Ετοιμόλεμη η SKY RACING TEAM VR46: Οι νέοι αναβάτες για το 2020

Η σύνθεση της ομάδας για την νέα σεζόν
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

20/9/2019

Η ακαδημία του Valentino Rossi, VR46, συνεχίζει ενωμένη με την SKY την δυναμική παρουσία στη Moto3 όσο και στη Moto2 και παρουσιάζει ήδη τους αναβάτες της ερχόμενης σεζόν. Στη μικρότερη κατηγορία, ο Celestino Vietti Ramus είναι ήδη μέλος της ομάδας και αποτελεί τον κορυφαίο αναβάτη ανάμεσα στους rookies, έχοντας συγκεντρώσει 88 βαθμούς μέχρι στιγμής. Οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να μην ανανεώσουν την συνεργασία τους, μαζί του και για το 2020. Ομόσταβλος του Vietti, για τη νέα σεζόν θα είναι ο Adnrea Migno, που έχει ξανατρέξει με τα χρώματα της ομάδας το 2015 όταν έκανε το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και παρέμεινε στην ομάδα μέχρι το 2017.

Στη Moto2, ο Luca Marini, που πέρσι εξελίχθηκε πολύ σαν αναβάτης και φέτος είναι ένας απ’ τους πιο σταθερούς σε επιδόσεις της κατηγορίας, θα παραμείνει στην ομάδα και για την ερχόμενη σεζόν. Δεν υπήρχε και περίπτωση αλλγής, αφού στους 12 γύρους της φετινής σεζόν έχει ανεβεί μια φορά στο βάθρο και έχει τερματίσει άλλη μια φορά μέσα στην πεντάδα. Ομόσταβλός του θα είναι ο Marco Bezzecchi, που στο πρωτάθλημα της Moto3 το 2018, ήρθε τρίτος στη βαθμολογία και θεωρήθηκε ένας απ’ τους κορυφαίους Ιταλούς Rookies.

Ο Διευθυντής της Sky Racing, Pablo Nieto αισθάνεται πολύ περήφανος που το 2020 η ομάδα θα βρίσκεται πάλι στην πίστα με τέσσερις μοτοσυκλέτες – δύο για τη Moto3 και δύο για τη Moto2- και που θα οδηγούνται από Ιταλούς αναβάτες. “Η επιλογή να ενδυναμώσουμε το πνεύμα της ομάδας μέσα από ένα εποικοδομητικό κλίμα συνεργασίας και αμοιβαίας βοήθειας έγινε μέσω της επέκτασης της συνεργασίας της ομάδας με τους Marini και Vietti, αλλά και την προσθήκη των Bezzecchi και Mingo. Οι δύο ομάδες αποτελούνται από γρήγορους και ικανούς αναβάτες που είναι έτοιμοι να εντυπωσιάσουν τους πάντες και να μας προσφέρουν πολλές συγκινήσεις. Από τεχνικής άποψης, η απόφασή να συνεργαστούμε με την KTM και την κατασκευάστρια πλαισίων Kalex, βασίστηκε στη μακροχρόνια και σταθερή σχέση που έχουμε χτίσει μαζί τους, που χαρακτηρίζεται από την αμοιβαία εμπιστοσύνη.”

Ο Marco Bezzecchi από την άλλη φρόντισε να τονίσει πως η συμμετοχή του στους αγώνες οφείλεται στην υποστήριξη της ακαδημίας του Rossi, την VR46 Riders Academy, ενώ σήμερα που πλέον έχει τη δυνατότητα να γίνει μέλος της ομάδας είναι πολύ περήφανος. Η δεύτερη σεζόν του στην Moto2 θα είναι μια πραγματική πρόκληση και όπως είπε θα δώσει τον καλύτερό του εαυτό ώστε να ξεπληρώσει την εμπιστοσύνη που του έδειξαν κάνοντάς τον μέλος της ομάδας.

Από την άλλη, ο Adrea Migno εστίασε περισσότερο στην διετή πορεία του μακριά από την ομάδα, που αποδείχτηκε μια μεγάλη πρόκληση και συνάμα συντέλεσε στο να διαμορφωθεί περισσότερο ως αναβάτης. “Έμαθα πολλά και αυτό με βοήθησε να εξελιχτώ όχι μόνο σαν αναβάτης αλλά και σαν άνθρωπος. Όταν μου πρότειναν να επιστρέψω στην ομάδα, ήταν σαν να μου είπαν να γυρίσω σπίτι. Ήταν ένα απίστευτο συναίσθημα και θα επιστρέψω στην οικογένεια, με την οποία έκανα το ντεμπούτο μου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Grand Prix, μια ομάδα που πάντοτε προσπαθεί να βελτιωθεί. Θέλω να ευχαριστήσω την Sky και την VR46 που μου έδωσε αυτή τη νέα ευκαιρία.”

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.