KTM - Σενάριο για 3η ομάδα στο MotoGP, με την LCR και τους Marc Marquez και Pedro Acosta

Η ερμηνεία της “εκκωφαντικής σιωπής”, σε συνέντευξη του Lucio Cecchinelo
Marc Marquez και Pedro Acosta στην KTM LCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/7/2023

Όταν προέκυψε το πρόβλημα Acosta για τους πορτοκαλί, με τον Ισπανό να αρνείται να περιμένει μέχρι το 2025 για να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP, ο Carlos Ezpeleta είχε αρνηθεί να παραχωρήσει δυο έξτρα μοτοσυκλέτες στην ΚΤΜ για το 2024, όμως τώρα προκύπτει ένα νέο, δυνατό σενάριο για τρίτη ομάδα του Pierer Group -στα πρότυπα της Ducati- μέσω της… LCR, με αναβάτες τους Pedro Acosta και Marc Marquez!

Καθώς η Dorna κρίνει πως τουλάχιστον για το 2024 οι μοτοσυκλέτες στη σχάρα εκκίνησης του MotoGP δεν μπορούν να αυξηθούν έστω και κατά δύο ακόμα, και μετά την δήλωση της ΚΤΜ πως οι Αυστριακοί κατάφεραν να “βολέψουν” τον Pedro Acosta στη μεγάλη κατηγορία για την επόμενη χρονιά, σε μια θέση “έκπληξη”, έρχεται τώρα η πληροφορία πως Red Bull & KTM βρίσκονται σε συνομιλίες με την LCR, για να φύγει η τελευταία από τις αγκάλες της Honda και να προσέλθει στο “πορτοκαλί” στρατόπεδο το 2024.

Όταν σε συνέντευξη του, ο μάνατζερ της LCR Lucio Cecchinello ρωτήθηκε αν θα εκπληρώσει το τρέχων συμβόλαιο του με τη Honda, που έχει διάρκεια μέχρι το τέλος του 2024, εκείνος απάντησε με “εκκωφαντική σιωπή”.

Η σιωπή αυτή, σε συνδυασμό με την κρίση του HRC, και με τη δήλωση για θέση της ένταξης του Acosta σε ομάδα “έκπληξη” το 2024, βάζουν το σενάριο της αλλαγής στρατοπέδου της LCR σε ρεαλιστικές βάσεις.

Η LCR διανύει αυτή τη στιγμή την 18η της σεζόν με τη Honda, με τους αναβάτες Alex Rins και Takaaki Nakagami, με τον πρώτο να έχει τραυματιστεί άσχημα μετά από πτώση, και με τον δεύτερο να μην μπορεί να διακριθεί με την προβληματική RC213V. Όλα αυτά εν μέσω της μεγάλης κρίσης του HRC, με τους Ιάπωνες να έχουν χάσει πλήρως την επαφή με τις τελευταίες εξελίξεις στον χώρο, με μια μοτοσυκλέτα που δεν μπορεί ούτε ο Marc Marquez να “δαμάσει”, και χωρίς ορατές ελπίδες για μια γρήγορη έξοδο από το τέλμα. Θυμίζουμε πως ακόμα κι ο Nakagami έχει ξεκινήσει τα παράπονα (κάτι σχεδόν αδιανόητο για Ιάπωνα αναβάτη ιαπωνικού εργοστασίου) ενώ ο Rins γκρίνιαζε από την αρχή της σεζόν, βλέποντας τη Honda να μην του παρέχει τα ίδια εξαρτήματα με τους εργοστασιακούς αναβάτες της ομάδας της Repsol, αφήνοντας την υπόθεση “εξέλιξη RCV” στους υπόλοιπους πιλότους της.

Πριν λίγο καιρό, με στόχο τη δημιουργία μιας τρίτης ομάδας από το Pierer Group στη μεγάλη κατηγορία, πληροφορίες ανέφεραν πως Red Bull και KTM ασκούσαν πίεση στην Dorna, μέσω της Ajo Motorsport που δραστηριοποιείται σε Moto2 & Moto3.

Το νέο σχέδιο του Pierer Group, που έχει κάνει θεαματικά βήματα εξέλιξης τα τελευταία χρόνια -και ειδικά το 2023- στο MotoGP, αφορά στην προσέγγιση της LCR, ώστε η τελευταία να κάνει μεταστροφή από τους Ιάπωνες στους Αυστριακούς για το 24.

Το σενάριο σίγουρα δεν είναι εύκολο, καθώς για να γίνει πραγματικότητα θα πρέπει να σπάσουν τα συμβόλαια με τη Honda τόσο ο Marquez -με τους Ιάπωνες όμως να έχουν δηλώσει πως δεν θα τον εμποδίσουν να φύγει αν έτσι θέλει-, όσο και η LCR. Αν και είναι δύσκολο, -και με σίγουρη παρενέργεια την περαιτέρω βύθιση του HRC σε κρίση-, εντούτοις το παραπάνω σενάριο είναι παράλληλα και πραγματοποιήσιμο. Αν πάλι δεν καταφέρει να μετουσιωθεί σε πράξη (σε πρόσφατες δηλώσεις του ο Stefan Pierer είπε πως ο Marquez δεν ταιριάζει στην ΚΤΜ, που εξελίσσει τους αναβάτες της από το φυτώριο του Red Bull Rookies Cup, ανεβάζοντας τους στη συνέχεια σταδιακά κατηγρίες) τότε η κύρια εναλλακτική θα είναι να διακόψει τη συνεργασία της η GASGAS με κάποιον από τους αναβάτες της -ο κλήρος μάλλον πέφτει στον Augusto Fernandez- ώστε να “βολευτεί” τουλάχιστον ο Pedro Acosta στις τάξεις των Αυστριακών, και να μην βρεθεί απέναντι τους ως “εχθρός”.

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.