IoMTT 2025: Στις 31 νίκες ο Michael Dunlop - Έγινε ο αναβάτης και με τα περισσότερα βάθρα!

48 φορές έχει ανέβει στο βάθρο ο Βορειοϊρλανδός - Ξεπέρασε τον John McGuinness!
ΙΟΜΤΤ Michael Dunlop most podiums 2025
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/6/2025

O Michael Dunlop κέρδισε χτες την κατηγορία Metzeler Superwin TT, κατακτώντας έτσι την την 31η νίκη του στο TT και το 48ο βάθρο, ξεπερνώντας πλέον τον πρώην team-mate του John McGuinness που έχει 47.

Οι βρεγμένοι δρόμοι το πρωί σήμαιναν ότι ο αγώνας καθυστέρησε αλλά και μειώθηκε από τρεις γύρους σε δύο. Αυτό όμως δεν πτόησε τον Dunlop που σημείωσε ταχύτερο γύρο με μέση ωριαία 197,32 χλμ/ώρα με το MD Racing Paton αφήνοντας δεύτερο τον Manxman Michael Evans (Dafabet Racing Kawasaki) κατά 22,6 δευτερόλεπτα, με τον Rob Hodson (SMT Racing Paton) να συμπληρώνει το βάθρο. Μάλιστα, για τους Evans και Hodson, αυτό ήταν και το πρώτο τους βάθρο στο ΤΤ.

ΙΟΜΤΤ Michael Dunlop most podiums 2025

Ο Dunlop έκανε γρήγορα διαφορά 2,2 δευτερόλεπτα από τον Evans, με τον Mike Browne (KMR/Jack Reid Cars Kawasaki) να απέχει μόλις 0,6 δευτερόλεπτα στην τρίτη θέση. Οι Davey Todd (Milenco by Padgett's Paton), Stefano Bonetti (VAS Engine Racing Paton) και Hodson συμπλήρωσαν την τέταρτη έως έκτη θέση στα πρώτα στάδια, με τους δύο τελευταίους να ισοβαθμούν σε χρόνο μετά τα πρώτα 14 χιλιόμετρα. Ο Browne, ωστόσο, εγκατέλειψε λίγο αργότερα στη στροφή Douglas Road Corner στο Kirk Michael.

Μέχρι τη γέφυρα Ballaugh Bridge, ο Dunlop είχε υπερδιπλασιάσει τη διαφορά του σε 5,9 δευτερόλεπτα και στο Ramsey, στο βόρειο τμήμα του νησιού, η διαφορά είχε αυξηθεί περαιτέρω σε 9,3 δευτερόλεπτα. Ο Todd κρατούσε την τρίτη θέση, μόλις 2,7 δευτερόλεπτα πίσω από τον Evans, αλλά μόλις ένα δευτερόλεπτο μπροστά από τον Hodson, ενώ ο Dominic Herbertson (Melbray Racing Paton) και ο Bonetti κατέλαβαν την πέμπτη και έκτη θέση αντίστοιχα.

Ο Dunlop προσπέρασε τον προπορευόμενο στο δρόμο Evans στην πρώτη διαδρομή προς το βουνό, με τον Manxman να κολλάει έπειτα πίσω του. Ένας πρώτος γύρος με μέση ωριαία στα 196,34 χλμ/ώρα έδωσε στον Dunlop πλεονέκτημα 10,7 δευτερολέπτων έναντι του Evans (194,46 χλμ/ώρα). Ο Todd (192,85 χλμ/ώρα) παρέμεινε στην τρίτη θέση μπροστά από τον Hodson (192,61 χλμ/ώρα), με τη μεταξύ τους διαφορά να είναι μόλις 1,4 δευτερόλεπτα, ακολουθούμενος από τον Jordan (192,29 χλμ/ώρα) και τον Herbertson (192,23 χλμ/ώρα).

ΙΟΜΤΤ Michael Dunlop most podiums 2025

Ο Dunlop έκανε αργά και σταθερά διαφορά από τον Evans, με το προβάδισμά του να φτάνει τα 13,6 δευτερόλεπτα στο Glen Helen για δεύτερη και τελευταία φορά. Πιο πίσω, ο Hodson είχε περάσει στην τρίτη θέση εις βάρος του Todd - μόλις 0,7 δευτερόλεπτα τους χώριζαν μετά από σχεδόν 80 χιλιόμετρα αγώνα. Μέχρι το Ballaugh, το πλεονέκτημα του Hodson είχε αυξηθεί σε 3,2 δευτερόλεπτα, και αυτό συνέχισε να αυξάνεται καθώς ο Todd έχανε χρόνο στον τελευταίο γύρο.

Στην πρώτη θέση, ο Dunlop συνέχισε να διευρύνει το προβάδισμά του και ένας δεύτερος γύρος με ταχύτητα 197,32 χλμ/ώρα σφράγισε την 31η νίκη του στο ΤΤ. Η τελική διαφορά νίκης του από τον Evans (195,22 χλμ/ώρα) ήταν 22,6 δευτερόλεπτα, ενώ ο τοπικός αναβάτης εξασφάλισε μια λαμπρή δεύτερη θέση στα 32α γενέθλιά του.

Ο Hodson (194,76 χλμ/ώρα) τους συνόδευσε στο βάθρο για πρώτη φορά, ξεπερνώντας τον φορμαρισμένο Jordan (194,78 χλμ/ώρα) για μόλις 1,7 δευτερόλεπτα. Ο Todd υποχώρησε στην πέμπτη θέση παρά τον τελευταίο γύρο των 193,48 χλμ/ώρα, καθώς ο Herbertson (193,77 χλμ/ώρα) συμπλήρωσε την πρώτη εξάδα. Οι McLean, Bonetti, Furber και Rutter συμπλήρωσαν την πρώτη δεκάδα.

Έτσι, ο Michael Dunlop συνεχίζει να γράφει ιστορία με χρυσά γράμματα στο TT, διευρύνοντας τα ρεκόρ του ως ο πιο επιτυχημένος αναβάτης στον θεσμό.

ΙΟΜΤΤ Michael Dunlop most podiums 2025

 

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.