Gino Borsoi: “Είτε μας αρέσει είτε όχι η πορεία του Jorge Martin στην Pramac έφτασε στο τέλος της”

Ξεκάθαρα τα πράγματα για τον Ισπανό - Ή στην εργοστασιακή Ducati ή κοιτάμε αλλού, στην Pramac θέση δεν έχει...
motomag MotoGP – Gino Borsoi “Είτε μας αρέσει είτε όχι η πορεία του Martin στην Pramac έφτασε στο τέλος της”
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

14/3/2024

Ο Gino Borsoi, Team Manager της Prima Pramac Racing μετά τον πρώτο αγώνα της χρονιάς στο Qatar μίλησε για όλους και για όλα ενώ ξεκαθάρισε πως αυτή είναι η τελευταία χρονιά του Jorge Martin στην ομάδα.

Ο πρώην αναβάτης και νυν Team Manager της Prima Pramac Racing, Gino Borsoi στην πρώτη του χρονιά στο τιμόνι της ομάδας πανηγύρισε τον τίτλο των κατασκευαστών ενώ φέτος όπως ο ίδιος λέει θέλει να κατακτήσει τον τίτλο των αναβατών. Το εγχείρημα αυτό ξεκίνησε με το δεξί καθώς ο Jorge Martin κέρδισε τον Sprint Race αγώνα στο Qatar ωστόσο στον κυρίως αγώνα έμεινε πίσω από τον νικητή Pecco Bagnaia της Ducati Lenovo Team.

Μιλώντας στο Motosport.com μετά το Qatar ο Borsoi ρωτήθηκε για τη σχέση του με τον Martin και το μέλλον του αναβάτη, για τη σχέση μεταξύ της Pramac και της Ducati, για την έλευση του Marc Marquez στην Ducati καθώς και για το νέο big thing του MotoGP, τον Pedro Acosta.

MotoGP – Gino Borsoi “Είτε μας αρέσει είτε όχι η πορεία του Martin στην Pramac έφτασε στο τέλος της”

Ποια είναι η αξιολόγηση της Prima Pramac Racing για τον αγώνα του Qatar σε σχέση με τον Jorge Martin;

"Το Σαββατοκύριακο ήταν πολύ καλό, ξεκινώντας από τις κατατακτήριες δοκιμές, οι οποίες ήταν τέλειες για εμάς. Δεδομένου ότι το απόγευμα του Σαββάτου δεν είχαμε ακόμα τη μοτοσυκλέτα έτοιμη, ο Martin κατάφερε να κερδίσει κόντρα σε όλες τις πιθανότητες. Την Κυριακή είχαμε πολύ λιγότερα προβλήματα σε σχέση με το Σάββατο, αλλά ο Martin επέλεξε να μην επιτεθεί αμέσως για να προστατέψει τα ελαστικά του. Ο Pecco ξεκίνησε δυνατά χωρίς να ανησυχεί πολύ για τα ελαστικά του ενώ εμείς ήμασταν πολύ προσεκτικοί. Νομίζω ότι γι' αυτό χάσαμε την ευκαιρία να παλέψουμε για τη νίκη".

MotoGP – Gino Borsoi “Είτε μας αρέσει είτε όχι η πορεία του Martin στην Pramac έφτασε στο τέλος της”

Ήταν συντηρητική η απόφαση που λάβατε ή ήταν μέρος της στρατηγικής της ομάδας;

"Είναι απόφαση της ομάδας, την αξιολογούμε τόσο από τα δεδομένα του Σαββάτου όσο και από το warm up της Κυριακής και στη συνέχεια επιλέγουμε. Γνωρίζαμε ότι αν διατηρούσαμε τον ίδιο ρυθμό με τον Sprint Race αγώνα, το ελαστικό δεν θα άντεχε. Οι αγώνες που προηγήθηκαν στις κατηγορίες Moto2 και Moto2 άλλαξαν επίσης τα δεδομένα όσον αφορά την φθορά των ελαστικών στον αγώνα της Κυριακής και αυτό είναι κάτι που πρέπει να το λάβουμε υπόψιν στο μέλλον”.

O Martin κατέκτησε δύο βάθρα όμως την Κυριακή η εντύπωση που άφησε περιείχε και μία μικρή απογοήτευση. Μήπως σας ασκείται υπερβολική πίεση;

"Ο Jorge δεν έχει καμία πίεση όπως δεν υπάρχει πίεση στην ομάδα. Τη φετινή χρονιά έχει βελτιωθεί ακόμη περισσότερο σε όλους τους τομείς -σωματικά και πνευματικά- και μένει να βρούμε κάποιες μικρές λεπτομέρειες”.

MotoGP – Gino Borsoi “Είτε μας αρέσει είτε όχι η πορεία του Martin στην Pramac έφτασε στο τέλος της”

O Pecco Bagnaia μετά το τέλος του αγώνα δήλωσε "Δουλεύουμε σιωπηλά", πως το αντιλαμβάνεται αυτό η Pramac σε σχέση με την Ducati;

"Δεν υπάρχει καμία διαμάχη με τον Pecco ή με την ομάδα της Ducati. Αυτή είναι μια πτυχή που πρέπει να μελετήσουμε και να μάθουμε. Τις περισσότερες φορές ξεκινούν το Σαββατοκύριακο με πολλές δυσκολίες και όσο πλησιάζει ο αγώνας βελτιώνονται όλο και περισσότερο. Είναι κάτι που πρέπει να καταλάβουμε γιατί στο τέλος καταφέρνουν να κερδίσουν. Η άλλη επιλογή είναι να ζητήσουμε από την Dorna να... εξαλείψει την Κυριακή”.

MotoGP – Gino Borsoi “Είτε μας αρέσει είτε όχι η πορεία του Martin στην Pramac έφτασε στο τέλος της”

Η στρατηγική της Ducati είναι η Prima Pramac Racing να γίνει επί της ουσίας μία ομάδα φυτώριο νέων αναβατών ενώ έγινε γνωστό πως αυτή θα είναι η τελευταία χρονιά του Martin στην ομάδα. Η Pramac δεν έχει λόγο;

"Προφανώς είμαστε μέρος ενός σχεδίου της Ducati. Η Pramac γεννήθηκε για να είναι η ομάδα junior, ώστε νέοι αναβάτες να εξελίσσονται και να μεταπηδούν στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati. Αυτό είναι το πρότζεκτ με το οποίο ξεκίνησε η Pramac.

Προσωπικά πιστεύω ότι ο χρόνος του Jorge με την ομάδα της Pramac, είτε του αρέσει είτε όχι, έχει φτάσει στο τέλος του. Είναι πολλά χρόνια μαζί μας, ξεκίνησε από την πρώτη χρονιά στο MotoGP και βρισκόμαστε στον τέταρτο χρόνο. Το επόμενο βήμα πρέπει να είναι με μια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα, είτε της Ducati είτε κάποιας άλλης εταιρείας.

Συνεχίζει να αποδεικνύει ότι είναι ένας από τους ταχύτερους, ή ίσως ο ταχύτερος μαζί με τον Pecco, και αξίζει εκτός από μια σπουδαία σεζόν μαζί μας φέτος, να έχει μια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα του χρόνου”.

MotoGP – Gino Borsoi “Είτε μας αρέσει είτε όχι η πορεία του Martin στην Pramac έφτασε στο τέλος της”

O Franco Morbidelli μετά τον τραυματισμό του επέστρεψε πως κύλησαν τα πράγματα στο ντεμπούτο του με την ομάδα;

“Το ντεμπούτο του Franco ήταν πέρα από τις προσδοκίες μας. Κάθε φορά που έβγαινε στην πίστα βελτιωνόταν όλο και περισσότερο, χρειάζεται ακόμη χρόνος για να μάθει τι μπορεί να κάνει με την νέα μοτοσυκλέτα”.

Η Ducati υπέγραψε με τον Fermin Aldeguer θα θέλατε να τον έχετε μαζί σας του χρόνου;

"Ναι η Ducati υπέγραψε τον Aldeguer, μένει να δούμε σε ποια ομάδα θα τον τοποθετήσουν. Προφανώς και θα θέλαμε να τον έχουμε μαζί μας”.

MotoGP – Gino Borsoi “Είτε μας αρέσει είτε όχι η πορεία του Martin στην Pramac έφτασε στο τέλος της”

Τι γνώμη έχετε για το ντεμπούτο του Pedro Acosta στο MotoGP;

"Γνωρίζαμε πως είναι πολύ καλός αναβάτης. Με το καλημέρα κατάφερε να είναι μαζί με τους ταχύτερους αναβάτες και να μάθει πως οδηγούν αυτοί. Χρειάζεται ακόμη χρόνος για να συνηθίσει το βάρος των μοτοσυκλετών καθώς και το πως να διαχειρίζεται τα ελαστικά. Για μένα έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει, να επιτεθεί και να διασκεδάσει. Νομίζω ότι σύντομα θα τον δούμε να παλεύει για κάτι περισσότερο".

MotoGP – Gino Borsoi “Είτε μας αρέσει είτε όχι η πορεία του Martin στην Pramac έφτασε στο τέλος της”

Τι γίνεται με τον Marc Marquez με την Ducati;

"Νομίζω ότι ο Marc πραγματοποίησε ένα “έξυπνο Σαββατοκύριακο” καθώς θέλησε να μάθει σιγά σιγά την μοτοσυκλέτα χωρίς να κάνει λάθη. Δεν μπορώ να πω τίποτα για αυτόν ξέρει απείρως καλύτερα από εμένα πώς να χειριστεί αυτή την κατάσταση. Ξέρω ότι έχει ως στόχο να μάθει σταδιακά τα μυστικά της Ducati καθώς είναι μία διαφορετική μοτοσυκλέτα από αυτήν που είχε συνηθίσει. Αλλά, επιμένω, κανείς δεν ξέρει καλύτερα από τον ίδιο πώς να χειριστεί αυτή την κατάσταση".

Πιο ξεκάθαρος δεν γινόταν να γίνει ο Gino Borsoi, Team Manager της Prima Pramac Racing και όπως φαντάζεστε το μεταγραφικό παζάρι του 2024 στο MotoGP κάθε μέρα που περνάει θα γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρον.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.