεων που θα βελτιώνει τις επιδόσεις του σε συγκεκριμένους τομείς, όπως δηλαδή στην περίπτωση όπου τα μάτια των αναβατών των MotoGP μπορούν να προσφέρουν στον εγκέφαλο για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα αδιάκοπη εικόνα!  

Ο Jonathan Rea ξανά σε Honda! Πρώτες εντυπώσεις από την CBR1000RR-R SP στις WSBK δοκιμές! [Video]

“Νιώθω λίγο όπως τότε που πήγα στην Kawasaki”
jonathan
Από τον

Παύλο Καρατζά

21/1/2026

Μόλις χτες, 20 Ιανουαρίου 2026, ο Jonathan Rea ξεκίνησε και επίσημα μια νέα καριέρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike ως αναβάτης δοκιμών της Honda.

Τα τελευταία χρόνια τα κατορθώματα της Honda στο WSBK είναι απογοητευτικά και πρέπει να πάμε σχεδόν 20 χρόνια πίσω για να θυμηθούμε τον τελευταίο της τίτλο που ήταν το 2007 με αναβάτη τον James Toseland. Τελευταία νίκη σε στεγνό οδόστρωμα για την Honda ήταν με τον Jonathan Rea το 2014 στο Portimao και τελευταία νίκη σε βρεγμένο πέτυχε ο αείμνηστος Nicky Hayden στην Sepang το 2016.

Rea

Οι Ιάπωνες θέλουν να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί και για τον λόγο αυτό προσέλαβαν και τον θρύλο του WSBK, Jonathan Rea ως αναβάτη δοκιμών και εξέλιξης. Ο Rea αγωνιζόταν για πολλά χρόνια με μοτοσυκλέτες Honda, τόσο στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας, όσο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike. Έφυγε το 2014 για να πάει στην Kawasaki, με την συνέχεια να είναι γνωστή σε όλους.

Χτες ο Βορειοϊρλανδός είχε την πρώτη του επαφή με την μοτοσυκλέτα και δήλωσε στο speedweek: “Φυσικά δεν ήμουν 100% καλά, το γόνατό μου, στο οποίο είχα υποβληθεί σε εγχείρηση πριν από δέκα εβδομάδες, εξακολουθούσε να με πονάει πολύ. Είχα κάποια προβλήματα, ειδικά στις δεξιές στροφές. Και μετά, στο αεροπλάνο, κρύωσα. Παρ' όλα αυτά, ήταν ωραίο να ξεκινήσω τη νέα μου δουλειά – είναι διαφορετική. Όταν κοιτάς μια μοτοσυκλέτα από έξω, πάντα είσαι περίεργος να μάθεις πώς είναι να την οδηγείς. Ήταν μια καλή μέρα για να καταλάβω από πού ξεκινάμε με την ομάδα.

Rea

Από το 2014, η μοτοσυκλέτα έχει αλλάξει πολύ. Το 2020 ήρθε η εντελώς νέα μοτοσυκλέτα και από τότε έχουν γίνει πολλές αναβαθμίσεις. Το θετικό είναι ότι μετά την περίοδο μου στην Honda, στην Kawasaki και στην Yamaha, μπόρεσα να αποκτήσω επιπλέον εμπειρία και οι πληροφορίες αυτές βοηθούν να κατατάξω τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της μοτοσυκλέτας. Ήμουν ευχάριστα έκπληκτος από τα ηλεκτρονικά, πρέπει να επικεντρωθούμε στο να βρούμε περισσότερη πρόσφυση στο πίσω τροχό. Η Honda εργάζεται σκληρά σε όλους τους τομείς της μοτοσυκλέτας, σπάνια είχα τόσους πολλούς τεχνικούς γύρω μου. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα εργάστηκαν πολύ στα ηλεκτρονικά. Ωστόσο, ο σκοπός τους δεν είναι να δημιουργήσουν πρόσφυση, αυτό είναι πρώτα απ' όλα έργο της μοτοσυκλέτας.

Rea

Όταν άνοιγα τέρμα το γκάζι στο πρώτο μου γύρο στην ευθεία, σκέφτηκα πόσο ωραίο είναι να έχεις ισχύ. Στην τέταρτη, πέμπτη και έκτη ταχύτητα, η μοτοσυκλέτα έχει πραγματικά δύναμη, ο κινητήρας είναι ισχυρός. Νιώθω λίγο όπως τότε που πήγα στην Kawasaki. Τότε δούλευα για πολλά χρόνια με μια εργοστασιακή ομάδα και είχα μηχανικούς στο πλευρό μου που εμπιστεύονταν την κρίση μου. Όταν ήρθε ο Leon Haslam, μπόρεσε να οδηγήσει γρήγορα τη μοτοσυκλέτα, το ίδιο και ο Alex Lowes. Για μένα, λοιπόν, η βελτίωση της μοτοσυκλέτας ήταν πάντα μέρος της δουλειάς μου και νιώθω άνετα με αυτό. Με τα χρόνια, έχω συνεργαστεί με διάφορες ομάδες και αρχιμηχανικούς. Οι μοτοσυκλέτες είχαν διαφορετικούς χαρακτήρες και βρισκόταν σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης. Έχω μια σαφή ιδέα για το πώς να κάνω μια μοτοσυκλέτα γρήγορη. Είναι στο χέρι των τεχνικών να το υλοποιήσουν. Ήμουν επίσης σε ομάδες που δεν ήθελαν να ακούσουν και πίστευαν ότι είχαν καλύτερες ιδέες από εμένα”.