Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP Ταϊλάνδη: Pole Position Bezzecchi με την Aprilia στα καλύτερά της!

Περισσότερες Aprilia στην εκκίνηση παρά Ducati!
MotoGP Ταϊλάνδη: Pole Position Bezzecchi με την Aprilia στα καλύτερά της!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/2/2026

Με τον Marco Bezzecchi αλλά και την Aprilia συνολικά, να ξεκινούν την φετινή σεζόν πολύ δυναμικά, δείχνοντας έτοιμοι να παλέψουν με την Ducati και κυρίως τον Marc Marquez σε όλα τα δοκιμαστικά στην Ταϊλάνδη, περίμενε κανείς πως τουλάχιστον η pole position θα είναι για αυτούς μία εύκολη υπόθεση. Ωστόσο δεν κερδήθηκε δίχως μία μικρή δόση δράματος, ότι πρέπει για να ξεκινήσει με μπόλικο ενδιαφέρον η σεζόν.

Από την πρώτη στιγμή της Q2, η Aprilia είχε ήδη καταλάβει τις τρεις πρώτες θέσεις της κατάταξης με τους Bezzecchi, Jorge Martin και τον επικεφαλής της Q1, Raul Fernandez, ενώ η Ducati υποχρεώθηκε να περιμένει έως τη δεύτερη προσπάθεια για να έχει την ευκαιρία μίας απάντησης.

Ακόμη και αν φαίνεται πως ο Bagnaia ίσως είναι ένας διαφορετικός Bagnaia από εκείνο που ήταν στο τέλος της περσινής σεζόν, η απάντηση της Ducati μπορούσε να έρθει μόνο από τον Marc Marquez από την στιγμή που ο Bagnaia έμεινε στην Q1 όταν ακυρώθηκε ο γρήγορος γύρος του από την πτώση του Morbidelli.

Ο Marquez βρισκόταν μόλις στην 8η θέση, έχοντας αντιμετωπίσει δυσκολίες με το πρώτο του σετ ελαστικών, ωστόσο ανέβασε ρυθμό στη δεύτερη προσπάθειά του, πλησιάζοντας την pole position σε απόσταση μόλις τριών εκατοστών του δευτερολέπτου. Ο Bezzecchi επιχείρησε γρήγορα να διευρύνει εκ νέου αυτή τη διαφορά, εντούτοις, υπέστη τη δεύτερη πτώση του για τη σημερινή ημέρα στην τελευταία στροφή της τελικής του χρονομετρημένης προσπάθειας. Παρά το επεισοδιακό κλείσιμο των κατατακτήριων δοκιμών, ο Bezzecchi διατήρησε την pole position μπροστά από τον Marquez. Παράλληλα, ο Fernandez εντυπωσίασε σημειώνοντας χρόνο 1:28 στην Q1, επίδοση την οποία επανέλαβε με ακρίβεια και στην Q2, εξασφαλίζοντας έτσι την εκκίνησή του από την πρώτη σειρά.

Από εκεί που κάποτε οι Ducati γέμιζαν όλη την εκκίνηση και ήταν μία Aprilia ανάμεσά τους, ξεκινάμε την πρώτη εκκίνηση με αναστροφή και την Ducati μία μόνη της στην πρώτη σειρά.

Η δεύτερη είναι πιο πολυσυλλεκτική υπόθεση, με τον Fabio Di Giannantonio στην τέταρτη θέση ακολουθούμενος από την Aprilia του Martin και την KTM του Pedro Acosta.

Ένας μάλλον υποτονικός Alex Marquez αρκέστηκε στην 7η θέση –απέχοντας τέσσερα δέκατα του δευτερολέπτου από την pole– έχοντας στο πλευρό του την τελευταία μοτοσυκλέτα της Aprilia, με αναβάτη τον Ai Ogura. Ο Franco Morbidelli προκρίθηκε επιτυχώς από την Q1, παρά την πτώση της τελευταίας στιγμής του στη στροφή 3, που στέρησε και την προσπάθεια του Bagnaia.

Ο Morbidelli δεν κατάφερε να επαναλάβει την ίδια ταχύτητα στην Q2, με αποτέλεσμα ο Ιταλός αναβάτης να περιοριστεί στην 9η θέση του grid.

Οι Honda των Joan Mir και Johann Zarco πλαισιώνουν τον Brad Binder στην τέταρτη σειρά της εκκίνησης, με την εν λόγω τριάδα να απέχει περισσότερο από επτά δέκατα του δευτερολέπτου από την κορυφή.

Εν τω μεταξύ, οι δυσκολίες της Yamaha έρχονται και σε αυτή την σεζόν με τον Fabio Quartararo να καταγράφει το καλύτερο αποτέλεσμα της ομάδας καταλαμβάνοντας τη 16η θέση, μπροστά από τους Maverick Viñales και Jack Miller. Παράλληλα, οι Alex Rins, Enea Bastianini και ο rookie Toprak Razgatlioglu συμπλήρωσαν την 7η σειρά της εκκίνησης. Ο Michele Pirro ολοκληρώνει το grid, ως αντικαταστάτης του Fermin Aldeguer στην Ταϊλάνδη.

 

Αποτελέσματα Q2:

Pos

No.

Rider

Bike

Time

Diff

Prev

1

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:28.652

 

 

2

93

Marc Marquez

Ducati

1:28.687

0.035

0.035

3

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:28.876

0.224

0.189

4

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:28.918

0.266

0.042

5

89

Jorge Martin

Aprilia

1:29.001

0.349

0.083

6

37

Pedro Acosta

KTM

1:29.061

0.409

0.060

7

73

Alex Marquez

Ducati

1:29.077

0.425

0.016

8

79

Ai Ogura

Aprilia

1:29.211

0.559

0.134

9

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:29.321

0.669

0.110

10

36

Joan Mir

Honda

1:29.385

0.733

0.064

11

33

Brad Binder

KTM

1:29.402

0.750

0.017

12

5

Johann Zarco

Honda

1:29.532

0.880

0.130

Αποτελέσματα Q1:

Q2

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:28.784

 

 

Q2

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:29.090

0.306

0.306

13

63

Francesco Bagnaia

Ducati

1:29.348

0.564

0.258

14

10

Luca Marini

Honda

1:29.446

0.662

0.098

15

11

Diogo Moreira

Honda

1:29.489

0.705

0.043

16

20

Fabio Quartararo

Yamaha

1:29.683

0.899

0.194

17

12

Maverick Viñales

KTM

1:29.774

0.990

0.091

18

43

Jack Miller

Yamaha

1:29.834

1.050

0.060

19

42

Alex Rins

Yamaha

1:30.067

1.283

0.233

20

23

Enea Bastianini

KTM

1:30.078

1.294

0.011

21

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

1:30.165

1.381

0.087

22

51

Michele Pirro

Ducati

1:31.361

2.577

1.196